موتیف (موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موتیف کوچک ترین واحد دارای مفهوم در موسیقی است. همانطور که یک جمله از چند کلمه تشکیل شده، موسیقی هم دربردارندهٔ چند موتیف است. اما در این میان تفاوت‌هایی وجود دارد. مثلاً چندان مشخص نیست که موتیف در چه بازه‌ای از موسیقی قرار دارد. فرق موتیف با تم در یک قطعه موسیقی این است که موتیف از تم کوتاه‌تر بوده و قسمتی از آن است.

موتیف به طور رایج به عنوان کوچکترین زیربخش یک تم یا عبارت که همچنان مشخصهٔ خودش به عنوان یک ایده موسیقیایی را حفظ می‌کند، درنظر گرفته می‌شود.[۱]

در سمفونی پنجم بتهوون، یک فیگور چهار نوتی مهمترین موتیف اثر شده و از لحاظ هارمونی و ملودی گسترش داده شده تا تم اصلی موومان نخست فراهم شود

در ساخت آهنگ، نیاز است برای ادامهٔ موسیقی، موتیف را چند بار تکرار کنند و یا موتیف‌های دیگر را به آن وصل کنند. با اینکه تکرار بخش‌هایی که به هم وصل‌شده‌اند ضروری است و تکرار زیاد موجب یکنواخت‌شدن می‌شود، با خلاقیت‌های مختلف تلاش می‌کنند تغییرات گوناگونی را ایجاد نمایند تا در کنار حفظ یگانگی، تنوع را نیز رعایت کرده باشند.

در حالت کلی موتیف‌ها در تکرار تغییر نمی‌کنند و گسترش نمی‌یابند، بلکه معمولاً، به طوری پی در پی یا به تناوب طی قطعه ظاهر می‌شوند، و سهمی به سزا در ایجاد احساس وحدت دارند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. White, John D. (1976). The Analysis of Music, p.26-27. ISBN 0-13-033233-X.
  2. منصوری، پرویز، دعوت به شنیدن، نشر کتاب زمان،۱۳۷۶