سفرنامه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سفرنامهنویسی یکی از سبکهای ادبی است که در آن شخصی که به سرزمینهای دیگر سفر کرده، دیدهها، شنیدهها، تجربیات، رخدادها و احساساتش را درباره آن سرزمینها برای آگاه کردن دیگران در قالب کتابی مینویسد.بیشترین سفرنامهها از ماموران سیاسی بر جای مانده است.
محتویات |
سفرنامههای معروف [ویرایش]
ایرانی [ویرایش]
- سفرنامه ناصرخسرو
- سفرنامه حاجی سیاح محلاتی
- سفرنامه حاج ایاز خان قشقایی
- سفرنامه محمدعلی معینالسلطنه
- سفرنامه میرزا صالح شیرازی
- سفرنامه خوزستان رضا پهلوی
- سفرنامه برادران امیدوار
- سیاحتنامه ابراهیمبیگ
- سفرنامه عبداللطیف موسوی شوشتری
- سفرنامه علیخان امینالدوله
- سفرنامه ابن بطوطه
غیر ایرانی [ویرایش]
- سفرنامه مارکوپولو
- سفرنامه پیترو دلاواله
- سفرنامه ژان باتیست تاورنیه
- سفرنامه ماژلان
- سفرنامه ژان دیولافوا
- سفرنامه ابن بطوطه
- سفرنامه ابن فضلان
- سفرنامه ژان شاردن
- سفرنامه فرد ریچاردز
- سفرنامه کلاویخو
- سفرنامه کارری
منابع [ویرایش]
پیوند به بیرون [ویرایش]
سفرنامه های انگلیسی ها به ایران،نويسنده : سردنيس رايت ترجمه: دکتر عبدالرضا هوشنگ مهدوي
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- Best, Otto F. (۱۹۷۶): Handbuch literarischer Fachbegriffe. Definitionen und Beispiele. Frankfurt am Main ۱۹۷۶.
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
