سوختگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سوختگی

سوختگی درجه دو بر روی دست
آی‌سی‌دی-۱۰ T20-T31
آی‌سی‌دی-۹ 940-949
سمپ D002056

سوختگی (Burn) نوعی آسیب پوست یا مخاط بر اثر عامل خارجی است.

محتویات

علل [ویرایش]

سوختگی را بر اساس عامل ایجاد آن مانند حرارت، برق، مواد شیمیایی و تشعشع یا براساس عمق اسیب مانند سوختگی درجه یک یا دو تا چهار تقسیم بندی می‌کنند. وسعت ضایعه (درصدی از سطح بدن که سوخته‌است ) نیز در ارزیابی بیمار موثر است. برای ارزیابی وسعت ضایعه میتوان از قانون نه درصدها استفاده کرد.

انواع سوختگی [ویرایش]

سوختگی را بر اساس عامل ایجادکننده (مانند سوختگی حرارتی، سوختگی شیمیایی، سوختگی الکتریکی و ...) یا بر اساس شدت آسیب تقسیم بندی می کنند:

سوختگی سطحی: محدود به اپیدرم است فقط سبب قرمزی، تورم و حساسیت پوست می‌شود و به طور طبیعی بدون باقی گذاشتن اثری از خود بهبود می‌یابد. این سوختگی نیاز چندانی به مراقبت پزشكی ندارد.

سوختگی متوسط: محدود به درم و اپیدرم است. با ایجاد تاول مشخص می‌شود و در صورت عدم درمان مناسب ممکن است دچار عفونت ‌شود و اسکار بجا گذارد.

سوختگی عمیق: آسیب به عضلات و حتی استخوانها گسترش می یابد. محل سوختگی به رنگ خاكستری در می‌آید و با وجود وسعت سوختگی، دردی ندارد، زیرا اعصاب مربوط به درد نیز در محل سوختگی از بین می‌روند. این سوختگی نیاز به بستری در بیمارستان و گاهی پیوند پوست دارد.

درمان [ویرایش]

درمان بستگی به شدت سوختگی، وسعت سوختگی، عامل ایجاد کننده، محل سوختگی و شرایط بیمار دارد.سوختگی عمیق یا وسیع می‌تواند کشنده باشد. درمان سوختگی مختصر با آنتی بیوتیک، پانسمان و مسکن است. در صورت آسیب وسیع بیمار بستری و آنتی بیوتیک وسیع الطیف، تغذیه وریدی و پیوند بافتی دریافت می‌کند.

درمان نامناسب سوختگی می‌تواند موجب عفونت و مرگ، ایجاد نقص عضو و بافت جوشگاهی شود.

منابع [ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی