کنترل مقاوم
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
یکی از مسائلی که در مهندسی کنترل وجود دارد عدم قطعیت است. عدم قطعیت میتواند هم در مدل و هم در اندازه گیری وجود داشته باشد. حضور این موارد در سیستمهای کنترل باعث میشود تا اهداف کنترلی انچنان که باید تحقق پیدا نکند.
کنترل مقاوم تلاشی است که برای از پیش رو برداشتن این مشکل انجام میشود. در واقع کنترل مقاوم، کنترل در حضور عدم قطعیت هاست به طوریکه رفتار و عمکرد سیستم در تمام حالات ممکن قابل قبول باشد یک از مسائل حساس و مهم در هنگام رویارویی با موضوع عدم قطعیت پایداری سیستم کنترل است. حفظ پایداری در حضور عدم قطعیتها یکی از چالشها اصلی کنترل مقاوم است.
منابع [ویرایش]
- نظامالدین فقیه, سیستمهای پویا: اصول و تعیین هویت ۹۶۴-۴۵۹-۸۰۶-۷:شابک[۱][۲]
پانویس [ویرایش]
|
|||||
| این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |