ناپیرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ناپیرو (به لاتین: Non sequitur) یا مغالطه بی‌ربطی در منطق شکلی (فرمی) استدلالی است که نتیجه‌ی آن پی‌آمد مقدمات آن نیست. [۱]

نمونه ها[ویرایش]

1- تبریزی ها ترکی بلدند. رسول ترکی می داند، پس رسول تبریزی است. 2- مشهدی ها خراسانی هستند. جواد مشهدی نیست. پس جواد خراسانی نیست. 3- مریم یا خانه خوشان است یا خانه مادرش. مریم در خانه خودشان است. پس مریم درخانه مادرش نیست. 4- کامران نمی‌تواند در آن واحد هم خانه باشد هم مدرسه. کامران در خانه نیست. پس در مدرسه است. 5- همه کامپیوترهای اداره مانیتور دارند. در کارگاه برق هم مانیتور وجود دارد. پس کارگاه برق هم کامپیوتر دارد. 6- تا شقایق هست زندگی باید کرد.

رد استدلالات: 1- رسول زنجانی بوده. 2- جواد سبزواری بوده. 3- مادر مریم قسمتی از خانه‌شان را به مریم داده بود. 4- کامران در مغازه است. 5- مانیتور مربوط به دستگاه کنترل از راه دور است. 6- بعضی ها به شقایق علاقه ندارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Barker, Stephen F. (2003) [1965]. "Chapter 6: Fallacies". The Elements of Logic (Sixth edition ed.). New York, NY: McGraw Hill Financial. pp. 160–169. ISBN 0-07-283235-5.