ویتوریو دسیکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ویتوریو دسیکا (به ایتالیایی: Vittorio De Sica) کارگردان، بازیگر معاصرایتالیایی و از پیشگامان نئورالیسم سینمای ایتالیاست.

ویتوریو دسیکا
Scenapaneamoreloren4.jpg
ویتوریا دسیکا و سوفیا لورن در فیلم نان، عشق و ...
تولد ۷ ژوئیه ۱۹۰۱
ایتالیا
مرگ ۱۳ نوامبر ۱۹۷۴ در ۷۲ سالگی
فرانسه
ملیت سورا. ایتالیایی
سال‌های فعالیت ۱۹۱۷ - ۱۹۷۴
صفحه در وب‌گاه IMDb

زندگینامه[ویرایش]

در ۷ ژوئیه ۱۹۰۱ در سورای ایتالیا متولد شد و در۱۳ نوامبر ۱۹۷۴ از سرطان ریه در سن ۷۳ سالگی درگذشت .

اندک زمانی بعد از تولدش خانواده‌اش به ناپل نقل مکان کرد. پدرش امبرتو دسیکا کارمند بانک و بیمه گذار بود و رابطه بسیار نزدیکی با پسرش داشت و فیلم اومبرتو دی را بر اساس زندگی پدرش ساخت. با آغاز جنگ جهانی اول خانواده به فلورانس نقل مکان می کند جایی که ویتوریو ۱۴ ساله اولین نقش هایش را در نمایشهای کوچکی که برای سربازان زخمی بیمارستان ترتیب می دادند بازی کرد. برای ادامه تحصیل در رشته حسابداری به رم می رود و یه واسطه یک دوست خانوادگی بازی در یک فیلم صامت از آلفردو دی آنتونی را در سال ۱۹۱۷ تجربه می کند.

از سال ۱۹۲۳ کار در تئاتر را آغاز می کند.سال ۱۹۳۰ با ماریو کامرینی آشنا می شود و بار دیگر در فیلم سینمایی ظاهر میشود اما همچنان کار در تئاتر را ادامه میدهد و در سال ۱۹۴۹ به همراه همسرش جودیتا ریسونه و سرجیو توفانو گروه تئاتری خود را تشکیل میدهند که بیشتر درنمایشهای کمدی فعالیت داشت .

در سال ۱۹۴۴ با فیلمنامه ای از چزاره زاواتینی و بازی مارچلو ماسترویانی فیلم بچه ها نگاهمان می کنند راکارگردانی می کند که آغازگر فیلمهای نئورالیسم اوست. چهار فیلم دیگر در همین سبک میسازد که همگی شاهکارهای جهانی میشوند. واکسی ۱۹۴۶،دزد دوچرخه ۱۹۴۸، معجزه در میلان ۱۹۵۱ و اومبرتو دی ۱۹۵۲. از دیگر فیلمهای پر افتخارش می توان به طلای ناپل ۱۹۵۴، دو زن ۱۹۶۰، دیروز امروز فردا ۱۹۶۳ و باغ فینزی کوینتینی ۱۹۷۱ اشاره کرد.

عامل دیگر موفقیتهایش بازی سوفیا لورن در فیلمهایش است که حاصل آن جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن و اسکار برای فیلم دو زن است همچنین بخاطر بازی در فیلمهای دیروز امروز فردا،معجزه در میلان و گل های آفتابگردان از سوفیا لورن تقدیر شد.

به عنوان بازیگر بار دیگر با فیلم نان، عشق و فانتزی از لوئیجی کومنچینی و ژنرال دلا روور از روبرتو روسلینی در کنار جینا لولوبریجیدا به نقش آفرینی پرداخت.

از نقطه نظر عاطفی و خانوادگی از ازدواج اولش با جودیتا ریسونه در سال ۱۹۳۷ صاحب دختری بنام امی شد اما سال ۱۹۴۲ با هنرپیشه اسپانیایی ماریا مرکادر که در فیلمی از خود او مشغول بازی بود آشنا شد و بالاخره در مکزیک از همسر اولش جدا شد و با مرکادر ازدواج کرد.چون قانون ایتالیا طلاق را به رسمیت نمی شناخت برای گذر ازاین مانع ملیت فرانسوی گرفت و بار دیگر با مرکادر در پاریس ازدواج کرد. جاصل این ازدواج دو پسر بنامهای مانویل ۱۹۴۹ است که آهنگساز فیلم شد و دیگری کریستین ۱۹۵۱ است که راه پدر را دنبال کرد و بازیگر،کارگردان و فیلمنامه نویس سینما شد.ماریا مرکادر دختر عموی رامون مرکادر قاتل تروتسکی است. [۱]

فیلم شناسی[ویرایش]

جوایز[ویرایش]

منابع[ویرایش]