ابوطالب غفاری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، امینالدوله (ابهامزدایی) را ببینید.
میرزا ابوطالب غِفاری (نیز فرخخان غِفاری) ملقب به امینالدوله، پسر میرزا محمدمهدی غِفاری کاشی، از رجال قاجار در سال ۱۲۲۹ قمری در کاشان تولد یافت. در جوانی وارد دربار فتحعلی شاه شد. در ۱۲۳۹ به رتبهٔ سرهنگی رسید و مدتی حکمران اصفهان و سپس گیلان شد. در ۱۲۶۰ به صندوقداری محمد شاه قاجار منصوب شد و مدتی به حکومت کاشان رفت. در سال ۱۲۷۲ از ناصرالدین شاه لقب امینالملک گرفت و برای امضای معاهده پاریس به عنوان سفیر فوقالعاده به دربار ناپلئون سوم اعزام شد و سه سال بعد به ایران بازگشت. پس از بازگشت مدتی وزیر دربار ناصری بود و مدتی به حکومت خوانسار و نطنز رسید.
او در سن ۵۹ سالگی در سال ۱۲۸۸ هجری قمری در تهران درگذشت و در یک مقبرهٔ خصوصی در قم دفن شد.
محتویات |
[ویرایش] زندگینامه
[ویرایش] کودکی و جوانی
[ویرایش] مأموریت در فرانسه
[ویرایش] وفات
[ویرایش] خانواده
- محمدابراهیم غفاری، ملقب به معاونالدوله
- مهدیخان وزیرهمایون
- محمدحسین خان
- محمدحسن خان
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- نراقی، حسن و غفاری، فرخ. خاندان غفاری کاشان. تهران: ایرانزمین، ۱۳۵۳.
- امانت، عباس. قبله عالم. تهران: کارنامه، ۱۳۸۴. ISBN 964-431-049-7.
