استاندارد طراحی پایدار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استانداردهای طراحی، منابع طراحی و استانداردهای اجرایی به طور سراسری جهانی در صنعت و کار به طور مجازی برای هر چیز قابل تعریفی یکسان هستند. طراحی‌های مقاوم و متحمل، تاثیرها را بر روی کرهٔ زمین کم کرده است و شرایط را بهتر کرده که در مرحلهٔ تعریف شده‌ای قرار دارد. همچنین روش شناسایی‌های متعدد و مشخصی وجود دارند که توسط جوامع مختلف مردم برای اهداف مختلف استفاده می‌شود.

استانداردهای طراحی[ویرایش]

یکی از بهترین انواع آن رهبری در طراحی محیط زیست و انرژی است ،ساختمان‌های سبز که گروهی از اندازه‌گیری‌های سخت را در مورد کیفیت محیط زیستی و تأثیرات به طور کلی استفاده می‌کنند تا ساختمانی مقاوم بوجود بیاید. طراحی مقاوم در واقع تلاشی مصمم باری تأثیرات عوامل بر محیط زمستان است. یک راهنمای طراحی کامل، بیشتر توسط اندازه‌گیری‌های تأثیر گذار در پروژه‌ها راهنمایی می‌شود که توسط ایالات آمریکا پیشنهاد شده است. ساعت و ساز سبز واستانداردها در حال پدیدار شدن حتی در سطح کدهای محلی هستند. این استانداردها حتی از استانداردها انرژی و کد حفاظت انرژی بین‌المللی فراتر رفته و برای پوشش اضافی در مناطقی همچون زیر زمین ساختمان‌های مقاوم، بهره‌وری آب، و مواد و منابع می‌باشد. استاندارد ۱۸۹۰۱ ملاک‌هایی را تعیین می‌کند که بر اساس آن می‌توان گفت که چه ساختمانی به عنوان ((ساختمان سبز)) می‌تواند شناسایی شود که به زبان مخصوصی نوشته شده است که حوزه‌های قضایی می‌تواند برای پیشرفت ساختمان‌های سبز و ساخت و ساز آن، از این‌ها استفاده و بررسی کند که البته سازمان بسیاری راه‌های مخصوص به خود را برای کاهش مصرف انرژی پیش گرفته‌اند؛ مانند ((معماری ۲۰۳۰)) و ((مهد به مهد)) (گهواره به گهواره).

روش‌های طراحی[ویرایش]

پیشرفت روش‌های واقعی برای چگونگی کشف فرصت‌ها که به ما اجازهٔ پیشروی در استانداردها را می‌دهد که یکی از اهداف طراحی‌های محیطی و معمارانه در سال‌های ۱۹۷۰ – ۱۹۶۰ بوده اما هنوز مشکلات بسیاری در این فرایند وجود دارد که باعث شده این تجهیزات در طرحی چندان هم چشمگیر و بزرگ نباشد. اکنون با ترکیب بیشتر ابزاری متأثر برهم و شروط متعدد و تجدید نظر درمورد سیستم طبیعی، انقلاب جدید ی در باب این روش‌ها بوجود آمده که چاره ناپذیر به نظر می‌رسد.

اطلاعات مدل سازی ساختمان به طراحان اجازه می‌دهد که با بسیاری مشاوران دور دست که در اطلاعات یکسان هستند، کار کنند و به صورت تیمی تصمیم‌ها را ارائه دهند؛ که این اطلاعات برای شرایط اقلیمی، انرژی و تأثیرات محیطی در دسترس هستند. تفاوت اصی بین طراحی مقاوم و طراحی عرضی در یکی کردن تمام ضوابط محیط زیست پروژه در تیم طراحی است، که در اصل راه‌های جدید برای کشف روابط جدید در طراحی‌ها است. سارمان‌ها ی دیگری که این نیاز را در ک می‌کنند((تیم رازیابی طراحی مقاوم)) ودستورات مقاومتی)) در فرایند طراحی ابزار طراحی هستند.

بهره‌وری انرژی در منظر[ویرایش]

بهره‌وری انرژی در منظر از طراحی چشم انداز است که برای هدف حفاظت انرژی مصرف شده این نگه داری و عملیات منظرها وجود دارد. تکنیک‌های این طراحی شامل موارد زیر می‌شود:

  • کاشتن درخت‌ها برای هدف تولید سایه جهت کم کردن هزینهای سرمایش
  • کاشتن و یا ساخت باد شکن‌ها باری کاهش سرعت باد در اطراف ساختمان‌ها که از دست رفتن گرما را کاهش می‌دهد.
  • دیوارهای جان پناه در بوته زارها و تاکستان‌ها برای ایجاد بادشکن به طور مستقیم
  • جان پناه‌های جهانی که ساختمان‌هایی هستند که جهت یابی آنها به صورتی است که از آن فرم طبیعی زمین به عنوان بادشکن بهره می‌برند.
  • پشت بام‌های سبز که تودهٔ گرمایی ساختمان‌ها و تبخیر و تعرق آنها را خنک می‌کند و به عنوان یک سیستم سرمایشی عمل می‌کند.
  • کم کردن تأثیرات گرمای جزیره‌ای با سنگ پوش کردن قبلی، پوشاندن بازتابش ذرات، سایه و کم کردن فضاهای پوشیده
  • روشنایی فضا با نصب لوازم مناسب، سنسورهای طبقه‌بندی شدهٔ نوری و بهره‌وری بالا از این ابزار.

تکنیک بهر وری انرژی در منظر شامل استفاده از مواد اقلیمی و محلی، مواد مقوی نباتات در همان محل است که برای کاهش محل پسماندهای گیاهی، ابزارهای دستی به جای نیروهای گازوئیلی می‌باشد و همچنین ممکن است شامل استفاده از کاشت گیاهان مقاوم در برابر خشکسالی در مناطق بار، خرید مواد و کالا و محصولات از رویانندگان محلی برای کاهش مصرف انرژی در حمل و نقل و تکنیک‌های مشابه باشد. نمونه ایی از طراحی مفهومی که با مدل سه بعدی دنبال می‌شود و در واقع هدف و الهام طراحی سه بعدی نوعی از طراحی و مفهوم و فلسفی بوده است.

منابع[ویرایش]