موشک بالیستیک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
موشک بالیستیک نوعی موشک است که پس از پرتاب و بهپایان رسیدن سوخت آن، هدایتپذیر نیست و صرفاً بر پایه قوانین پرتابهها یا بالیستیک به سوی هدف میرود. موشکهای بالیستیک معمولا ارتفاع بسیار بالایی میگیرند و برخی از آنها موسوم به موشک بالیستیک قارهپیما حتی از جو خارج میشوند.
موشک وی ۲ که در دوران آلمان نازی ساخته شد و اولین پرتاب موفقیت امیز آزمایشی آن در ۱۹۴۲ انجام شد، نخستین موشک بالیستیک شمرده میشود.
[ویرایش] بر گرفته از
|
|||||||||||
