متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اصل لایحه متمم چهاردهم.

اصلاحیه چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده (به انگلیسی: Fourteenth Amendment to the United States Constitution) مصوبه ژوئیه ۹ سال ۱۸۶۸ کنگره آمریکا،[۱] از قوانین مهم آمریکا در باب قوانین شهروندی آمریکا است.

این متمم رسماً سیاهپوستان آمریکا را نیز بعنوان شهروند آمریکا شناخت.

متن[ویرایش]

بخش ۱: تمام کسانی که در ایالات متحده متولد شده‌اند یا تابعیت آن را دارا هستند و شامل قوانین قضایی آن می‌گردند، تبعه ایالات متحده و ایالت محل اقامتشان محسوب می‌شوند. هیچ ایالتی قانونی را وضع یا اعمال نخواهد کرد که امتیازات یا مصونیت‌های اتباع ایالات متحده را کاهش دهد. هیچ ایالتی بدون طی مراحل قانونی مقتضی، فردی را از حق زندگی، آزادی، و یا مالکیت، و نیز، برخورداری از حمایت مساوی قانون محروم نمی‌کند.

بخش ۲: تعداد کل افراد یک ایالت به جز سرخپوستان معاف شده از مالیات، تعیین کننده تعداد نمایندگان آن ایالت هستند. اما هر گاه در انتخابات گزینش هیئت انتخاب کنندگان رئیس جمهوری، معاون رئیس جمهوری ایالات متحده، نمایندگان کنگره، مقامات اجرایی و قضایی یک ایالت، یا اعضای مجلس قانونگذاری آن، حق رای مردان بیست و یکساله تبعه ایالات متحده که ساکن ایالتی هستند به هر طریق سلب شود، به جز در موارد مربوط به شرکت در شورش یا سایر جرایم، تعداد نمایندگان به نسبت تعداد مردان آن ایالت، به تعداد کل مردان بیست و یک ساله در این ایالت کاهش می‌یابد.

بخش ۳: شخصی که به عنوان یکی از مقامات ایالات متحده یا به عنوان عضو مجلس قانونگذاری یک ایالت یا در مقام یک مسئول اجرایی یا قضایی ایالتی، برای حمایت از قانون اساسی ایالات متحده قبلاً سوگند ادا کرده باشد، ولی بعداً علیه ایالت خود شورش کند یا به دشمنان وابسته آن یاری دهد، نمی‌تواند به عنوان نماینده سنا یا نماینده کنگره یا عضو هیئت انتخاب کننده رئیس جمهوری و معاون رئیس جمهوری انتخاب شود، یا هر گونه سمت کشوری و لشکری را در ایالات متحده یا درهر یک از ایالات آن تصدی کند. هر چند کنگره می‌تواند با رای دو سوم اعضای هر یک از دو مجلس، به عدم صلاحیت فرد مذکور پایان دهد.

بخش ۴: قوت قانونی بدهی‌های عمومی ایالات متحده که قانون مجاز شناخته است، از جمله بدهی‌های ناشی از پرداخت حقوق بازنشستگی و جبران اعتبارات مربوط به سرکوب شورش یا طغیان مورد پرسش قرار نمی‌گیرد. اما ایالات متحده یا هیچ‌یک از ایالات آن هیچ نوع بدهی یا تعهدی را که برای کمک به شورشی که ضد ایالات متحده انجام شده پرداخت نمی‌کنند و هیچ گونه طلبی را بابت از دست دادن یا آزادسازی برده تقبل نخواهد کرد، کلیه بدهی‌ها، تعهدات و مطالبات فوق غیرقانونی و بی‌اعتبار خواهند بود.

بخش ۵: کنگره با وضع قوانین مقتضی، قدرت اعمال مفاد این اصل را دارا ست.
  • منبع: «قانون اساسی». سفارت مجازی ایالات متحده تهران. ایران. ۲۰۱۳-۰۴-۲۳. بازبینی‌شده در ۲۰۱۵-۰۹-۱۴. 

منابع[ویرایش]

  1. Ginsberg, Benjamin, Theodore J. Lowi, and Margaret Weir, ed. We the People: An Introduction to American Politics; Sixth ed. New York: W.W. Norton & Company. , A14.