اتو پرمینجر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اتو پرمینجر
Otto Preminger Allan Warren.jpg
اتو پرمینجر در ۱۹۷۶
زاده ۵ دسامبر ۱۹۰۶
ویزنیتس، اتریش-مجارستان (امروزه اکراین)
درگذشته ۲۳ آوریل ۱۹۸۶ (۷۹ سالگی)
نیویورک، نیویورک، آمریکا
نام دیگر اُتو لودویگ پِرِمینجر
ملیت  ایالات متحده آمریکا
زمینه فعالیت کارگردان، تهیه‌کننده، بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۳۱–۱۹۸۶
همسر ماریون میل (۱۹۳۲–۱۹۴۶)
مری گاردنر (۱۹۵۱–۱۹۵۹)
هوپ برایس (۱۹۷۱–۱۹۸۶)
صفحه در وب‌گاه IMDb

اُتو لودویگ پِرِمینجر (به انگلیسی: Otto Ludwig Preminger) (۵ دسامبر ۱۹۰۶ - ۲۳ آوریل ۱۹۸۶) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی زاده اتریش-مجارستان بود که از تئاتر وارد هالیوود شد. او در پنج دهه زندگی حرفه‌ای خود به کارگردانی ۳۵ فیلم بلند پرداخت.

زندگی و حرفه[ویرایش]

پرمینجر در سال ۱۹۰۶ زاده شد. پدر اتو یک وکیل دعاوی بود. او بازی در تئاتر را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد. او در سال ۱۹۲۶ دکترای حقوق گرفت و در سال ۱۹۳۵ به آمریکا رفت و پس از اجرای یک نمایشنامه به هالیوود راه پیدا کرد. در سال ۱۹۴۳ تابعیت آمریکا را به‌دست آورد. پرمینجر در لابلای ساخت آثار سینمایی خود به کارگردانی تئاتر نیز می‌پرداخت. او در برخی از فیلم‌هایش در نقش‌هایی کوچک بازی نیز می‌کرد.[۱]

پرمینجر در سال ۱۹۵۵ برای فیلم کارمن جونز موفق به دریافت جایزه خرس برنزی بهترین فیلم در پنجاه و دومین جشنواره فیلم برلین شد.[۲]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

  • عشق بزرگ (۱۹۳۱)
  • گرفتار افسون تو (۱۹۳۶)
  • خطر، عشق دست در کار است (۱۹۳۷)
  • امکان اشتباه (۱۹۴۳)
  • در این مدت، عزیزم (۱۹۴۴)
  • لورا (۱۹۴۴)
  • یک رسوایی سلطنتی (۱۹۴۵)
  • فرشته سقوط کرده (۱۹۴۵)
  • تابستان جشن صدمین سال (۱۹۴۶)
  • همیشه عنبر (۱۹۴۷)
  • دی زی کنیون (۱۹۴۷)
  • آن خانم قاقم‌پوش (۱۹۴۸)
  • بادبزن (۱۹۴۹)
  • گرداب (۱۹۴۹)
  • جایی که پیاده رو به آخر می‌رسد (۱۹۵۰)
  • سیزدهمین نامه (۱۹۵۱)
  • فرشته صورت (۱۹۵۲)
  • ماه آبی است (۱۹۵۳)
  • باکره روی پشت بام (۱۹۵۳)
  • رودخانه بی‌بازگشت (۱۹۵۴)
  • کارمن جونز (۱۹۵۴)
  • محاکمه نظامی بیلی میچل (۱۹۵۵)
  • مرد بازوطلایی (۱۹۵۵)
  • سنت جون (۱۹۵۷)
  • سلام بر غم (۱۹۵۷)
  • پورگی و بِس (۱۹۵۹)
  • تشریح یک جنایت (۱۹۵۹)
  • اکسدوس (۱۹۶۰)
  • شور و تصویب (۱۹۶۲)
  • کاردینال (۱۹۶۳)
  • در راه خطر (۱۹۶۴)
  • بانی لیک گم شده است (۱۹۶۵)
  • بشتاب غروب (۱۹۶۷)
  • اسکیدو (۱۹۶۸)
  • به من بگو که دوستم داری، جونی مون (۱۹۷۰)
  • چه دوستان خوبی (۱۹۷۱)
  • رزباد (۱۹۷۵)
  • شرایط انسانی (۱۹۷۹)[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ خرسند، بیژن. دائرةالمعارف سینمایی. چاپ دوم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۶۳. ۷۳. 
  2. «Prize Winners، 1955»(انگلیسی)‎. وب‌سایت رسمی برلیناله. بازبینی‌شده در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]