سیال نیوتنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سیال نیوتنی (نامیده شده پس از ایزاک نیوتنسیالی است مانند آب که رابطه تنش و نرخ کرنش برشی آن خطی است و از مبدأ مختصات می‌گذرد، یعنی:

که در آن:

: تنش برشی
: ضریب گرانروی پویا
: گرادیان سرعت در جهت عمود بر برش

می‌باشند. بنابر تعریف گرانروی یک سیال نیوتنی مستقل از نیروی وارده بر آن است، اگر چه می‌تواند تابعی از دما، فشار و ترکیب شیمیایی (برای موادی که خالص نیستند) باشد.

اگر سیال تراکم‌ناپذیر باشد، آنگاه تانسور تنش در دستگاه مختصات دکارتی برابر خواهد بود با: