جشنواره فیلم لوکارنو
مختصات: ۴۶°۱۰′۱۱″ شمالی ۸°۴۷′۴۶″ شرقی / ۴۶.۱۶۹۶۲۳° شمالی ۸.۷۹۶۰۱۱° شرقی
| جشنواره فیلم لوکارنو | |
 پوستر رسمی ۶۲مین دوره جشنواره |
|
| کشور |  سوئیس |
| مکان | لوکارنو |
| اولین جایزه | ۱۹۴۶ |
| وبگاه رسمی | |
|---|---|
جشنواره فیلم لوکارنو (به ایتالیایی: Festival del film Locarno) یک جشنوارهٔ بینالمللی فیلم است که از سال ۱۹۴۶ هرساله در شهر لوکارنو سوئیس برگزار میشود. جشنواره فیلم لوکارنو پس از جشنوارههای کن، ونیز و برلین چهارمین جشنواره معتبر فیلم اروپا به شمار میرود.
ویژگی خاص این جشنواره، نمایش فیلمها در میدان معروف پیاتزا، در فضای باز و بر پرده بزرگ، است. در این میدان در حدود ۸٬۰۰۰ تماشاگر به دیدن فیلمها مینشینند و فیلم مورد علاقه خود را نیز برمیگزینند.[۱]
جشنواره فیلم لوکارنو یکی از جشنوارههای مورد تایید انجمن تهیهکنندگان جهانی فیلم (FIAPF، فیاپف) به شمار میرود.
جایزه اصلی این جشنواره «یوزپلنگ طلایی» نام دارد و به بهترین فیلم در بخش اصلی بینالمللی داده میشود.
جشنواره لوکارنو، نسبت به سه جشنواره مهم دیگر اروپایی بیشتر بر روی آثار کمتر شناخته شده از فیلمسازان جوانتر متمرکز است.[۲]
محتویات |
بخشهای جشنواره[ویرایش]
- بخش مسابقه بینالملل (رقابتی)
- سینماگران زمان حال (رقابتی، فیلمهای تجربی و غیرمتعارف)
- یوزپلنگهای فردا
افتخارات سینمای ایران[ویرایش]
- جایزه یوزپلنگ برنزی، ناصر تقوایی - ۱۹۸۸ برای فیلم ناخدا خورشید[۳]
- جایزه یوزپلنگ برنزی، عباس کیارستمی - ۱۹۸۹ برای فیلم خانه دوست کجاست؟
- جایزه یوزپلنگ طلایی، جعفر پناهی - ۱۹۹۷ برای فیلم آینه
- جایزه یوزپلنگ نقرهای، ابوالفضل جلیلی - ۱۹۹۸ برای فیلم رقص خاک[۲]
- جایزه بهترین بازیگر زن، ترانه علیدوستی - ۲۰۰۲ برای فیلم من ترانه ۱۵ سال دارم
نگارخانه[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- ↑ جشنواره فیلم لوکارنو و حضور دو فیلمساز ایرانی (رادیو فردا)
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ جشنواره فیلم لوکارنو آغاز شد (بیبیسی فارسی)
- ↑ محمد اطبایی. «جشنوارهٔ لوکارنو و سینمای ایران». روزنامه اعتماد، ۲۲ مرداد ۱۳۸۶. بازبینیشده در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۹.
پیوند به بیرون[ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ جشنواره فیلم لوکارنو موجود است. |
