پاپ گریگوری نهم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از گریگوری نهم)
Pope

گریگوری نهم
PopeGregoryIX.jpg
آغاز پاپی۱۹ مارس ۱۲۲۷
پایان پاپی۲۲ اوت ۱۲۴۱
پیشینهونوریوس سوم
جانشینسلستین چهارم
رسته‌ها
کاردینال شدندسامبر ۱۱۹۸
توسط اینوسنت سوم
اطلاعات فردی
نام هنگام تولداوگولینو دی کونتی
زادهٔبین سال‌های ۱۱۴۵ - ۱۱۷۰
اناگنی، ایالات پاپی
درگذشت۲۲ اوت ۱۲۴۱
رم، ایالات پاپی
نشان ملینشان ملی گریگوری نهم
سایر پاپ‌ها و پادپاپ‌ها با نام گرگوری
نقش‌برجسته ای از گریگوری نهم در مجلس نمایندگان ایالات متحده

پاپ گریگوری نهم (به لاتین: Gregory IX) یکی از پاپ‌های کلیسای کاتولیک رم بود که در ایتالیا به دنیا آمد و بین سال‌های ۱۲۲۷ تا ۱۲۴۱ میلادی پاپ بود.

پاپ[ویرایش]

یک روز پس از درگذشت پاپ هونوریوس سوم در ۱۸ مارس سال ۱۲۲۷ میلادی، کاردینال‌های کلیسای کاتولیک با تشکیل شورایی در کاخ سپدیتزونیوم در رم، اوگولینو دی کونتی، کاردینال-اسقف ۷۵ ساله اوستیا و ولتری را تحت عنوان گریگوری نهم به مقام پاپ و اسقف رم منصوب ساختند. طبق رسم معلوم، پاپ جدید جهت اعلام این مسئله نمایندگانی را نزد حاکمان مسیحی از جمله فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم اعزام کرد. گریگوری نهم در این پیام صراحتاً پایبندی خود به ادامه جنگ صلیبی را ابراز داشت. در نامه‌ای که مستقیماً به فریدریش دوم ارسال شد پاپ ضمن یادآوری تمامی تلاش‌های پیشین خود به عنوان کاردینال در این مسیر، از امپراتور خواست «مردانه و مقتدرانه» خود را آماده حرکت به سمت سرزمین مقدس نماید. عدم تحقق وعده‌های فریدریش دوم در این ارتباط، در طی ماه‌های آینده موجب بروز بهران بین گریگوری نهم و امپراتور گشت. بدین ترتیب پاپ روز ۱۹ سپتامبر فریدریش دوم را که تا پیش از آن جنگوی صلیبی معتقد و حاکم تحت امر کلیسا به حساب می‌آمد، تکفیر کرد. این شرایط حتی پس از حرکت فریدریش دوم به سمت سرزمین مقدس در سال ۱۲۲۸ میلادی ادامه یافت و در هنگام استقرار امپراتور در این سرزمین نیز به اتمام نرسید. در این زمان، گریگوری نهم اتهاماتش نسبت به امپراتور و اطرافیان او را گسترش داد و سوءاستفاده از آزادی‌های کلیسا و حمله به حامیان پاپ را محکوم کرد.[۱]

انکیزیسیون[ویرایش]

انکیزیسیون، محکمه‌های بازجویی دینی و دادگاه‌های تفتیش عقاید[۲] در سده سیزدهم میلادی توسط گرگوری نهم بنیان نهاده شد[۳] و در طول جنگ‌های مذهبی میان پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها در سده‌های شانزدهم و هفدهم میلادی به شدت فعال بود و با تکیه بر قدرت حکومت دینی از قرائت خاص کلیسای کاتولیک دفاع می‌کرد و به سرکوب سایر قرائات از مسیحیت می‌پرداخت.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Whalen 2019, p. 19.
  2. احمد کسروی، انکیزیسیون در ایران ،۱۳۲۶ ماهنامهٔ باهماد آزادگان
  3. سکولاریزم سیاسی، علیه یا له دین؟، سکولاریسم نو
  4. اعترافات گالیله، شعور انسان در محکمه، بی‌بی‌سی فارسی

جستارهای وابسته[ویرایش]