گالش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تصویری از یک پیرمرد گالش
تصویری از یک زن گالش در مرکز شهر رامسر

گالش یا گاولش، در بخشی از زبان‌های ایرانی شمال غربی معنای گاوبان می‌دهد. بعبارت ساده‌تر گالش یعنی کسی که دامداری می‌کند و گاو گوسفند پرورش می‌دهد. گالش‌ها در مناطق کوهستانی رودسر در شرق گیلان تا رامسر در غرب مازندران که به اشکورات شهرت دارد زندگی می‌کنند.[۱]

گویش گالشی[ویرایش]

گالش‌ها به گویش گالشی حرف می‌زنند که گویشی از زبان گیلکی است.[۱]

لباس گالشی[ویرایش]

لباسی که گالشها هنوز هم از آن استفاده می‌کنند عبارتست از، شلوار پشمی، جلیقه پشمی، کلاه و شولا که همه پشمی هستند و برای زندگی در شرایط آب و هوایی سرد کوهستان مناسب می‌باشد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ محمود رنجبر، رقیه رادمرد. بررسی و توصیف گویش گالشی. ۱۳۸۲.