مغالطه قمارباز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مغالطهٔ قمارباز که به نام مغالطهٔ مونت کارلو یا مغالطهٔ رشد شانس نیز مشهور است، باور غلطی است که بر اساس آن احتمال یک پیش‌آمد مستقل در یک دنبالهٔ تصادفی به پیش‌آمدهای قبلی وابسته است. بر این اساس یک قمارباز ممکن است به غلط تصور کند در پرتاب مکرر یک سکه هر چه تعداد بیش‌تری شیر پشت سر هم بیاید احتمال آن‌که در پرتاب بعدی خط بیاید افزایش می‌یابد؛[۱] این در حالی است که احتمال ۲۱ بار شیر آمدن متوالی در پرتاب‌های یک سکهٔ ایده‌آل ۱ در ۲۰۹۷۱۵۲ است، ولی احتمال شیر آمدن سکه در پرتاب بعدی همان ۰/۵ است.

عکس مغالطهٔ قمارباز می‌گوید مشاهده پیش آمدی دور از انتظار همچون آوردن جفت شش در پرتاب تاس بدین معناست که به احتمال زیاد پرتاب تاس به دفعات انجام شده بود که در نهایت چنین نتیجه نامحتملی از آن حاصل شد.

پانویس[ویرایش]

  1. Colman, Andrew (2001). Gambler's Fallacy - Encyclopedia.com. A Dictionary of Psychology. Oxford University Press. Retrieved on 2007-11-26.

پیوند به بیرون[ویرایش]