تاکیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تاکیون (برگرفته از واژه یونانیταχς به معنی سریع) به هر ذره فرضی که سرعتی بیشتر از سرعت نور داشته باشد گفته می‌شود. نخستین توصیف نظری تاکیون در آرنولد زومرفلد آمده‌است. هرچند این مفهوم در دیگر زمینه‌ها مثل نظریه ریسمان نیز مطرح می‌ شود.

در مورد برقرار بودن علیت در محدوده تاکیون‌ها بحث‎‎های زیادی شده است؛ ابهام در این موضوع به‎ خاطر عوض شدن ترتیب زمانی رویدادها با عبور از حد سرعت نور است. سرعت بالاتر از نور می‌تواند به معنی ارسال اطلاعات به گذشته باشد که نقض‌کننده اصل علیت در فیزیک است.

اما در واقع بر اساس اصل بازتعبیر فینبرگ چنین اتفاقی رخ نخواهد داد، زیرا تاکیونی با انرژی منفی را که در زمان به عقب بر‎می‎‌گردد تا علیتش را نقض کند، همیشه می‌توان به صورت یک تاکیون با انرژی مثبت که در زمان به جلو حرکت می‎‌کند در نظر گرفت. بنابراین علیت از این دیدگاه نقض نخواهد شد.

انجام عمل 'دریافت' یک تاکیون در زمان حال، خود مسبب ایجاد تاکیونی است که در آینده 'فرستاده' خواهد شد، آن‌چنان که گویی تاکیون در زمان حال فرستاده می‌شود تا در آینده دریافت گردد. به عبارت دیگر می‌توان با تفسیر دوباره 'فرستادن' و 'دریافت کردن' از این بن‌بست منطقی رهایی یافت.

خواص[ویرایش]

خواص عجیبی که به تاکیون‌ها نسبت داده می‌شود باعث محبوبیت این ذرات در افسانه‌های علمی شده‌است.

منابع[ویرایش]