کوکر

باقرقره (کوکر)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو:	جانوران
شاخه:	طنابداران
رده:	پرندگان
فرورده:	نوآروارگان
راسته:	کبوترسانان یا باقرقره‌سانان
تیره:	باقرقره‌ایان لینه، ۱۸۳۱
سرده‌ها
Pterocles Syrrhaptes

باقرقره یا کوکر نام ۱۶ گونه پرنده از تیره باقرقره‌ایان (باقرقره‌ییان) است که در شمال، شرق و جنوب آفریقا و ماداگاسکار، خاورمیانه، هند، آسیای میانه و شبه‌جزیره ایبری زندگی می‌کنند.

باقرقره یا کوکر پرنده‌ای است دانه‌خوار، که در نگاه اول به کبک و بلدرچین شبیه‌است و در پرواز نیز به کبوتر می‌ماند اما از نظر پرنده‌شناسی دارای خانواده‌ای مستقل با نام باقرقره‌ایان یا کوکریان (Pteroclididae) است. برخی محققان کوکرها را در راستهٔ مستقل باقرقره‌سانان (Pteroclidiformes) قرار می‌دهند، برخی آن‌ها را در راستهٔ کبوترسانان (Columbiformes) قرار داده و برخی دیگر آنان را به سلیم‌سانان (Charadriformes) مرتبط می‌دانند.

اندازه و رنگ ونوع

چهارده و «به تعریفی دیگر شانزده» نوع باقرقره (کوکر) در جهان وجود دارند که اندازه آنها معمولاً بین ۲۵ تا ۳۵ سانتی متر و وزنشان نیز بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ گرم است. رنگ بین انواع کوکرها نیز از نوعی به نوع دیگر متفاوت است و در شش نوع آن رنگ پرها و تا حدودی وزن کوکر نر با ماده بسیار تفاوت دارد اما در دیگر کوکرها نر و ماده آن بسیار شبیه به هم هستند. کوکر عموما پرنده‌ای مهاجر است که در بیابانها و دشتهای نیمه بیابانی و خشک زندگی می‌کند و در دو فصل بهار و پاییز به سرزمینهایی بسیار دور دست مهاجرت می‌کند.

طبق نظرات پرنده‌شناسان و نیز دوستداران طبیعت در رای گیری مجله پرنده‌شناسی خاورمیانه «باقرقره شکم سفید نر» زیباترین پرنده موجود در خاورمیانه شناخته شده‌است.

گونه‌ها

برخی از گونه‌های باقرقره شامل:

• باقرقره گندمی (کوکر گندمی) Pterocles coronatus
• باقرقره دم دراز (کوکر دم دراز) Syrrhaptes paradoxus
• باقرقره خالدار (کوکر خالدار) Pterocles senegallus
• باقرقره راه راه (کوکر راه راه) Pterocles lichtensteinii
• باقرقره شکم بلوطی (کوکر شکم بلوطی) Pterocles exustus
• باقرقره شکم سفید (کوکر شکم سفید یا کوکر طلایی) Pterocles alchata
• باقرقره شکم سیاه (کوکر شکم سیاه) Pterocles orientalis

موسم تخم گذاری

باقرقره (کوکر)

در فصل بهار برای جفت‌گیری و تخم گذاری به بوته زارهای نیمه بیابانی و سرزمینهای گرمی که پوشیده از گیاهان بوته‌ای و دانه دار است پروازمی کند.

«کوکر ماده» در هر فصل بهار «دو» تا «سه» تخم می‌گذارد و هر دو کوکر نر و ماده به نوبت روی تخمها و در لانه‌ای که به روی زمین و در میان بوته‌های دانه دار ساخته‌اند می‌خوابند. انداز تخمها حدود یک سوم تا نصف اندازه تخم یک مرغ محلی است و زمینه‌ای به رنگ شیری پررنگ با خالهایی قهوه‌ای دارد. جوجه‌ها بعد ۱۸ تا ۲۱ روز از تخم بیرون می‌آیند و بعد از پنج ماه قادر به پرواز هستند.جوجه‌های نر و مادهٔ نابالغ تا زمانی که به سن پرواز نرسیده‌اند رنگ پرهایشان شبیه به هم است و از یکدیگر قابل تشخیص نیستند.

زیستگاه‌ها

• 1. زیستگاه‌های پاییزی وزمستانی:

باقرقره (کوکر)

مغولستان، ازبکستان، قرقیزستان، بخشهایی از شرق روسیه و سراسر ترکیه زیستگاههای پاییزی و زمستانی کوکر (قطا) است.

• 1. زیستگاه‌های بهاری وتابستانی:

عربستان سعودی، کویت، عراق، هند، پاکستان، فلسطین، ایران، سوریه، امارات متحده عربی، سلطنت عمان، تونس، مراکش، و اسپانیا مهمترین زیستگاه بهاری و تابستانی آن هستند.

مهاجرت

باقرقره (کوکر یا قطا)

کوکرها به هنگام مهاجرت بخصوص در فصل بهار معمولاً در گله‌هایی سه تا هشت هزارتایی پرواز می‌کنند اما پس از ورود به مناطق گرمسیری و بیابانی به گروه‌های متعدد و کوچکتری تقسیم می‌گردند. کوکرهایی که وارد ایران می‌شوند در همه جای کشور به استثناء مناطق جنگلی شمال استان هرمزگان، جنوب فارس و بخش‌هایی از کرمانشاه و کردستان و آذربایجان به زمین نشسته و لانه سازی می‌کنند. در کشور عمان این برنده حفاظت شده‌است، مسئولین حفاظت محیط زیست برای جلوگیری از شکار کوکر (قطا) بطور جدی می‌کوشند. در سال ۱۹۸۹ میلادی بفرمان فرمانروای عمان سلطان قابوس بن سعید هرگونه شکار برندکان بطور قطعی ممنوع کرد و هر کس خلاف آن عمل کند مجازات و جریمه می‌شود.

محبوب‌ترین منطقه برای کوکرهای مهاجر دشت صحرای دهنا در عربستان سعودی، و جلگهٔ وادی بنی خالد در سلطنت عمان در فصل بهار که از ماه ژانویه هر سال آغاز می‌شود. که پوششی از بوته‌ها و گیاهان دانه دار می‌روید، که غذای اصلی و مورد علاقه کوکرها را تشکیل می‌دهند.

به دلیل باتلاقی بودن ساحل رودخانهٔ وادی بنی خالد، کوکرها ترجیح می‌دهند از برکه‌هایی که در بیابانهای این اطراف و دشتها ایجاد شده‌اند آب بنوشند و این کار را بصورت دسته جمعی انجام می‌دهند. کوکرها برای رسیدن به برکه‌های آب شیرین گاه تا ۱۲۵ کیلومتر در روز پرواز می‌کنند.

«قطا» یا «کوکر» پرنده‌ای بسیار کم جرات است و با دیدن انسان به شدت وحشت می‌کند. به علاوه مانند گنجشک به هیچ عنوان با قفس خو نمی‌گیرد و خانگی نمی‌شود. به همین دلیل اگر آنرا در قفس کنید با دیدن اولین انسان آنچنان پر می‌زند و خود را به در و دیوار می‌کوبد تا خونین و مالین شود و بیفتد و بمیرد.تنها اندک کسانی که با آنها به مهربانی رفتار می‌کنند و طرز غذای آنها را می‌دانند می‌توانند کمی آنها را خانگی کنند.ولی هیچ جایی محیط باز زندگی برای آنها نمی‌شود. چنان که با پرواز کوکرهای مهاجر آنانی که در قفسند صدایی هم آهنگ با آنها مثل (قطا قطا) یا صدای (کَرکَر) سر می‌دهند، و این نشان از دلبستگی آنها به پرواز دارد.

محافظت و حمایت

باقرقره (کوکر) «قطا»

در همه کشورهایی که در آن باقرقره (کوکر) زندگی می‌کند تحت حمایت شدید دولت و مردم قرار دارد. خیلی از دولتها عکس کوکر را روی تمبرهای پستی چاپ کرده‌اند. در سلطنت عمان در دهٔ سال ۱۹۸۱ میلادی به مناسبت فصل الربیع یعنی فصل بهار تمبری را با تصویر باقرقره (کوکر) منتشر کرد.

در کشور اسپانیا در جشن بسیار باشکوه فرهنگ و هنر اسپانیا که ظاهرا هر ساله در شهر «تالاورا» برگزار می‌شود. در غرفه‌های صنایع دستی روی همه تولیداتشان و محصولات هنری و فرهنگی آنان تصاویر باقرقره شکم سفید (باقرقره طلایی) نقش بسته‌است. از روسری زنانه گرفته تا بادبزن‌های دستی. علت آن نیز چنین است: دشتهای اطراف شهر «در نزدیکی بارسلونا» در فصل بهار میزبان باقرقره‌های شکم سفید هستند و مردم این پرنده را نشانه زیبایی و حاصلخیزی می‌دانند و به عنوان هویت و نشانه شهر پذیرفته‌اند و بسیار دوستشان می‌دارند.

در فرهنگ عرب

کوکر یکی از مشهورترین پرنده‌های بادیه است مخصوصاً در منطقهٔ خاورمیانه. در دشت‌ها وپایه کوه‌های سلطنت عمان این پرنده با مجموعه‌های بسیار بزرگ دیده می‌شود. (أسراب) مجموعه‌های سی صدتاهی و حتی هفت صد تاهی طلایی رنگ در نگار آب دانها و چشمه‌ها دیده می‌شود. این پرنده بی نظیر در فصل بهار به دشت گستردهٔ بین «جده حراسیس» و رمال آل وهیبه در صحرای پهناور منطقه شرقی کوچ می‌کند و تاثیری گذاری آن بر منطقه باعث شده که نوعی فرهنگ و تفریح در بین تمام ساکنین بوجود آید.طلایی بودن این پرنده هم از نظر رنگ و زیباایست و هم از نظر اهمیت طلایی آن برای این مناطق است.

«قطا» یا «کُوکَر» چند نوع هستند، و در نزد عامه مردم به (الصَیَاح) معروف است. بمعنای (فریاد زدن)، چونکه این پرنده با صدای (قطا قطا) یا (کَرکَر) می‌نالد. بنا براین (کوکر) و به عربی (قطا) نامیده شده‌است. در واقع «کوکر» نر مجموعه‌ای هنرمندانه از درهم آمیختن رنگین کمانی از رنگهای: سرخ زعفرانی، سرخ جگری، سبز یشمی، زرد طلایی، زرد آجری، قهوه‌ای روشن، سفید برفی و سیاه زاغی، خاکستری روشن و نیز نارنجی پررنگ است. ماده آن نیز با سینه‌ای سفید و پشتی زرد رنگ همراه با خطوط راه راه سیاه و سفید و زرد آجری زیبایی خاص و چشمگیر خودش را دارد.

کوکر پرنده‌ای است (کند راه)، یعنی هنگام راه رفتن به کندی حرکت می‌کند. (سرب) مجموعده‌ای از پرندهٔ قطا (کوکر) در نزدیکی غدیر آب می‌نشینند، وآهسته آهسته به طرف آب می‌روند تا اینکه به غدیر آب برسند، بدین سبب گروهی از عربهای پیشین راه رفتن بعضی خانمهای ناز دار و کرشمه جو، به راه رفتن (قطا) تشبیه نموده اند.

کوکر همچنین جزو پرندگان پر صداست و چه به هنگام پرواز و چه در وقت دانه چینی و جفت گیری با صدایی شبیه به غو غو کردن به نحو دلنشینی آواز می‌خواند و روح دشت و صحرا شاد می‌کند.

پانویس

• 

  باقرقره (کوکر)

• 

  باقرقره (کوکر)

• 

  کوکر

• 

  تخم کوکر

• 

  کُوکر ماده

• 

  کُوکر نر

• 

  جوجه کوکر (دو روزه)

• 

  جوجه

• 

  کوکر

• 

  خابیده روی تخم

• 

  کوکر

• 

  کوکر

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

  کوکر هنگام پرواز

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کوکر موجود است.

فهرست منابع و مآخذ

• الفاضل، عبدالله، فاضل. (طیور فی الکویت) . دار الکویت للطباعة والنشر، الفروانیة، کویت، چاپ اول، سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی به (عربی).
• دکتر:، العلوی، هادی، «(عالم الطیور والحیوانات) »، دار العودة، بیروت، لبنان، چاپ سال ۱۹۸۸ میلادی به (عربی).
• محمدیان، کوخری، محمد، “ «به یاد کوخرد» “، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
• عطاءالله، سمیر، . (موسوعة المعلومات العامة) . دار عطاءالله للنشر والتوزیع، بیروت، لبنان، چاپ هشتم، سال انتشار ۱۹۸۴ میلادی به (عرب).
• دکتر:جبرائیل، جبور، سلیمان، (البدو والبادیه) دار العلم للملایین: بیرت، چاب اول، انتشار سال ۱۹۸۸ میلادی. (به عربی).
• الرواحی، سالم، بن سلیمان، البهلاوی، «(الحَیاة البَریَة فی سَلطَنَت عُمان) »، دار المعرفة، بیروت،، سال انتشار ۲۰۰۷ میلادی به (عربی).

• Eskandar Firouz, “SAND GROUSE,” Encyclopaedia Iranica, Online Edition, 7 April 2008