ووت اف-۸ کروسیدر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ووت اف-٨ کروسیدر)
پرش به: ناوبری، جستجو
ووت اف-۸ کروسیدر
F-8E VMF-212 CVA-34 1965 (cropped).jpg
نوع هواپیما جنگنده برتری هوایی
کشور سازنده ایالات متحده
شرکت سازنده ووت
نخستین پرواز ۲۵ مارس ۱۹۵۵
تاریخ رونمایی مارس ۱۹۵۷
بازنشستگی ۱۹۷۶ در نیروی دریایی آمریکا
۲۹ مارس ۱۹۸۷ (ورژن عکسبرداری شناسایی)در رزرو نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
۱۹ دسامبر ۱۹۹۹ در نیروی دریایی فرانسه
۱۹۹۱ در نیروی هوایی فیلیپین
وضعیت کنونی بازنشسته
بکارگیرنده(ها) ایالات متحده آمریکا
فرانسه
فیلیپین
تعداد ساخته‌شده ۱۲۱۹ فروند[۱]

ووت اف-۸ کروسیدر (به انگلیسی: Vought F-8 Crusader)(در آغاز اف۸یو نام داشت) جنگندهٔ تک موتورهٔ فراصوت برتری هوایی ناونشین بود[۲] که به وسیلهٔ شرکت ووت برای نیروی دریایی ایالات متحدهُ آمریکا و تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا ساخته شد تا جایگزین اف۷یو کاتلس شود. پس از تجربهٔ ناامیدکننده‌ای که نیروی دریایی از اف۷یو داشت. اف۸یو به عنوان آخرین شانس شرکت ووت ارائه شد. نخستین نمونهٔ اولیهُ اف-۸ در فوریهٔ ۱۹۵۵ آمادهٔ پرواز گردید و آخرین جنگندهٔ آمریکایی بود که تیربار سلاح اصلی آن محسوب می‌شد.[۳] ورژن آراف-۸ کروسیدر ورژن عکسبرداری شناسایی این هواپیما بود، که مدت درازتری در ایالات متحده خدمت نمود. آراف-۸ با عکسبرداری از ارتفاع پایین در بحران موشکی کوبا نقش اساسی داشت. واحدهای رزرو نیروی دریایی تا سال ۱۹۸۷ آراف-۸ را در خدمت داشتند.

طراحی و ساخت[ویرایش]

آزمایش ایکس اف۸یو-۱ بر روی ناو هواپیمابر یواس اس فورستال در سال ۱۹۵۵

در سپتامبر ۱۹۵۲ نیروی دریایی آمریکا برای یک جنگندهٔ جدید اعلام نیاز کرد. قرار بود سرعت این جنگنده به ۱/۲ ماخ برسد و ارتفاع پرواز آن به ۳۰۰۰۰ پا(۹۱۴۴ متر) و سرعت افزایش ارتفاع آن به ۱۲۷ متر در ثانیه برسد. همچنین سرعت فرود آن نیز بیشتر از ۱۶۰ کیلومتر در ساعت نباشد.[۴] تجربهٔ جنگ کره نشان داده بود که تیربار ۱۲/۷ میلیمتری دیگر نمی‌توانست بسنده باشد و جنگندهٔ جدید می‌بایست مجهز به تیربار ۲۰ میلیمتری گردد. در پاسخ به این اعلام نیاز تیم ووت به رهبری جان راسل کلارک طرح وی-۳۸۳ را ارائه نمود. برخلاف معمول بال‌های این هواپیما در بالای بدنه قرار داشت که در نتیجه ارابهٔ فرود کوچک و سبکی داشت که زیر بدنه جای می‌گرفت. نوآورانه ترین جنبهٔ این طرح بال با زاویهٔ برخورد متحرک بود که هنگام فرود و برخاست ۷ درجه از بدنه فاصله می‌گرفت.[۳][۴] موتور آن توربوجت پرات اند ویتنی جی۵۷ بود. سلاح آن همانگونه که نیروی دریایی تعیین کرده بود تیربار ۲۰ میلیمتری بود.[۳] این هواپیما همچنین دارای دو موشک هوابه هوای هدایت شوندهٔ ایم-۹ سایدوایندر و ۳۲ موشک غیرهدایت شوندهٔ ام کی۴/ام کی۴۰ مایتی ماوس بود.[۴] ووت همچنین طرحی برای ورژن شناسایی تاکتیکی این هواپیما ارائه داد که وی-۳۸۲ نام داشت.

رقبای اصلی طرح ووت، گرومن اف-۱۱ تایگر، مک دانل اف۳ایچ دمون دو موتوره(که بعداً تبدیل به مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ شد) و نورث امریکن اف-۱۰۰ سوپرسیبر بودند.

در ماه می ۱۹۵۳ شرکت ووت برنده اعلام شد. ووت سفارش سه فروند ایکس اف۸یو-۱ را دریافت نمود. پس از اتخاذ سیستم نامگذاری واحد در سپتامبر ۱۹۶۲ نام اف۸یو به اف-۸ تغییر پیدا کرد). نخستین نمونهٔ اولیه در ۲۵ مارس ۱۹۵۵ با خلبانی جان کنراد پرواز کرد. این نمونهٔ اولیه توانست در نخستین پرواز از سرعت صوت فراتر رود.[۳] مراحل ساخت این هواپیما آن قدر بدون مشکل بود که نمونهٔ اولیهُ دوم نیز در همان روز یعنی ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۵ پرواز نمود. در آوریل ۱۹۵۶ اف۸یو-۱ نخستین پرواز خود را از روی ناوهواپیمابر یواس اس فورستال انجام داد.

تاریخچهٔ عملیات در نیروی دریایی آمریکا[ویرایش]

در تاریخ ۲۱ اوت ۱۹۵۶ این هواپیما رکورد سرعت در پرواز با ارتفاع ثابت را با سرعت ۱۶۳۴/۱۷ کیلومتر در ساعت شکست. رکورد سرعت پیشین متعلق به اف-۱۰۰ با سرعت ۱۳۲۳ کیلومتر در ساعت بود، ولی رکورد سرعتی که هواپیمای انگلیسی فری دلتا۲ در دهم مارس ۱۹۵۶ با سرعت ۱۸۲۲ کیلومتر در ساعت بر جای گذاشته بود شکسته نشد.[۵]

بحران موشکی کوبا[ویرایش]

آراف-۸ کروسیدر. ورژن عکسبرداری شناسایی. به زاویهُ برخورد متحرک بالها هنگام فرود دقت کنید.

در خلال بحران موشکی کوبا در سال ۱۹۶۲ آراف-۸ای‌ها ماموریت‌های شناسایی خطرناکی در ارتفاع پایین بر فراز کوبا انجام می‌دادند. این پروازها در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۶۲ آغاز گشت. این پروازها نخستین پروازهای عملیاتی اف-۸ کروسیدر بود. این پروازها روزی ۲ بار از پایگاه کی وست برفراز کوبا در ارتفاع پایین انجام می‌شد. مقصد بازگشت این پروازها جکسون ویل بود که در آن جا فیلم‌ها تخلیه شده و ظاهر می‌گردید و به سرعت به پنتاگون فرستاده می‌شد.[۶]

این پروازها نشان داد که بدون شک اتحاد شوروی در حال ایجاد سایت‌های آی آر بی ام در کوبا بود. آراف-۸ای‌ها همچنین به تخلیه کردن موشک‌های شوروی از کوبا نظارت می‌کردند. این پروازها حدود ۶ هفته طول کشید و ۱۶۰۰۰۰ عکس برداشته شد. همه خلبانانی که این ماموریت‌ها را انجام می‌دادند مدال صلیب پرواز دریافت کردند.[۷]

سانحه‌ها[ویرایش]

کروسیدر هواپیمای آسانی برای پرواز نبود و هنگام فرود بر روی ناو دچار بی ثباتی کران گرد می‌شد. سانحه‌های کروسیدر نسبت به هواپیماهای هم عصر خود مانند داگلاس ای-۴ اسکای هاوک و اف-۴ فانتوم ۲ بالا بود،[۳] [۸]ولی این هواپیما دارای توانایی شگفت انگیزی نیز بود. یکی از این توانایی‌ها این بود که این هواپیما می‌توانست با بال تا شده پرواز کند. یکی از این موارد در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ رخ داد. یک فروند کروسیدر با بال تا شده با پس سوز کامل از ناو ناپلی کاپودیکینو برخاست و تا ارتفاع ۱۵۰۰ متری اوج گرفتو سپس با موفقیت فرود آمد. خلبان این هواپیمافراموش کرده بود تا بال‌های هواپیما را باز کند و پس از فرود شکوه می‌کرد که کنترل هواپیما از حد نرمال سخت تر بود. به طور کلی ۱۲۶۱ فروند کروسیدر تولید شد. تا زمانی که این هواپیماها از ناوگان خارج شدند ۱۱۰۶ فروند از آنها سانحه داشت..[۹] ولی تعداد اف-۸هایی که در جنگ ویتنام به وسیلهٔ آتش دشمن سرنگون گردیدند به تعداد انگشتان یک دست نمی‌رسد.[۹]

جنگ ویتنام[ویرایش]

هنگامی که نبرد در آسمان ویتنام شمالی در گرفت، کروسیدرهای نیروی دریایی آمریکا نخستین هواپیماهایی بودند که با میگ-۱۷های نیروی هوایی ویتنام شمالی درگیر شدند. این درگیری‌ها از تاریخ سوم آوریل ۱۹۶۵ آغاز شد.[۱۰] در آن زمان کروسیدرها بهترین جنگنده‌های آمریکا برای درگیری تن به تن با میگ‌های فرز و چابک ویتنام شمالی بودند. برخی از متخصصان باور داشتند که دوران جنگ تن به تن هوایی سپری شده است، زیرا موشک‌های هوابه هوا می‌توانند هواپیمای دشمن را پیش از این که برای جنگ تن به تن نزدیک شوند سرنگون سازند. هنگامی که از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸ نبردهای هوایی بر فراز آسمان ویتنام شمالی رخ داد آشکار شد که نبرد تن به تن هوایی هنوز ادامه دارد و اف-۸ها و خلبانان آموزش دیدهُ آنان برای نبرد هوایی کلید موفقیت در این نبردهای تن به تن بودند.

با وجود این که سلاح اصلی اف-۸ها تیربار بود، ولی فقط چهار پیروزی با تیربار در کارنامهٔ این هواپیما دیده می‌شود و بقیهٔ پیروزی‌های اف-۸ها با موشک ایم-۹سایدوایندر به دست آمده‌است.[۱۱] و این موضوع تا اندازه‌ای به خاطر این بود که تیربار بیست میلیمتری کلت ام‌کی۱۲ در مانورهای تن به تن هوایی که با سرعت بالا انجام می‌شد گیر می‌کرد.[۱۲] بین ژوئن و ژوئیهُ ۱۹۶۹ در خلال دوازده درگیری که بر فراز ویتنام شمالی انجام شد، کروسیدرها چهار فروند میگ ۱۷ را سرنگون کردند. در این درگیری‌ها دو فروند اف-۸ سرنگون شدند.[۱۳]

کروسیدرها با ۱۹ پیروزی در برابر ۳ شکست بهترین نسبت پیروزی هوایی را در میان جنگنده‌های آمریکایی در جنگ ویتنام داشتند.[۳] از نوزده هواپیمای ویتنام شمالی که در نبرد هوایی سرنگون شد شانزده فروند میگ-۱۷ و سه فروند میگ-۲۱ بودند.[۱۱] اف-۸ کروسیدر تنها هواپیمایی است که موشک ایم-۹سی که ورژن هدایت راداری سایدوایندر است را به کار می‌برد (ساید وایندر در اصل یک موشک هدایت گرمایی است). پس از این که کروسیدر بازنشسته شد این موشک‌ها به موشک‌های ضدتشعشع ای جی ام-۱۲۲ سایدآرم تبدیل شد و به وسیلهٔ هلیکوپترهای جنگی آمریکا برای حمله به رادارهای دشمن به کار گرفته شد.

نیروی دریایی فرانسه[ویرایش]

نیروی دریایی فرانسه در اوائل دههٔ ۱۹۶۰ برای ناوهای هواپیمابر کلمانسو و فش خود نیاز به جنگنده داشت و اف-۴ فانتوم ۲ که تازه به خدمت نیروی دریایی آمریکا درآمده بود برای کشتی‌های کوچک فرانسوی بیش از اندازه بزرگ بود. بنابراین کروسیدر به عنوان هواپیمای مناسب انتخاب شد و ۴۲ فروند اف-۸ئی که آخرین کروسیدرهای تولید شده بودند سفارش داده شد.

کروسیدرهای فرانسه بر پایهٔ اف-۸ئی بودند، ولی برای این که از ناوهای هواپیمابر کوچک فرانسوی بتوانند عملیات انجام دهند زاویهٔ برخورد متحرک بال‌ها از ۵ درجه تا ۷ درجه افزایش پیدا کرده بود. همچنین سیستم اسلحهٔ آنها برای حمل دو فروند موشک فرانسوی ماتراآر۵۳۰به عنوان جایگزین سایدوایندر تغییر پیدا کرده بود. البته هنوز توانایی حمل موشک سایدوایندر را داشت. [۱۴]روند تحویل سفارش فرانسه از اکتبر ۱۹۶۴ آغاز شد و تا فوریهٔ ۱۹۶۵ به درازا کشید.[۱۴]

تاریخچهٔ عملیات در نیروی دریایی فرانسه[ویرایش]

در اکتبر ۱۹۷۴ از ناوهواپیمابر کلمانسو و ژوئن ۱۹۷۷ از ناوهواپیمابر فش کروسیدرهای فرانسه در ماموریت‌های سفیر بر فراز جیبوتی شرکت داشتند.

کروسیدرهای فرانسه در سال ۱۹۸۳ عملیات جنگی بر فراز لبنان انجام دادند. در این عملیات کروسیدرها جنگنده‌های سوپراتاندارد را اسکورت می‌کردند. با جنگی شدن وضعیت در خلیج فارس فرانسه اف-۸های خود را با ناو هواپیمابر کلمانسو در خلیج فارس مستقر نمود. سال ۱۹۹۳ سال آغاز عملیات بر روی یوگسلاوی پیشین بود. کروسیدرها با پرواز از هر دو ناو هواپیمابر فرانسه بر فراز دریایی آدریاتیک به پرواز درآمدند. این ماموریت‌ها در ژوئن ۱۹۹۹ با عملیات تریدنت بر فراز کوزوو متوقف شد.

سیستم سلاح اف-۸های فرانسه در سال ۱۹۷۳ با افزودن موشک گرمایشی آر۵۵۰ ماژیک بهینه سازی شد. در سال ۱۹۸۹ موشک آر۵۳۰ از رده خارج گردید و کروسیدرها فاقد موشک هدایت راداری شدند.[۱۵] در همین سال هنگامی که قرار شد کروسیدرها تا چندین سال آینده در نیروی دریایی فرانسه بمانند تصمیم گرفته شد تا بازسازی شده تا عمر عملیاتی آنان افزایش پیدا کند. سیم کشی‌ها و سیستم هیدرولیک آنان بازسازی و بدنه هم در برابر فرسودگی مقاوم سازی شد. سیستم‌های هوانوردی نیز بهینه سازی گردید.[۱۶][۱۷] ۱۷ فروند هواپیمای بازسازی شده اف-۸پی نامیده شد(با اف-۸پی‌های فیلیپین اشتباه نشود).[۱۸] گرچه نیروی دریایی فرانسه در عملیات توفان صحرا در سال ۱۹۹۱ و در سال ۱۹۹۹ در عملیات بر فراز کوزوو شرکت داشت، ولی کروسیدرها در این دو عملیات شرکت داده نشدند. در سال ۲۰۰۰ جنگندهُ رافال ام جایگزین آنان شد.

نیروی هوایی فیلیپین[ویرایش]

اواخر ۱۹۷۷ دولت فیلیپین ۳۵ فروند اف-۸ایچ نیروی دریایی آمریکا را خریداری نمود.[۱۹] ۲۵ فروند از آنان را شرکت ووت بازسازی نمود و از ده فروند دیگر به عنوان قطعات یدکی بهره برداری شد.[۱۹] به عنوان بخشی از قرار داد ایالات متحده خلبانان فیلیپینی را با تی اف-۸ای آموزش داد.[۱۹] اف-۸های فیلیپین در سال ۱۹۸۸ زمینگیر شده و بالاخره در سال ۱۹۹۱ پس از این که در اثر فوران آتشفشان پیناتوبا به شدت آسیب دیدند از رده خارج شده و به عنوان اوراقی فروخته شدند.

ورژن‌ها[ویرایش]

اف-۸جی
  • ایکس اف۸یو-۱
دو نمونهُ اولیهٔ غیر مسلح
  • اف۸یو-۱(اف-۸ای)
نخستین ورژن تولیدی. ۳۱۸ فروند ساخته شد.
  • وای اف۸یو-۱(وای اف-۸ای)
یک فروند از این ورژن برای تست تولید ساخته شد.
  • وای اف۸یو-۱ئی(وای اف-۸بی)
یک فروند اف۸یو-۱ به نمونهُ اولیهُ اف۸یو-۱ئی تبدیل شد.
  • اف۸یو-۱ئی(اف-۸بی)
با نصب رادار ای ان/ای پی اس-۶۷ توانایی انجام عملیات محدود در هر آب و هوایی را پیدا کرد. نخستین پرواز: سوم سپتامبر ۱۹۵۸. ۱۳۰ فروند ساخته شد.
  • ایکس اف۸یو-۱تی
دوسرنشینهُ آموزشی
  • اف۸یو-۱تی(تی اف-۸ای)
ورژن دو سرنشینهٔ آموزشی بر پایهُ اف۸یو-۲ان ئی. بدنه ۰/۶۱ متر بزرگتر شد. سلاح‌های داخلی به دو تیربار کاهش یافت. دارای موتور جی۵۷-پی-۲۰. نخستین پرواز در تاریخ ۶ فوریه ۱۹۶۲. فقط یک فروند تی اف-۸ای ساخته شد، گرچه چندین فروند اف-۸ای بازنشسته به ورژن مشابه دو سرنشینهُ آموزشی تبدیل شدند.
  • وای اف۸یو-۲(وای اف-۸سی)
دو فروند اف۸یو-۱ برای تست موتور توربوجت جی۵۷-پی-۱۶ به کار رفتند.
  • اف-۸یو-۲(اف-۸سی)
با موتور جی۵۷-پی-۱۶ برای برطرف کردن بی ثباتی هنگام کران گرد باله‌ای زیر پشت بدنه افزوده شد. رادار ای ان/ای پی کیو-۸۳ نیز با بهینه سازی‌های بعدی در آن نصب گردید. نخستین پرواز: ۲۰ اوت ۱۹۵۷. ۱۸۷ فروند ساخته شد. این ورژن گاهی کروسیدر۲ نامیده می‌شود.[۲۰]
  • اف۸یو-۲ان(اف-۸دی)
ورژنی برای تمام شرایط آب و هوایی و دارای موشک‌های غیرهدایت شونده با یک تانک سوخت یدکی. دارای موتور جی۵۷-پی-۲۰. دارای رادار ای ان/ای پی کیو-۸۳. نخستین پرواز: ۱۶ فوریه ۱۹۶۰. ۱۵۲ فروند ساخته شد.
  • وای اف۸یو-۲ان ئی
یک فروند اف۸یو-۱ تبدیل به نمونهُ اولیهُ اف۸یو-۲ ان ئی شد.
  • اف۸بو-۲ان ئی(اف-۸ئی)
دارای موتور جی۵۷-پی-۲۰ای و رادار ای ان/ای پی کیو-۹۴ در درون دماغه بزرگتر. گنجایش سلاح تا ۲۲۷۰ کیلوگرم افزایش یافت. دارای صندلی پرتاب به بیرون مارتین-بیکر. نخستین پرواز: ۳۰ ژوئن ۱۹۶۱. ۲۸۶ فروند ساخته شد.
  • اف-۸ئی(اف ان)
جنگندهُ برتری هوایی برای نیروی دریایی فرانسه. دارای دم عمودی پهن تر و دارای رادار ای ان/ای پی کیو-۱۰۴ که ورژن بهینه سازی شدهٔ ای ان/ای پی کیو-۹۴ بود. ۴۲ فروند ساخته شد.
  • اف-۸ایچ
اف-۸دی بهینه سازی شده با ارابهٔ فرود تقویت شده. دارای رادار ای ان/ای پی کیو-۸۴. ۸۹ فروند ساخته شد.
  • اف-۸جی
اف-۸ئی بهینه سازی شده دارای موتور جی۵۷-پی-۲۰ای و رادار ای ان/ای پی کیو-۱۲۴. ۱۳۶ فروند ساخته شد.
  • اف-۸کی
اف-۸سی بهینه سازی شده با موتور جی۵۷-پی-۲۰ای و رادار ای ان/ای پی کیو-۱۲۵. ۸۷ فروند ساخته شد.
  • اف-۸ال
اف-۸بی بهینه سازی شده با رادار ای ان/ای پی کیو-۱۴۹. به تعداد ۶۱ فروند ساخته شد.
  • اف-۸پی
هفده فروند اف-۸ئی(اف ان) در اواخر دههُ ۱۹۸۰ بازسازی کلی شدند تا ده سال مدت خدمت آنها افزایش پیدا کند. در سال ۱۹۹۹ بازنشسته شد.[۲۱]
  • اف۸یو-۱کی یو(کیو اف-۸ای)
اف-۸ای‌های بازنشسته‌ای که به هواپیماهای بدون سرنشین هدف کنترل از راه دور تبدیل شدند.
  • وای اف۸یو-۱پی(وای آراف-۸ای)
نمونه‌های اولیه‌ای که برای ساخت اف۸یو-۱پی شناسایی به کار رفت.
  • اف۸یو-۱پی(آراف-۸ای)
ورژن شناسایی عکسبرداری غیر مسلح.
  • آراف-۸جی
آر اف-۸ای مدرن شده.
  • ایکس اف۸یو-۳ کروسیدر۳
طرحی جدید که تا اندازه‌ای بر پایهٔ ورژن‌های پیشین اف-۸ بود و برای رقابت با اف-۴ فانتوم ۲ ساخته شده بود. دارای موتور جی۷۵-پی-۵ای. نخستین پرواز: دوم ژوئن ۱۹۵۸. در پرواز آزمایشی به سرعت ۲/۶ ماخ دست یافت، ولی پس از ساخت ۵ فروند ساخت آن کنسل شد، زیرا فانتوم۲ قرارداد نیروی دریایی را برنده شد.

منابع[ویرایش]

  1. United States Naval Institute Proceedings, January 1965, p. 136.
  2. Michel 2007, p. 11.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ Tillman 1990
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ Goebel, Greg. "The Vought F-8 Crusader." Air Vectors. Retrieved: 7 March 2006.
  5. "Records." cloudnet.com. Retrieved: 28 December 2009.
  6. Mersky 1986, p. 25.
  7. Mersky 1986, pp. 25–26.
  8. Mersky 1986, pp. 25–26.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ "U.S. Navy's transition to jets." usnwc.edu. Retrieved: 23 July 2012.
  10. Anderton 1987, p. 71.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Grossnick and Armstrong 1997
  12. "Crusader In Action." faqs.org. Retrieved: 28 December 2009.
  13. Michel 2007, p. 51,
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ Stijger Air International October 1993, p. 192.
  15. Stijgers Air International October 1993, p. 194.
  16. Stijgers Air International October 1993, pp. 195–196.
  17. Michell 1993, p. 58.
  18. Mersky Wings of Fame 1996, p. 83.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ۱۹٫۲ http://www.milavia.net/aircraft/f-8/f-8_his.htm
  20. Pike, J. "F8U-3 Crusader III." GlobalSecurity.org. Retrieved: 9 July 2009.
  21. Winchester 2006, p. 242.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ووت اف-۸ کروسیدر موجود است.