منوچهر کاظمی
منوچهر کاظمی | |
|---|---|
| وزیر کشاورزی و عمران روستایی | |
| دوره مسئولیت ۱۷ دی ۱۳۵۷ – ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ | |
| پادشاه | محمدرضا پهلوی |
| نخستوزیر | شاپور بختیار |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۱۲۹۳ تهران |
| درگذشته | ۱۳۷۴ ایران |
| ملیت |  ایران |
| همسر(ان) | شکوه درگاهی (همسر دوم) |
| فرزندان | سوسن ساسان بیتا |
| محل تحصیل | دانشگاه فنی مونیخ دانشگاه هاروارد |
| پیشه | سیاستمدار، تکنوکرات |
منوچهر کاظمی (۱۲۹۳ – ۱۳۷۴) سیاستمدار و تکنوکرات ایرانی بود که در واپسین ماههای حکومت پهلوی بهعنوان وزیر کشاورزی و عمران روستایی در کابینهٔ شاپور بختیار منصوب شد.[۱]
زندگی و تحصیلات
[ویرایش]کاظمی در تهران و در خانوادهای از خاندان کاظمی زاده شد. این خاندان اصالتاً از تفرش بوده و در چندین نسل در عرصهٔ سیاست ایران نقشآفرینی کردهاند. پدرش سید مصطفی کاظمی ملقب به دبیرالملک و داییاش باقر کاظمی ملقب به مهذب الدوله از رجال سیاسی با گرایشهای ملی و نزدیک به محمد مصدق بودند.[۲] او دوران دبیرستان را در مونیخ آلمان به پایان رساند و سپس وارد دانشگاه فنی مونیخ شد و میان چهارصد دانشجو شاگرد اول شد. پس از آن در دانشگاه هاروارد در رشتهٔ اقتصاد کشاورزی تحصیل کرد و از این دانشگاه فارغالتحصیل شد.[۳]
فعالیتهای حرفهای
[ویرایش]نخستین شغل او حضور در ترکیب اولین هیئت ایرانی در سازمان ملل متحد بود. پس از آن در چارچوب اصل چهار ترومن در ایران به فعالیت پرداخت و در حوزههای کشاورزی، آبیاری و توسعهٔ روستایی مشارکت داشت.[۴] در ادامه به سازمان برنامه و بودجه پیوست و در دوران ریاست ابوالحسن ابتهاج، مسئول دفتر او شد. به دلیل نپذیرفتن همکاری با ساواک از سمت خود استعفا داد و برای مدتی طولانی از دولت کناره گرفت.
کاظمی به دلیل فعالیتهای نوآورانه در حوزهٔ آبیاری موفق به دریافت بورس آیزنهاور شد و سپس در زمینهٔ کارآفرینی بخش کشاورزی نیز فعالیت داشت.
وزارت در کابینه بختیار
[ویرایش]در ۱۵ دی ۱۳۵۷، شاپور بختیار پس از انتصاب به نخستوزیری، کاظمی را بهعنوان وزیر کشاورزی و عمران روستایی در کابینهٔ خود معرفی کرد.
برنامههای وزارت کشاورزی و عمران روستایی
[ویرایش]برنامههای او در مجلس شورای ملی چنین اعلام شد:
- تجدید سازمان وزارت کشاورزی و عمران روستایی بر اصل عدم تمرکز و منطقهای نمودن برنامهریزی و اجراء.
- برنامهریزی تولید محصولات کشاورزی و دامپروری با توجه به نیاز غذایی کشور از یک طرف و شرایط اقلیمی و زمین کشاورزی و آب موجود در هر منطقه از طرف دیگر.
- استاندارد نمودن محصولات کشاورزی و دامپروری و تثبیت عادلانه بهای کلیه محصولات کشاورزی و دامپروری و تضمین خرید آنها بهمنظور حمایت دولت از کشاورزان.
- برنامهریزی در جهت بستهبندی و عرضه محصولات کشاورزی و دامپروری خریداریشده توسط دولت به بازار مصرف ضمن تثبیت یک سود عادلانه برای فروشندگان و حمایت مصرفکننده.
- حمایت از صنایع غذایی در جوار تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و دامپروری بهمنظور تقلیل ضایعات.
- استفاده از کشاورزی سنتی به موازات کشاورزی علمی و مکانیزه در جهت ایجاد یک سیستم بنیادی برای کشاورزی علمی با توجه به مسائل ناحیهای.
با سقوط دولت بختیار در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، دورهٔ وزارت او پایان یافت.
زندگی پس از انقلاب
[ویرایش]پس از انقلاب ۱۳۵۷، کاظمی مدتی از ایران خارج شد و سالها در آلمان در تبعید خودخواسته زندگی کرد. او در سالهای پایانی عمر به ایران بازگشت و در سال ۱۳۷۴ درگذشت.[۵]
زندگی شخصی
[ویرایش]منوچهر کاظمی دو بار ازدواج کرد. فرزندانش عبارت بودند از:
- سوسن که در جوانی بر اثر سانحهٔ رانندگی درگذشت.
- ساسان که پس از انقلاب به دلیل فعالیتهای سیاسی اعدام شد.
- بیتا که تنها بازماندهٔ اوست.
منابع
[ویرایش]- ↑ «دولت من نتیجه انقلاب است». تاریخ ایرانی. دریافتشده در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۷.
- ↑ خاطرات باقر کاظمی. انتشارات طرح نو. ۱۳۷۱.
- ↑ خاطرات ابوالحسن ابتهاج. انتشارات علمی. ۱۳۶۹.
- ↑ Warne، William E. (۱۹۵۶). Mission for Peace: Point Four in Iran. University of Pittsburgh Press.
- ↑ خاطرات رجال معاصر ایران. مرکز اسناد انقلاب اسلامی. ۱۳۸۵.
 | این یک مقالهٔ خرد یک شخص سیاستمدار ایرانی است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |