کرنش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کرنش (به انگلیسی: strain) در اصطلاح فیزیک به تغییر در طول جسم جامد در هر جهت نسبت به طول آن جسم در همان جهت که در اثر اعمال نیرو (تنش) پدید می‌آید، گفته می‌شود و آن را با علامت نشان می‌دهند. ε= δ/L

انواع کُرنش[ویرایش]

کرنش جانبی[ویرایش]

کرنش محوری[ویرایش]

کرنش محوری یا عمودی در یک میله تحت بارگذاری محوری را با تغییر شکل در طول واحد آن میله تعریف می کنیم.

با نشان دادن کرنش عمودی با ε حرف یونانی (اپسیلون) ، می نویسیم : ε=δ/L

که در فرمول بالا L طول میله و δ مقدار تغییر شکل آن می‌باشد.[۱]

کرنش حقیقی[ویرایش]

در کرنش حقیقی به جای استفاده از کل افزایش طول δ و مقدار اولیه L ، از مقادیر لحظه‌ای متوالی L که ثبت شده‌است ، استفاده می کنیم.

با تقسیم کردن هر تغیر طول در فاصله بین دو علامت معیار بر مقدار متناظر L ، کرنش‌های جزئی Δε=ΔL/L را به دست می آوریم.

با جمع کردن مقادیر متوالی Δε ، کرنش حقیقی را تعریف می کنیم . [۲]

ΣΔε = ΣΔL/L = ε

در واقع کرنش حقیقی از مجموع تغییر طول‌های لحظه‌ای تقسیم بر مقدار طول اولیه بدست می‌آید ولی کرنش مهندسی از تغییر طول نهایی تقسیم بر طول اولیه محاسبه می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. مقاومت مصالح ،فردیناند پی.بی یر، راسل جانسون ، جان تی.دی ولف ، ترجمه دکتر ابراهیم واحدیان ، ویراست چهارم ،صفحه 30
  2. مقاومت مصالح ،فردیناند پی.بی یر، راسل جانسون ، جان تی.دی ولف ، ترجمه دکتر ابراهیم واحدیان ، ویراست چهارم ،صفحه33