صدیق (لقب)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

صدیق در لغت به معنای بسیار راست گو بوده[۱] که صیغه مبالغه از "صدق" می‌باشد. این کلمه هم به عنوان نام و هم به عنوان لقب مورد استفاده قرار گرفته‌است. همچنین در منابع اسلامی و تاریخی، به عنوان لقب برای برخی مورد کاربرد بوده‌است. طبق آنچه در قرآن کتاب مقدس مسلمانان آمده‌است، دو پیامبر: ابراهیم[۲]، ادریس[۳] و مریم[۴] مادر عیسی پیامبر مسیحیت نیز به صدیق لقب گرفته‌اند.

دانشمندان[ویرایش]

دانشمندان از جمله طبرسی در الإحتجاج[۵]، شیخ صدوق در الخصال[۶] و شیخ طوسی در الأمالی[۷]، به استناد اخبار و روایاتی از محمد امین پیامبر اسلام و علی امام اول شیعیان، این لقب را برای علی آورده‌اند.

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ فارسی معین و دهخدا [۱]
  2. سوره مریم (۱۹)، آیه ۴۱: وَ اذْکُرْ فِی الْکِتابِ إِبْراهیمَ إِنَّهُ کانَ صِدِّیقاً نَبِیًا.
  3. سوره مریم (۱۹)، آیه ۵۶: وَ اذْکُرْ فِی الْکِتابِ إِدْریسَ إِنَّهُ کانَ صِدِّیقاً نَبِیًا.
  4. سوره مائده (۵)، آیه ۷۵: مَا الْمَسیحُ ابْنُ مَرْیَمَ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّیقَةٌ.
  5. امام علی در فرازی از حدیثی طولانی که بعد از جریان ثقیفه ایراد کرده‌اند، فرمودند: من راست گوی بزرگ و فرق گذارنده بین حق و باطل هستم... : طبرسی، احمد بن علی، الإحتجاج، ص۷۳، نشر مرتضی، مشهد، ۱۴۰۳ هجری قمری.
  6. هم چنین علی فرمود: من بنده خدا و برادر رسول خدا هستم، منم صدیق اکبر و هر کس پس از من مدّعی این مقام شود دروغ گو و بهتان زننده‌است، من پیش از این که مردم نماز بخوانند مدت هفت سال با حضرت رسول نماز می‌خواندم. : شیخ صدوق، الخصال، جلد۲، صفحه۴۰۲، انتشارات جامعه مدرسین، قم،۱۴۰۳ هجری قمری.
  7. از ابوذر غفاری روایت شده‌است که وی گفت: از پیغمبر شنیدم در باره علی بن ابی طالب می‌فرمود: ای علی تو اولین کسی هستی که به من ایمان آوردی و اولین فردی خواهی بود که در روز قیامت با من مصافحه می‌کنی و تویی بزرگ ترین راست گویان، و تویی فاروق، که بین حق و باطل را از هم جدا می‌کنی، و تو پیشوای اهل ایمانی و... : شیخ طوسی، الأمالی، صفحه ۱۴۸، انتشارات دارالثقافة، قم، ۱۴۱۴ هجری قمری.