آزمون

آزمون ( به انگلیسی: Exam) عملی ست که در میانه یا پایان یک دورۀ آموزشی بخصوص در نظام آموزشی با هدف گزینش گروهی از افراد شرکت کننده و حذف گروهی دیگر صورت می گیرد.

برای آنکه نظام تحصیلی موفق شود در آن واحد {تقاوت موقعیت افراد در برخورداری از} امتیازات فرهنگی را حفظ کند و بدون آنکه نشان دهد {چنین می کند و حتی به این تفاوت} تقدس بخشد، هیچ چیز نمی تواند بهتر از آزمون به کنشگران توهم مسئول بودن خودشان در این فرایند را بدهد، به گونه ای که کسانی که در فرایند آموزشی حذف می‌شوند، احساس کنند که شکست خورده‌اند و برعکس کسانی که در این فرایند از میان جمع کوچکی از کسانی که قابلیت برگزیده شدن را داشته اند برگزیده می شوند، این احساس را داشته باشند که این گزینش تاییدی است بر شایستگی واقعی آنها یا نشان ‌دهندۀ « ودیعه:‌ای که در وجود آنها نهفته بوده} و سبب شده که آنها بر دیگران برتری بیابند. بنابراین باید گفت که امتحان، به صرف وجودش، فرایند حذف کردن را در زیر فرایند گزینش پنهان می کند، بدین ترتیب، کاملا ً خواهیم فهمید که چرا امتحان در کارکرد خود به مقابۀ گزینش هنوز هم از منطق حاکم بر فرایند حذفی تبعیت می کند که آن را پنهان می کند.

در ایران

در ایران، بسیاری از دانشجویان فقط در شبی که فردای آن امتحان دارند، درس مورد نظر را مطالعه می‌کنند. بنابراین، اصطلاح «شب امتحان» یا «شب امتحانی» دربارهٔ این کار رایج شده‌است. برخی دانشجویان که یک ترم را با اندک زحمتی به اتمام می رسانند تا با امتحانات پایان ترم دست و پنجه نرم کنند، بیشتر اوقات با این امید در جلسه امتحان حاضر می شوند تا با نوشتن عریضه ای و با کمک گرفتن از کلماتی شاید عاطفی و تاثر برانگیز و حتی خودمانی برای گرفتن تنها یک نمره ۱۰ دل استاد را به دست آورند.