اروین یالوم
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| اروین یالوم | |
|---|---|
 |
|
| متولد | ۱۳ ژوئن ۱۹۳۱ (۸۰ سال) واشنگتن دی سی |
| ملیت | آمریکایی |
| رشته فعالیت | رواندرمانی |
| محل کار | دانشگاه استنفورد |
| فارغالتحصیل | دانشگاه جورج واشینگتن دانشگاه بوستون |
ایروین دیوید یالوم[۱] (به انگلیسی: Irvin David Yalom) (متولد ۱۹۳۱، واشنگتن دی سی، ایالات متحده آمریکا) , روانپزشک هستیگرا (اگزیستانسیالیست) و نویسنده آمریکایی است.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
در سال ۱۹۵۶ در بوستون در رشته پزشکی و در سال ۱۹۶۰ در نیویورک در رشته روانپزشکی فارغ التحصیل شد و بعد از خدمت سربازی، در سال ۱۹۶۳ استاد دانشگاه استانفورد شد. در همین دانشگاه بود که الگوی روانشناسی هستی گرا یا اگزیستانسیال را پایه گذاری کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی تالیف کرده است و هم چند رمان موفق دارد. او جایزه انجمن روانپزشکی آمریکا را در سال ۲۰۰۲ دریافت کرد، اما بیشتر به عنوان نویسنده رمانهای روانشناختی، به ویژه رمان مشهور وقتی نیچه گریست[۲] شهرت دارد.
[ویرایش] آثار
[ویرایش] رمانها
- (۱۹۹۲) وقتی نیچه گریست[۳] (ابتدا با نام "و نیچه گریه کرد" توسط مهشید میرمعزی در سال 1381 ترجمه و توسط نشر نی انتشار یافت و پس از آن در سال ۱۳۸۵ با ترجمه دکتر سپیده حبیب از سوی انتشارات کاروان منتشر شد)
- (۱۹۹۶) خوابیدن (دروغ گفتن) بر روی تخت
- (۲۰۰۵) درمان شوپنهاور
[ویرایش] غیرداستانی
- (۱۹۷۰ ویرایش اول، ۱۹۷۵ ویرایش دوم، ...، ۲۰۰۵ ویرایش پنجم) تئوری و عمل در روان-درمانی گروهی
- (۱۹۷۴) هر روز نزدیک تر از پیش
- (۱۹۸۰) روان-درمانی اگزیستانسیال (هستی گرا)
- (۱۹۸۳) روان-درمانی گروهی بالینی
- (۱۹۸۹) جلاد عشق و دیگر افسانههای روان درمانی
- (۱۹۹۸) The Yalom Reader
- (۱۹۹۹) مامان و معنی زندگی[۴] (در سال ۱۳۸۷ با ترجمه دکتر سپیده حبیب از سوی انتشارات کاروان منتشر شد)
- (۲۰۰۱) هنر درمان[۵] (نامهای سرگشاده به نسل جدید رواندرمانگران و بیمارانشان)] (در سال ۱۳۸۶ با ترجمه دکتر سپیده حبیب از سوی انتشارات کاروان منتشر شد)
- (۲۰۰۸) Staring at the Sun: Overcoming the Dread of Death
