ناپیرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ناپیرو در منطق شکلی (فرمی) استدلالی است که نتیجه‌ی آن پی‌آمد مقدمات آن نیست. [۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Barker, Stephen F. (2003) [1965]. "Chapter 6: Fallacies". The Elements of Logic (Sixth edition ed.). New York, NY: مک‌گرا-هیل. pp. 160–169. ISBN 0-07-283235-5.