ورنر هرتسوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ورنر هرتسوگ)
پرش به: ناوبری، جستجو
ورنر هرتسوک
Werner Herzog Bruxelles 02 cropped.jpg
هرتسوک در بروکسل، ۲۰۰۷
زاده ۵ سپتامبر ۱۹۴۲(۱۹۴۲-09-۰۵) ‏(۷۳ سال)
مونیخ، آلمان
ملیت  آلمان
زمینه فعالیت کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۱۹۶۲ - اکنون
همسر لنا هرتسوک (۱۹۹۹ - اکنون)
وب‌گاه رسمی www.wernerherzog.com
صفحه در وب‌گاه IMDb

ورنر هرتسوک (به آلمانی: Werner Herzog) [ʋɛɐ̯nɐ ˈhɛɐ̯tso:k] (زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۴۲) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر، کارگردان اپرا و تهیه‌کننده آلمانی است. او از فیلمسازان نسل جدید آلمان به‌شمار می‌آید. آثار او از سوی محافل هنری بسیاری مورد ستایش قرار گرفته‌اند.
هرتسوک به‌خاطر استفاده از نابازیگران بومی به‌ویژه در فیلم‌های مستندش شهرت دارد. نخستین فیلم بلند این فیلمساز به نام نشانه‌های زندگی، جایزه معتبر خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین را در سال ۱۹۶۸ نصیبش کرد. مهم‌ترین دستاورد سینمایی او، کسب جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۸۲ برای فیلم فیتزکارالدو بود. او در سال ۱۹۷۵ نیز به خاطر فیلم معمای کاسپار هاوزر برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره کن شده بود.

آخرین ساخته او به نام «پسرم، پسرم، چه کرده‌ای» در سال ۲۰۰۹ در شصت و ششمین دوره جشنواره فیلم ونیز مورد توجه و ستایش بسیار قرار گرفت.[۱]

او تاکنون افزون بر ساخت فیلم‌های مستند، کوتاه و بلند سینمایی، بیش از ۲۰ فیلم کوتاه و مستند برای تلویزیون نیز ساخته است. او در طول چند دهه فعالیت هنری خود، جوایز زیادی را از جشنواره‌های سینمایی آلمان، فرانسه، آمریکا، استرالیا، کانادا، هلند و ... به دست آورده‌است.

زندگی نامه[ویرایش]

ورنر هرتسوک اشتیپتیچ در ۵ سپتامبر ۱۹۴۲ در مونیخ دیده به جهان گشود. مادرش کروات تبار بود و پدر نژادی آلمانی داشت. کودکی ورنر در روستایی کوهستانی نزدیک مرز اتریش سپری شد. در ۱۴ سالگی به قصد رفتن به آلبانی، ایالت باواریا را ترک کرد و با پای پیاده بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر را طی کرد.[۲] او خود این سفر را یکی از دلایل فیلمساز شدنش می‌داند.[۳]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

هرتسوک در جشنواره فیلم ونیز ۱۹۹۱

کارگردانی فیلم بلند سینمایی[ویرایش]

کارگردانی فیلم کوتاه[ویرایش]

کارگردانی مستند[ویرایش]

بازیگری[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «به مناسبت ۶۸ سالگی «ورنر هرتزوگ»»(فارسی)‎. ایسنا. بازبینی‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۸۹. 
  2. «هرتسوگ؛ آزاد برای دیوانگی». مجله ادبستان فرهنگ و هنر، شماره ۲۹، اردیبهشت ۱۳۷۱. 
  3. تام بیسل. «سراب‌های ورنر هرتسوگ». ترجمهٔ هادی همامی. مجله گلستانه شماره ۸۸، اردیبهشت ۱۳۸۷. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]