فرانسوی میانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فرانسوی میانه بخشی از تاریخ زبان فرانسوی است که بازهٔ سدهٔ ۱۴ تا ۱۷ میلادی را پوشش می‌دهد. در این دوران رویدادهای مهمی صورت گرفت:

  • زبان فرانسوی به‌طور کامل از دیگر زبان‌های اوییل که گاهی زیرمجموعهٔ فرانسوی باستان دانسته می‌شوند، جدا شد و هویت مجزایی گرفت.
  • زبان فرانسوی به عنوان زبان رسمی پادشاهی فرانسه برگزیده شد و جایگزین زبان لاتین و دیگر زبان‌های اکسیتان و اوییل شد.
  • پیشرفت زبان فرانسوی باعث شد تا دستور زبان و واژگان فرانسوی برای فرانسوی کلاسیک فراهم شود.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی