اشکورات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اشکورات
کشور  ایران
استان گیلان و مازندران
شهرستان رودسر و رامسر
مردم
جمعیت متغیر

اشکورات در امتداد سلسله کوه‌های البرز قرار دارد و از جنوبی‌ترین نقطه شهرستان رودسر آغاز تا جنوبی‌ترین نقطه شهرستان رامسر ادامه دارد. محدوده اشکورات از جنوب بهقزوین از مغرب به املش و رودبار الموت و از شرق به بخش کوهستانی شهرستان رامسر- تنکابن و از شمال به دامنه‌های کوهستانی رحیم آباد و رامسر متصل است.

با توجه به تعداد روستاها،اشکورات رودسر به سه دهستان تقسیم شده است:
۱) اشکور سفلی به مرکزیت زیاز
۲) اشکور علیا و سیارستاق ییلاقی به مرکزیت ارکم
۳) اشکور شوئیل لازم است ذکر شود که اشکور شوئیل از سال ۱۳۷۳ از اشکور سفلی جدا گردیده است.

اشکورات در حقیقت به دو منطقه: بالا اشکور و پایین اشکور (اشکور علیا و سفلی) تقسیم می‌شود: اشکور سفلی در حوزهٔ جغرافیایی شهرستان رودسر قرار می‌گیرد و اشکور علیا در حوزه جغرافیای شهرستان رامسر قرار دارد. اشکورات رامسر دارای یازده پارچه آبادی است که عبارتند از تمل، سپارده، افی، نداک، نارنه، یازن، کلایه، لج، میج، کیت و …. جوارده (جواهرده)، جیرده و جن ده رودبار (جنت رودبار) از مهم‌ترین آبادی‌ها و روستاهای مجاور بالا اشکور هستند.

آب وهوا[ویرایش]

اشکورات به دلیل شرایط و طبیعت کوهستانی منطقه، دارای زمستان‌های سرد و پربرف و تابستان‌های خنک و ملایم می‌باشد و این امر باعث گردیده که درفصول پاییز وزمستان جمعیت به حداقل و در بهار و تابستان به حداکثر ممکن برسد.

بعلت دارا بودن چشمه سارها، دریاچه‌های طبیعی، چشمه‌های آب معدنی رودخانه‌های زلال و غارهای فراوان و پاکی هوا توجه مردم را به خود جلب کرده و متأسفانه به علت نبودن راه مناسب منطقه را از آبادی محروم و مردمان نیز از نعمت طبیعت زیبا و هوای پاک در وصف بوده و از وصل مانده‌اند.

تاریخی[ویرایش]

مناطقی از کوهستان‌های اشکورات بر اثر کاوش‌های انجام گرفته به آثار و شواهد گوناگونی مخصوصاً قبور مربوط به دوران نبوع تا دوران ساسانی و بعضاً نیز از دوران اسلامی نیز بدست آمده و این خود نشان قدمت منطقه را دارد و مزید بر آن .
منطقه اشکورات بر سر راه شرق گیلان به قزوین واقع شده و این امر ضمن ارتباطات وسیعی که در آینده می‌تواند داشته باشد در قدیم نیز چاروداران منطقه ازبازار قزوین استفاده می‌کردند و وجود منابعی زیر زمینی و کشاورزی که در منطقه مطرح است می‌تواند تحولی در منطقه ایجاد نماید. حکومت‌های آل بویه و آل زیار نیز در این منطقه دارای مرکز حکومتی بودند. هم اکنون روستای بویه در اشکورات دارای سکنه می‌باشد.

محصو لات کشاورز و دارویی[ویرایش]

منطقه اشکورات علاوه برداشتن آب وهوای ییلاقی، منایع زیر زمینی، باغات فندق و گردو، زمینهای مزروعی گندم وجو٬عدس ولوبیا، سیب زمینی، سیر و پیاز و گیاهان دارویی از قبیل گل گاوزبان، بنفشه، کنگر، گل پر، گزنه، گون، همیشه بهار، قارچ‌های خوراکی، بابا آدم (کو لا کولا) و … را می‌توان نام برد؛ که هر کدام می‌تواند منشأ اثر بوده و منبع درآمد برای روستائیان، ولی به علل بی‌توجهی به مناطق اشکورات این دسته گیاهان ومحصولات نیز امروزه توجه خاصی نشده است.

آب[ویرایش]

ارتفاعات اشکورات که بر اثر سر مای طولانی منطقه و پوشش برف حداقل نیمی از سال باعث جریان رودخانه‌های شده که در مجموع به پلرود ختم شده ولی در فصل تابستان کشاورزان منطقه تشنه آب و شاید بیشترین درگیری منطقه را تشکیل می‌دهد.

دیدنی‌ها[ویرایش]

اشکورات دارای جاذبه‌های دیدنی از جمله تالاب صمدآباد-غار واردار در روستای دلیجان-تونل روستای یازن-کوه عروس و داماد-منطقه آسمانرود در نزدیکی روستای مایستان- و بسیاری از دیدنی‌های دیگر… جاده اشکور به قزوین که نیز یکی از دیدنی‌های اشکور می‌باشد.