ناپیرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ناپیرو (به لاتین: Non sequitur) یا مغالطه بی‌ربطی در منطق شکلی (فرمی) استدلالی است که نتیجه‌ی آن پی‌آمد مقدمات آن نیست. [۱]

نمونه ها[ویرایش]

1- تبريزي ها تركي بلدند. رسول تركي مي داند، پس رسول تبريزي است. 2- مشهدي ها خراساني هستند. جواد مشهدي نيست. پس جواد خراساني نيست. 3- مريم يا خانه خوشان است يا خانه مادرش. مريم در خانه خودشان است. پس مريم درخانه مادرش نيست. 4- كامران نمي تواند در آن واحد هم خانه باشد هم مدرسه. كامران در خانه نيست. پس در مدرسه است. 5- همه كامپيوترهاي اداره مانيتور دارند. در كارگاه برق هم مانيتور وجود دارد. پس كارگاه برق هم كامپيوتر دارد. 6- تا شقايق هست زندگي بايد كرد.

رد استدلالات: 1- رسول زنجاني بوده. 2- جواد سبزواري بوده. 3- مادر مريم قسمتي از خانه شان را به مريم داده بود. 4- كامران در مغازه است. 5- مانيتور مربوط به دستگاه كنترل از راه دور است. 6- بعضي ها به شقايق علاقه ندارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Barker, Stephen F. (2003) [1965]. "Chapter 6: Fallacies". The Elements of Logic (Sixth edition ed.). New York, NY: McGraw Hill Financial. pp. 160–169. ISBN 0-07-283235-5.