پزشکی قانونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قلب یک قربانی قتل.

پزشکی قانونی یا دادپزشک مرجعی صاحب صلاحیت برای اظهار نظر پزشکی حقوقی در دادگاه‌ها است.

در ایران پزشکی قانونی سازمانی است وابسته به قوه قضائیه که به منظور کارشناسی در امور پزشکی که نظریات آن برای مراجع قضائی و سایر سازمان‌های دولتی مستند باشد و بررسی و تحقیق در امور پزشکی قانونی در پیشگیری از وقوع جرم تشکیل شده‌است. رئیس این سازمان از سوی رئیس قوه قضائیه از میان پزشکان واجد صلاحیت تعیین می‌شود. سازمان هزینه‌های مقرر خدمات پزشکی قانونی را اخذ و به حساب در آمد عمومی کشور واریز می‌نماید.[۱]

وظیفه‌ها[ویرایش]

وظیفه‌های اصلی دادپزشک عبارتند از:

  • انجام امور پزشکی و کارشناسی‌های بالینی
  • انجام امور تشخیصی و آزمایشگاهی
  • پاسخ به درخواست تأیید مراکز ونهادهای دولتی نیازمند نظرات کارشناسی پزشکی قانونی
  • فعالیت آموزشی از جمله آموزش دستیاران تخصصی، دانشجویان پزشکی، مامایی، حقوق و نیروی انتظامی
  • فعالیت‌های علمی پژوهشی.[۲]

کارشناسی‌ها[ویرایش]

یک دادپزشک باید با جزئیات موارد زیر به صورت تخصصی آشنا باشد: کلیات پزشک و قانون، مرگ‌شناسی[۳]، مرگ‌های ناگهانی طبیعی در بالغین و کودکان، شکنجه و مرگ در زندان، تشخیص هویت، تروماتولوژی (ضرب و جرح)، سلاح گرم و انفجارات، خفگی‌ها، غرق‌شدگی‌ها، تروماهای حرارتی (سوختگی، سرمازدگی، گرمازدگیبرق‌گرفتگی و صاعقه‌زدگی، حاملگی و سقط جنین، نوزادکشی، کودک‌آزاری، مسائل جنسی در پزشکی قانونی، کلیات سم‌شناسی، الکل‌ها، داروهای مخدر و توهم‌زا، آفت‌کش‌ها، سموم گازی و سموم دارویی.[۴]

در ایران[ویرایش]

Forensic Medicine of Nishapur.jpg
نوشتار اصلی: سازمان پزشکی قانونی

پزشکی قانونی به شکل نوین آن در ایران از حدود نه دهه پیش به صورت اداره‌ای وابسته به وزارت دادگستری فعالیت خود را آغاز کرد. با توسعه روش‌های کشف جرم و افزایش نیاز مجامع قضایی به خدمات پزشکی قانونی به اداره کل تبدیل شد و در سال ۱۳۷۲ با تصویب مجلس شورای اسلامی، سازمان پزشکی قانونی کشور به عنوان سازمانی مستقل و زیر نظر رئیس قوه قضائیه تأسیس شد.[۵]

منابع[ویرایش]

  1. دانشنامه حقوقی
  2. سازمان پزشکی قانونی ایران، باردید: ژانویه ۲۰۱۰.
  3. Thanatology
  4. کلیات پزشکی قانونی و مسمومیت، نویسندگان: میترا اخلاقی، مهشید افشار، شعله بارونی، فخرالدین تقدسی‌نژاد، حسن توفیقی زواره، مظاهر قربانی، تهران: ۱۳۸۳. شابک: 964-7445-58-x
  5. سازمان پزشکی قانونی ایران، باردید: ژانویه ۲۰۱۰.

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پزشکی قانونی موجود است.

سازمان پزشکی قانونی ایران