عبدالحسین برونسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عبدالحسین برونسی
Bronsi-3.jpg
شناسنامه
تاریخ تولد ۳ شهریور ۱۳۲۱
محل تولد گلبوی بالا کدکن، شهرستان تربت حیدریه، ایران
تاریخ کشته‌شدن ۲۳ اسفند ۱۳۶۳
محل کشته‌شدن شرق دجله، عراق
محل دفن مشهد، بهشت رضا، ایران
اطلاعات نظامی
فرماندهی تیپ هجدهم جوادالائمه
رسته نظامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
جنگ جنگ ایران و عراق
عملیاتهای مهم عملیات والفجر ۳
عملیات بدرفتح المبین
بیت‌المقدس
مسلم بن عقیل
رمضان[۱]

عبدالحسین برونسی (زاده ۳ شهریور ۱۳۲۱، گلبوی بالا کدکن از توابع تربت حیدریه - درگذشت ۲۳ اسفند ۱۳۶۳ عملیات بدر، شرق دجله) یکی از فرماندهان ایران در جنگ ایران و عراق بود.

وی پس از چند بار تغییر شغل نهایتاً به شغل بنایی روی می‌آورد و تا هنگام پیوستن به سپاه این شغل را ادامه داد. او همچنین از فعالان سیاسی مخالف حکومت پهلوی بود که چند بار توسط ساواک دستگیر و شکنجه شده و نهایتاً حکم اعدامش صادر گردید اما با وقوع انقلاب اجرا نشد.

فعالیت‌ها[ویرایش]

قبل از انقلاب[ویرایش]

وی بارها دستگیر و توسط ساواک شکنجه شد. پیرامون یکی از موارد دستگیری می‌گوید:

در زندان به قدری جای ما تنگ بود که به نوبت چند نفر می‌خوابیدیم و چند نفر دیگر می‌ایستادیم… ما را شکنجه می‌کردند… همان اول که ما را گرفتند فکر می‌کردی چه کسی را گرفته‌اند. دور ما را گرفتند یک مسلسل را به پشتم گذاشتند دیگری را روی سینه‌ام و یکی هم سیلی می‌زد و می‌گفت: پدر سوخته بگو دوستان شما چه کسانی هستند. گفتم: من هیچ دوستی ندارم تک و تنها هستم، یکی از آنها گفت: نگاه کن پدر سوخته را هرچه کتک می‌زنیم رنگش تغییر نمی‌کند. می‌گفتند: ترا می‌کشیم، می‌گفتم: بکشید… به دهانم می‌زدند هر دندانی که می‌افتاد می‌گفتند. پدر سوخته دندانهایش دارد می‌ریزد و کسی را لو نمی‌دهد.[۲]

پس از انقلاب[ویرایش]

جنگ ایران و عراق[ویرایش]

او پس از انقلاب به سپاه پیوست و در آغاز جنگ راهی جبهه شد. وی در این دوران مسئولیت‌های مختلفی داشت که در آخرین آن فرمانده تیپ هجدهم جوادالائمه بود که در سال ۱۳۶۳ طی عملیات بدر در شرق دجله کشته شد. وی ۵ سال همزمان با کار به تحصیل علوم اسلامی نیز می‌پرداخت.

گردان بلال با فرماندهی وی در جریان عملیات والفجر ۳ موفق به تصرف ارتفاعات کله قندی و به اسارت گرفتن سرهنگ جاسم یعقوب داماد و پسرخاله صدام گردید.[۳][۴] و رهبر حزب بعث برای سر او جایزه تعیین کرد.[۵]

در وصیت‌نامه وی آمده‌است :

من با چشم باز این را پیموده‌ام و ثابت قدم مانده‌ام؛ امیدوارم این قدم‌هایی که در راه خدا برداشته‌ام، خداوند آنها را قبول درگاه خودش قرار دهد و ما را از آتش جهنم نجات دهد. فرزندانم، خوب به قرآن گوش کنید و این کتاب آسمانی را سرمشق زندگیتان قرار بدهید. باید از قرآن استمداد کنید و باید از قرآن مدد بگیرید و متوسل به امام زمان باشید. همیشه آیات قرآن را زمزمه کنید تا شیطان به شما رسوخ پنهانی نکند.[۶]

کشف پیکر برونسی و تردیدها[ویرایش]

به گفتهٔ محمد باقرزاده،[۷] پیکر عبدالحسین برونسی پس از ۲۷ سال از زمان مرگش در شرق دجله به همراه ۱۲ کشته شده جنگی دیگر کشف شد.[۸] پلاک، لباس پاسداری، بخشی از صفحات قرآن و بادگیر آقای برونسی اجزایی است که پیدا شده‌است.[۹]

با این وجود سعید عاکف نویسنده کتاب خاک‌های نرم کوشک معتقد است پیکر کشف شده، با مشخصات لحظه مرگ برونسی همخوانی ندارد. وی بیان می‌کند که بر طبق خاطرات بی‌سیم‌چی برونسی و یکی دیگر از همراهان او، وی در آخرین لحظات زندگی لباس رسمی سپاه به تن داشته و جنازه‌اش نهایتاً در منطقه‌ای باتلاق مانند می‌افتد و در این هنگام سر بر تن داشته‌است و فرضیهٔ جدا کردن سر وی توسط عراقی‌ها را رد می‌کند.

خانوادهٔ برونسی نیز در تعلق داشتن پیکر کشف شده به برونسی اظهار تردید کرده‌اند.[۱۰][۱۱][۱۲]

با توجه به گفته‌های باقرزاده امکان بدست آوردن جواب قطعی از روی آزمایش دی‌ان‌ای وجود ندارد چراکه پدر و مادر وی در قید حیات نیستند و بیان می‌دارد:[۱۳]

اخبار بینه که اصطلاحاً در فقه و حقوق عبارت است از گواهی دو نفر عادل. در این مورد ما افرادی را که بتوانند صراحتاً تأیید کنند و گواهی بدهند که این پیکر متعلق به آقای برونسی است، در اختیار نداریم و تنها به یقین بسنده می‌کنیم. در عرف نیروهای مسلح و همه ارتش‌های دنیا، پلاک هویت، نشانه کمکی مؤثر برای احراز هویت فرد می‌تواند باشد، کما اینکه دربارهٔ این کشته شدن هم مورد استناد قرار گرفته‌است.

ازدواج[ویرایش]

برونسی در سال ۱۳۴۷ در روستای محل سکونتش با معصومه سبک‌خیز ازدواج کرد که حاصل آن ۸ فرزند بود.[۱۴]

کتاب و فیلم پیرامون زندگی وی[ویرایش]

کتاب خاک‌های نرم کوشک مجموعه خاطراتی از وی است از زبان همسر وی و همرزمانش که در سال ۱۳۸۳ توسط سعید عاکف در مشهد چاپ گردید و به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های تاریخ ایران مبدل شد و تا مرداد ۱۳۹۶ به چاپ دویست و یازدهم (۶۶۲۰۰۰ نسخه) رسید.[۱۵] فیلم به کبودی یاس برداشتی از زندگانی وی است.

منابع[ویرایش]

  1. «حکایت ایثارگری که بنیان خانواده‌اش را بر کسب و کار حلال گذاشت». خبرگزاری مهر. 
  2. نمایش خاطره
  3. روزنامه قدس - روزنامه صبح ایران
  4. سالروز عملیات والفجر 2 و 3
  5. «ماجرای فرماندهی که پسرخاله صدام را اسیر کرد». جام جم آنلاین، ۲۴ دی ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۰ دی ۱۳۹۷. 
  6. «ترسیم نقشه راه آینده با الگوگیری از شهیدان». ایرنا، ۲۲ اسفند ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۱۰ دی ۱۳۹۷. 
  7. «کشف پیکر شهید برونسی بعد از ۲۷ سال». جهان‌نیوز، کشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  8. «کشف پیکر شهید برونسی بعد از ۲۷ سال». فردانیوز، ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  9. «کشف پیکر شهید برونسی». همشهری، یکشنبه 4 اردیبهشت 1390 - 21:33:21. بازبینی‌شده در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  10. «حاشیه کشف پیکر منسوب به شهید برونسی». تابناک، ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  11. «همه منتظر نظر همسر شهید برونسی». سایت تحلیلی خبری بولتن، ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  12. «هویت پیکر شهید برونسی تأیید شد / مراسم تشییع پیکر شهید برگزار می‌شود». ستاد مرکزی راهیان نور، چهارشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  13. «سردار باقرزاده: اگر پیکر شهید برونسی مورد قبول قرار نگیرد به عنوان شهید گمنام دفن می‌شود». خبرآنلاین، شنبه 10 اردیبهشت 1390. بازبینی‌شده در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  14. «از قبر بی‌نشان تا کوچه بی‌نام* گفت‌وگو با همسر شهید عبدالحسین برونسی؛ رادمردی که آسمان بر گام‌های استوارش بوسه می‌زد». ۲۵ اسفند ۱۳۸۵. بازبینی‌شده در ۱۰ دی ۱۳۹۷. 
  15. ««خاک‌های نرم کوشک» به چاپ ۲۱۱ رسید/ استقبال از «گمشده مزار شریف»». خبرگزاری مهر، ۹ مرداد ۱۳۹۶.