میراث طبیعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

میراث طبیعی، به تشکل‌های فیزیکی، زیست‌شناختی و زمین‌شناختی، جای زیست گونه‌های گیاهی و جانوری در معرض خطر و مناطق دارای ارزش دانشی و نگهداری و زیباشناسی گفته می‌شود.[۱]

هم اکنون بیش از ۱۶۰ هزار منطقه تحت حمایت ویا مناطق حفاظت شده درجهان وجود دارد که تنها ۲۲۲ مورد از این ۱۶۰ هزار از محوطه‌های میراث طبیعی جهان هستند.[۲]

پدیده‌ها یا مناطق[ویرایش]

پدیده‌ها یا مناطق مورد اشاره که اصطلاحا اموال طبیعی نامید می‌شوند برپایهٔ ضوابط ویژه‌ای به عنوان میراث جهانی در نگر گرفته خواهند شد که شامل موارد زیر می‌شوند.

  • نمونه‌های برجسته‌ای که معرف مراحل عمده سیر تحول زمین هستند. از جمله نشانه‌ها و مدارک مربوط به شیوه‌های زیست، فرآیندهای هنوز فعال زمین‌شناسی در تحول و شکل‌گیری زمین یا عناصر زمینی، آثار رویدادهای طبیعی مهم، نمونه‌های شاخص معرف فرآیندهای بوم‌شناختی، زیست‌شناختی مربوط به تحول بوم سازگان‌های آب شیرین، بوم سازگان‌های دریایی یا ساحلی و اجتماعات گیاهی و جانوری.
  • آثار معرف پدیده‌های طبیعی یا حوزه‌هایی که زیبایی طبیعی استثنایی و اهمیت زیباشناختی دارند، زیست‌گاه‌های طبیعی که از نظر حفظ تنوع زیست‌شناختی اهمیت بسیار دارند، از جمله آن دسته‌ای که دربرگیرنده گونه‌های در معرض خطرند و از جنبه علمی یا حفاظتی ارزش جهانی استثنایی دارند.

پانویس[ویرایش]

  1. برپایهٔ تعریف مبنایی ارایه شده در کنوانسیون ۱۹۷۲ یونسکو
  2. جای خالی میراث طبیعی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو خبرگزاری میراث طبیعی ایران

منابع[ویرایش]