نانومتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نانومتر (به انگلیسی: nm: Nanometer) یک واحد طول در سیستم متری برابر با ۹-۱۰ متر است. یک نانومتر معادل ۱۰۰۰ پیکومتر یا ۱/۱۰۰۰ میکرون است. نامگذاری ترکیبی از پیشوند SI نانو (به‌معنای کوتوله) و واحد اصلیِ متر (مترون، به‌معنای واحد اندازه‌گیری) است.

نانومتر اغلب به منظور توصیف ابعاد در مقیاس اتمی مورد استفاده‌ است. برای مثال، قطر اتم هلیم در حدود ۰٫۱ نانومتر و قطر اتم ریبوزوم برابر ۲۰ نانومتر می‌باشد. واحد نانومتر به‌طور عمده برای تعیین طول موج تابش الکترومغناطیسی نزدیک طیف موج مرئی مورد استفاده است: نور مرئی به‌طور مشخص بازهٔ ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر را شامل می‌شود. به‌نظر می‌رسد که نانومتر درحال جایگزینی با سایر واحدهای رایج در ابعاد با مقیاس اتمی نظیر انگستروم، که برابر ۰٫۱ نانومتر است، می‌باشد.

این واحد عموماً به حوزهٔ نانو تکنولوژی مربوط می‌شود. همچنین از اواخر دههٔ ۱۹۸۰، این واحد به‌منظور توصیف تولیدات تکنولوژیِ صنعتی در صنعت نیمه‌رسانا مورد استفاده قرار می‌گرفت.
نانومتر در ابتدا با نام میلی‌میکرون شناخته می‌شد، چراکه برابر با ۱/۱۰۰۰ میکرون است.

منابع[ویرایش]

  1. تئودور سودبرگ، نیکولز، جی، بورتن (۱۹۲۳)، تعیین اندازه و توزیع ابعاد ذره به‌کمک روش‌های گریز از مرکز.
  2. تئودور سودبرگ، ریند، هرمن (۱۹۲۴)، اولترا سانتریفیوژ، ابزاری جدید در راستای تعیین اندازه و توزیع ابعاد ذره در یک کلویید میکروسکوپی.