ارد یکم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ارد یکم

اُرُد نخست (اشک نهم) یا وِرُد نخست (به لاتین: Orodes I) شاهزاده‌ای از تبار اشکانی و احتمالاً پسر مهرداد دوم است؛ او پس از برانداختن گودرز نخست از حکومت، برای مدت کوتاهی بر تخت شاهی نشست. پیرامون این دوره از پادشاهی اشکانی اطلاعات کمی در دسترس است و نمی‌توان دقیقاً زمان پادشاهی او را تعیین کرد. گمان می‌رود که ارد در سال ۷۸ پ. م به پادشاهی رسیده باشد. پس از وی سیناتروک فرمانروای ایران شد.[۱]

برادر او مهرداد بعد از یأس از والی سوریه، باز از پای ننشست و بر ضد برادر اقداماتی کرد، ولی در بابل گرفتار و کشته شد.

پانویس[ویرایش]

  1. خدادادیان، اردشیر، اشکانیان، منصور ۱۳۸۰

منابع[ویرایش]

  • پیرنیا، حسن (مشیرالدوله)، ایران باستانی، دنیای کتاب ۱۳۶۲ ص ۲۲۸