استیو بنن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استیو بنن
Steve Bannon at 2017 CPAC by Michael Vadon.jpg
استراتژیست ارشد کاخ سفید
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ – ۱۸ اوت ۲۰۱۷
رئیس جمهور دونالد ترامپ
پس از سمت ایجاد شده
مشاور ارشد رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ – ۱۸ اوت ۲۰۱۷
همکار کلین کانوی، دینا پاول
رئیس جمهور دونالد ترامپ
پس از جان پودستا (۲۰۱۵)
اطلاعات شخص
زاده استیون کِوین بَنِن
۲۷ نوامبر ۱۹۵۳(1953-11-27) ‏(۶۴ سال)
نورفک، ویرجینیا، آمریکا
حزب سیاسی حزب جمهوری‌خواه
همسر(ان) کثلین هوف جردن (طلاق)
ماری پیکارد (۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷)
دیان کلوسی (طلاق در سال ۲۰۰۹)
فرزندان ۳
تحصیلات ویرجینیا تک (بی‌ای)
دانشگاه جرج‌تاون (فوق لیسانس)
دانشگاه هاروارد (ام‌بی‌ای)
خدمات نظامی
وفاداری  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳
درجه ناوسروان

استیون کوین «استیو» بَنِن (انگلیسی: Stephen Bannon؛ زاده ۲۷ نوامبر ۱۹۵۳(۱۹۵۳-11-۲۷)) بیزنسمن و مدیر رسانه‌ای اهل آمریکا است که از ژانویه تا اوت ۲۰۱۷ به عنوان استراتژیست ارشد و مشاور دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد.[۱] او در این مسئولیت از ۲۸ ژانویه ۲۰۱۷ تا زمان برکناری مایکل تی. فلین در ۱۳ فوریه ۲۰۱۷، به طور مرتب در جلسات کمیته اصول شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا شرکت می‌کرد.[۲][۳]

بنن پیش از تصدی منصب خود در کاخ سفید، مدیرعامل ارشد اجرایی کمپین ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، ۲۰۱۶ بود.[۴][۵] پیش از حضور در سیاست، او رئیس اجرایی هیئت مدیره وبگاه برایتبارت نیوز، از وبگاه‌های سیاسی محافظه‌کار آمریکایی بود.

بنن افسر نیروی دریایی، بانک‌دار، مجری رادیو، اداره‌کننده پژوهش، تهیه‌کننده فیلم و مدیر رسانه‌ای بوده‌است. او به مدت هفت سال در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ از افسران نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود و در ناوشکن یوا پال اف فاستر و نیز در پنتاگون کار می‌کرد. پس از کار در بخش نظامی، در بخش ادغام‌ها و اکتسابات گلدمن ساکس به عنوان بانکدار سرمایه‌گذاری کار کرد. هنگام ترک این شرکت، بنن دارای جایگاه نایب رئیس بود. در سال ۱۹۹۳، او کفیل اداره‌کننده پروژه پژوهشی علوم زمین زیست‌کره ۲ شد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، او در صنعت فیلم و رسانه هالیوود تهیه کننده اجرایی شد و از سال ۱۹۹۱، ۱۸ فیلم تهیه کرد. بنن دارای دو مدرک فوق لیسانس است.

آغاز زندگی و تحصیلات[ویرایش]

او در ۲۷ نوامبر ۱۹۵۳ در نورفک، ویرجینیا در یک خانواده کاتولیک ایرلندی تبار، یقه آبی و طرفدار جان اف. کندی از حزب دموکرات به دنیا آمد.[۶]

بنن در ۱۹۷۶ از دانشگاه ایالتی و مؤسسه پلی‌تکنیک ویرجینیا با مدرک کارشناسی برنامه‌ریزی شهری فارغ‌التحصیل شد. او مدرک کارشناسی ارشد مطالعات امنیت ملی خود را از دانشگاه جرج‌تاون گرفت. در ۱۹۸۳، مدرک ام‌بی‌ای را با افتخار از مدرسه کسب و کار هاروارد دریافت کرد.[۷]

خدمت نظامی[ویرایش]

بنن از افسران نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده و در ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده آمریکا به عنوان افسر سیستم‌های جنگ‌افزاری فعالیت کرده‌است.[۸] هیچ‌یک از مأموریت‌های کشتی که او در آن کار می‌کرده رزمی نبوده، ولی وظایف این کشتی سخت و خسته کننده بوده‌است. هم‌قطاران وی در کشتی بنن را حاذق، آرام و کوشا توصیف کرده‌اند. در سال ۱۹۸۰، بنن بر کشتی یواس‌اس پال‌فاستر خدمت نظامی می‌کرد و به آنها دستور داده شد که حین عملیات برای آزادی گروگان‌های آمریکایی به سواحل ایران نزدیک شوند. مأموریت با اصابت یک بالگرد آمریکایی به یک هواپیمای آمریکایی دیگر در بیابان ایران و کشته شدن ۸ نفر با شکست مواجه شد. بنن این مأموریت شکست خورده نجات گروگان‌ها را از لحظات تعیین کننده زندگی خود دانسته و آن را به عنوان نمونه سوزناکی از رهبری نظامی و ریاست‌جمهوری شکست خورده می‌داند. او گفت پیش از آن که به این نتیجه برسد که رئیس جمهور وقت جیمی کارتر نیروی دریایی را تضعیف کند و به مأموریت نجات ضربه بزند، علاقه‌ای به سیاست نداشته است. بنن هفت سال در نیروی دریایی و سه سال در پنتاگون در امور بودجه‌ای فعالیت کرده‌است.[۹] او در گفتگویی در توصیف تجربه خود از لنگرانداختن کشتیشان در ایران گفته‌است: «وقتی ما به ایران رسیدیم مثل این بود که بر ماه فرود بیایی، عین قرن پنجم بود-کاملاً بدوی.»[۱۰]

کسب‌وکار[ویرایش]

بانکداری سرمایه‌گذاری[ویرایش]

بنن پس از خدمت نظامی خود در شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری گلدمن ساکس به عنوان بانکداری سرمایه‌گذاری در بخش ادغام‌ها و اکتساب‌ها کار کرد.[۱۱]او هنگام ترک شرکت از موقعیت نایب رئیس برخوردار بود.[۱۲][a] بنن و شماری از همکارانش از گلدمن سکس در سال ۱۹۹۰ بانک سرمایه‌گذاری بنن و شرکا را تأسیس کردند که تخصص آن در زمینه رسانه بود. بنن از طریق این کمپانی فروش کسل راک انترتینمنت به تد ترنر را مذاکره کرد. بنن و شرکا به عنوان هزینه در عوض سهام مالی در پنج برنامه تلویزیونی از جمله ساینفلد را پذیرفتند.[۱۳][۱۴] سوسیته ژنرال بنن و شرکا را در ۱۹۹۸ خریداری کرد.[۱۵]

فیلم‌سازی[ویرایش]

استیون کوین بنن پیش از آن که به فیلم‌سازی روی آورد، سرمایه‌گذار هالیوود بوده‌است.[۶] او کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده هفده فیلم مستند در رابطه با مشکلات موجود در جامعه ایالات متحده آمریکا مانند بیکاری جوانان، اختلاف طبقاتی، زیاده خواهی وال استریت و سیاستمداران فاسد بوده‌است. دو فیلم مشهور او «آتش در قلب سرزمین» و «شکست نخورده» در رابطه با مبارزات انتخاباتی سارا پیلین فرماندار ایالت آلاسکا و حملاتی که از طرف دو حزب سیاسی اصلی و جریان اصلی مطبوعات ایالات متحده به او شد، ساخت.

او در سخنرانی که در مؤسسه بازسازی آزادی و در سال ۲۰۱۱ دربارهٔ فیلم «نسل صفر» گفت:

دلیل این نام‌گذاری این بود که در حرکت اجتماعی اشغال وال استریت، زمانی که به نسل جدید ایالات متحده آمریکا نگاه می‌کنیم بسیار غم‌انگیز است که به شدت در وضعیت نامناسبی هستند و دربارهٔ تاریخ کشور و اصول دموکراسی و اصول سرمایه داری هیچ نمی‌دانند و ما هیچ اعتباری به آنها نمی‌دهیم.

ویژگی‌ها[ویرایش]

او خود را یک ملی‌گرای اقتصادی می‌داند که به شدت نگران طبقه متوسط و کارگر جامعه است و بر این باور است که جهانی‌شدن سبب شده که این قشر با بیکاری مفرط دست و پنجه نرم کند.[۶]

بنن کم مصاحبه می‌کند و بیشتر در سایه است. وی خود را لنینیستی می‌خواند که می‌خواهد کلیت سیستم حاکم کنونی آمریکا را در هم بشکند.[۶]

او از جنبش عوام‌گرایی اندرو جکسون (رئیس جمهور آمریکا ۱۸۲۹–۱۸۳۷ و بنیان‌گذار حزب دموکرات آمریکا) به عنوان الگوی خود برای ساختن یک جنبش سیاسی نوین نام برده‌است.[۶]

پیشتر اتهامات یهودستیزانه علیه او عنوان شده بود.[۱۶][۳] دیوید دوک، رهبر پیشین گروه کو کلاکس کلان، انتخاب او را به این عنوان، تصمیمی «عالی» خواند.[۱۷]

تظاهرات علیه استیو بنن

دیدگاه‌ها[ویرایش]

زنان[ویرایش]

بنن دربارهٔ زنان و حملاتی که به دلیل جنسیت به آنها می‌شود گفت:

زنان مدیر اجرایی خانواده‌های ایالات متحده آمریکا هستند و می‌دانند هر بسته خواربار صد دلار آمریکا است. زمانی که فرزندشان بعد از پایان دانشگاه و با پنجاه هزار دلار قرض (وام دانشجویی) و بیکار به خانه بر می‌گردد، چه معنایی دارد؟».

او گفت: دلیل ساخت این فیلم (کدام فیلم؟) این بود که «من به دوستانم که در وال‌استریت هستند که می‌گویند زنان بیمبو هستند. می‌گویم من زنان بسیاری را می‌شناسم که به اندازه شما باهوش هستند». او گفت «این فیلم دربارهٔ سارا پیلین نیست بلکه داستان او است»

جامعه‌شناسی[ویرایش]

او می‌گوید: «دلیل خشم طبقه متوسط این است که آنها متوجه شده‌اند ما سیستمی داریم که برای طبقه پایین و فقیر و طبقه بالا و مرفه جامعه سوسیالیست است که نه مالیاتی بدهند و به شکل مکرر از دولت کمک دریافت کنند». او گفت: «طبقه متوسط باید خواستار توقف افزایش مالیات‌ها بشود». او ادامه داد «ارزش کار سارا پیلن این بود که از طبقه متوسط و ستون فقرات جامعه برخاست تا برای حقوق آنها مبارزه کند».

جنبش تی پارتی[ویرایش]

بنن دربارهٔ جنبش تی پارتی گفت «خشم جنبش تی پارتی، نژادپرستانه، ضد همجنس‌گرایی و ناحیه گرایی نیست. بلکه طبقه متوسط جامعه است که نابودی خود و فرزندانشان را -در سیستم ناکارآمد- می‌بینند»

اوباما[ویرایش]

او دربارهٔ باراک اوباما گفت «اوباما مشکل نیست بلکه عارضه یک مشکل است و باید برکنار شود».[۱۸]

مهاجرت[ویرایش]

او مهاجرت به ایالات متحده آمریکا را «قلب مشکلات» آمریکا می‌داند. از دید او، عامل مشکلات، نه تنها مهاجران غیرقانونی که مهاجران قانونی نیز هستند. او در نکوهش مهاجرت گفته:[۶]

مهاجران کشورهای آسیای جنوب شرقی تمام رشته‌های مهندسی را گرفته‌اند، نه در تحصیلات تکمیلی جایی برای دانشجویان آمریکایی هست نه در بازار کار.

مقابله با رسانه‌ها[ویرایش]

بنن در مصاحبه اخیر خود با نیویورک تایمز در حمله‌ای شدید به رسانه‌ها گفت: «رسانه‌ها باید شرمگین و زبون باشند، دهانشان را ببندند و برای مدتی تنها گوش دهند.» او از رسانه‌ها به عنوان صدای اپوزیسیون نام برد.[۶]

اسلام[ویرایش]

او باور عمیق به تقابل میان دنیای یهودی-مسیحی با دنیای اسلام دارد. از دید وی این تقابل به نوعی جنگ مقدس خواهد انجامید. این دیدگاه او، مشابه نظریه جنگ تمدن‌های ساموئل هانتینگتون است. او هشدار داده‌است که مسیحیان باید هر چه سریعتر برای این تقابل آماده شوند و ایالات متحده علاوه بر خاورمیانه با چین نیز وارد رویارویی نظامی خواهد شد.[۶]

چین[ویرایش]

او طرفدار «جنگ اقتصادی علیه چین» بود.[۳]

راست‌گرایی[ویرایش]

بعضی افراد اندیشه‌های او به گروه‌های راست‌گرایان تندرو و لیبرال‌های راست‌گرا چون نئونازی‌ها یا کو کلاکس کلان که به داشتن باورهایی مانند یهودی‌ستیزی و برترپنداری نژاد سفید شناخته می‌شوند منتسب می‌کنند اما او خود پس از خشونت‌های گردهمایی اتحاد راست‌گرایان ۲۰۱۷ در شارلوتزویل، ویرجینیا در یک مصاحبه با مجله چپ‌گرای آمریکن پراسپکت با «دلقک» خواندن نئونازی‌ها و کوکلاکس‌کلان و راست‌گرایان افراطی، میان خود و سفیدبرترپنداران فاصله‌گذاری کرد.[۳]

کره شمالی[ویرایش]

او برخلاف دونالد ترامپ، جوزف دانفورد (رئیس ستاد مشترک ارتش) و ارتشبد جیمز متیس (وزیر دفاع آمریکا) دربارهٔ استفاده از گزینه نظامی علیه برنامه هسته‌ای کره شمالی گفته بود که تا زمانی که امنیت جانی ۱۰ میلیون ساکن شهر سئول پایتخت کره جنوبی تضمین نشود حمله نظامی به کره شمالی «بی‌معنا است».[۳]

فعالیت سیاسی[ویرایش]

کمپین انتخاباتی ترامپ[ویرایش]

بنن در ۱۷ اوت ۲۰۱۶ به عنوان مدیرعامل ارشد اجرایی کمپین انتخابات ریاست جمهوری دونالد ترامپ منصوب شد.[۴][۵] او توانسته بود آرای راست‌گرایان تندرو و لیبرال‌های راست‌گرا را به نفع دونالد ترامپ جمع کند.[۳]

بنن در حال تماشای امضای فرمان اجرایی توسط رئیس جمهور.

در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۶ به عنوان استراتژیست ارشد و مشاور ارشد رئیس جمهور منتخب دونالد ترامپ منصوب شد.[۳] این انتصاب از آنجا که برخی اظهارات در برایتبارت نیوز یهودستیزانه یا نژادپرستانه دانسته می‌شدند با مخالفت اتحادیه ضد افتراء، شورای روابط اسلامی-آمریکایی، مرکز حقوقی فقر جنوبی، هری رید رهبر اقلیت دمکرات سنا و برخی استراتژیست‌های جمهوریخواه مواجه شد.[۴][۵][۱۹][۲۰][۲۱]

ترامپ در گفتگویی با نیویورک تایمز به مجادلات در خصوص انتصاب بنن پاسخ داد و گفت «من مدت زیادی است استیو بنن را می‌شناسم. اگر فکر می‌کردم او نژادپرست، آلت-رایت یا هر یک از چیزهایی است که می‌توانیم به کار ببریم، هرگز به استخدام او فکر نمی‌کردم».[۲۲]

دولت ترامپ[ویرایش]

به گفته بی‌بی‌سی از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ در ژانویه ۲۰۱۷، استیو بنن با سمت‌های «استراتژیست ارشد کاخ سفید» و «مشاور ارشد رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا»، پرنفوذترین فرد بر دونالد ترامپ بوده‌است طوری که از او به عنوان «رئیس‌جمهور در سایه» یاد می‌شود.[۶] سمت «استراتژیست ارشد کاخ سفید» از زمان ورودی بنن به وجود آمده‌است.

در چند ماه خدمت در کاخ سفید، بنن بارها با دیگر افراد دولتی مانند ایچ. آر. مک مستر(مشاور امنیت ملی) و دیگر مشاوران دونالد ترامپ مانند جرد کوشنر (داماد رئیس جمهور) دچار اختلاف شدید شد و سرانجام در ۱۸ آوت ۲۰۱۷ از سوی دونالد ترامپ از هر دو سمت سیاسی خود اخراج شد. این حرکت در پی بازبینی جایگاه کاری استیو بنن از سوی ارتشبد جان اف. کلی (رئیس دفتر جدید ترامپ و جانشین راینس پریبس) و با هدف هرج و مرج زدایی انجام شد.[۲۳] بنن به خبرگزاری بلومبرگ گفت با وجود اخراج، او همچنان حامی دونالد ترامپ است.[۳]

به گزارش رسانه‌های آمریکا او بار دیگر کار در نشریه برایتبارت را از سر می‌گیرد.[۳]

استیو بنن و راینس پریبس (رئیس دفتر دونالد ترامپ) در گردهمایی کنشگران سیاسی محافظه کار (۲۰۱۷)

تاثیرگذاران[ویرایش]

نویسنده لبنانی آمریکایی نسیم نقولا طالب، وبلاگ‌نویس نو ارتجاعی کرتیس یاروین و روشنفکر محافظه‌کار مایکل آنتن و همچنین کتاب «چرخش چهارم» ویلیام استراوس و نیل هو، سه تن از اثرگذاران اصلی در تفکر سیاسی استیو بنن خوانده شده‌اند.[۲۴]

زندگی شخصی[ویرایش]

بنن سه بار ازدواج کرده که هر سه بار به طلاق انجامیده‌است. او سه دختر بزرگسال دارد.

فیلم شناسی[ویرایش]

بنن نویسنده، تهیه کننده یا کارگردان فیلم‌های زیر بوده‌است:

سال عنوان نقش ملاحظات
۱۹۹۹ تیتوس[۲۵] یکی از تهیه کنندگان اجرایی
۲۰۱۶ پول کلینتون نویسنده و تهیه کننده

پانویس[ویرایش]

  1. "President-elect Trump names Steve Bannon and Reince Priebus to his senior White House leadership team". Yahoo News. Retrieved 13 November 2016. 
  2. Presidential Memorandum Organization of the National Security Council and the Homeland Security Council The White House, January 28, 2017.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ ۳٫۸ «استیو بنن، استراتژیست راست‌گرای ترامپ اخراج شد». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۸ مرداد ۱۳۹۶. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ "Trump picks Priebus as White House chief of staff, Bannon as top adviser". CNN. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ "Steve Bannon and the alt-right: a primer". CBS News. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ ۶٫۵ ۶٫۶ ۶٫۷ ۶٫۸ فرشته پزشک-کارشناس امور بین‌الملل و سیاست آمریکا. «استیو بنن: رئیس‌جمهوری در سایه». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۸ بهمن ۱۳۹۵. 
  7. "Stephen K. Bannon". Bloomberg Businessweek. Retrieved August 12, 2015. 
  8. Evans, Caroline (July 15, 2011). "Who is Stephen Bannon? An Interview with the Director of The Undefeated". Houston Press. Retrieved August 12, 2015. 
  9. “How Bannon’s Navy service during the Iran hostage crisis shaped his views”. Washington Post. 2017-02-09. Retrieved 2017-02-10. 
  10. “Steve Bannon’s Tall Tale About How He Visited Pakistan in the Navy and Saw the Muslim Threat”. The Intercept. 2017-08-11. Retrieved 2017-08-11. 
  11. Primack, Dan (August 17, 2016). "Another Goldman Sachs Alum Joins Donald Trump's Campaign". Fortune. Retrieved August 22, 2016. 
  12. Primack, Dan (14 November 2016). "Steve Bannon Wasn't a "Managing Partner" at Goldman Sachs" (in English). Retrieved 8 February 2017. 
  13. Craw, Victoria (February 8, 2017). "Steve Bannon is still making money from ‘Seinfeld’ reruns". New York Post (New York). Retrieved April 5, 2017. 
  14. Mahita Gajanan. “Donald Trump's Chief Strategist Stephen Bannon Earns Money From Seinfeld Reruns”. TIME. 17 November 2016. 
  15. Green, Joshua (October 8, 2015). "This Man Is the Most Dangerous Political Operative in America". Bloomberg.com (in English). Bloomberg Businessweek. Archived from the original on October 8, 2015. Retrieved February 2, 2017. 
  16. “Trump Campaign CEO Steve Bannon Accused of Anti-Semitic Remarks by Ex-Wife”. nbcnews. 
  17. “KKK, American Nazi Party praise Trump's hiring of Bannon”. thehill.com. 
  18. “Stephen K. Bannon at The Liberty Restoration Foundation”. youtube.com. 
  19. Ferrechio, Susan. "Reid spokesman: 'White supremacist' Bannon snags White House post". The Washington Examiner. Retrieved November 14, 2016. 
  20. "Trump draws sharp rebuke, concerns over newly appointed chief White House strategist Stephen Bannon". 
  21. Shear, Michael D.; Haberman, Maggie (November 14, 2016). "Critics See Stephen Bannon, Trump's Pick for Strategist, as Voice of Racism". The New York Times. Retrieved November 15, 2016. 
  22. Donald Trump’s New York Times Interview: Full Transcript By THE NEW YORK TIMES, November 23, 2016
  23. «استراتژیست ارشد پرزیدنت ترامپ از مقام خود کنار رفت». 
  24. Johnson, Eliana; Stokols, Eli (2017-02-07). "What Steve Bannon Wants You to Read". Politico. 
  25. McCarthy, Todd (December 21, 1999). "Review: ‘Titus’". Variety. Retrieved August 12, 2015. 

منابع[ویرایش]


خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «lower-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="lower-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().