شاندور فرنتزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Sándor Ferenczi
متولد ۷ ژوئیهٔ ۱۸۷۳(1873-07-07)
میشکولتس, اتریش-مجارستان
مرگ ۲۲ مه ۱۹۳۳ میلادی (۵۹ سال)
بوداپست, پادشاهی مجارستان
زمینه فعالیت روانکاوی
سازمان International Psychoanalytical Association (president)
Hungarian Psychoanalytical Society (founder)
شناخته شده برای "مدرسه روانکاوی بوداپست"
تاثیرات زیگموند فروید
تاثیرگرفته‌ها Mihály Bálint, Aliz Bálint, Imre Hermann, زیگموند فروید, Mária Török, Nicolas Abraham
از مجموعه مقاله‌های
روانکاوی
Unoffical psychoanalysis symbol

شاندور فِرِنتزی (۷ ژوئیه ۱۸۷۳ – می ۱۹۳۳) یک روانکاو مجارستانی، یک نظریه پرداز اصلیِ روانکاوی و از همکاران نزدیکِ زیگموند فروید بود.

ارنست جونز -زندگینامه نویسِ فروید- فرنتزی را به عنوانِ یک بیمار روانی در پایانِ زندگیِ خود نامید. فرنتزی در زندگیِ خویش با بیماریِ کم‌خونی پرنیشیوز دست و پنجه نرم می‌کرد که سرانجام نیز منجر به مرگِ وی در اثرِ همین بیماری در سال ۱۹۳۳ شد. گزچه وی به شدت بیمار و مبتلا به این بیماری - که در آن زمان غیرقابل درمان بود- شد اما موفق به ارائهٔ مقالهٔ مشهورش سردرگمیِ زبانی[۱] در دوازدهمین کنگره بین‌المللی روانکاوی در ویسبادن آلمان در ۴ سپتامبر ۱۹۳۲ گردید.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Ferenczi, S. (1933). The Confusion of Tongues Between Adults and Children: The Language of Tenderness and of Passion. Sándor Ferenczi Number. M. Balint (Ed.) International Journal of Psycho-Analysis 30: Whole No. 4, 1949 (the first English translation of the paper).
  2. Section V - Continuing Education - Ferenczi

خوانش بیشتر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]