ابن حجر هیتمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شهاب‌الدین ابوالعباس احمد بن بدرالدین محمد بن شمس‌الدین محمد بن نورالدین علی بن حَجَر هیتمی سعدی انصاری (۹۰۹ – ۹۷۴ ه‍.ق) فقیه، عالم و مؤلف شافعی است. با این‌که خانواده‌اش را در شمار انصار آورده‌اند اما خود او از انتساب انصاری خودداری می‌کرد. در ۹۲۴ ه‍.ق به جامع الازهر رفت و شاگرد مکتب شاگردان ابن حجر عسقلانی شد. پیش از رسیدن به بیست سالگی ازسوی رملی و طبلاوی و برخی دیگر به او اجازهٔ فتوا و تدریس داده شد. او را «ناشر علوم امام شافعی» گویند. علمای مصر نظریه‌های او را شدیداً نقد می‌کردند تا جایی که به حد تکفیر می‌رسید. آثار و تألیفات او بسیار است. برخی از آن به این ترتیب‌اند:

  1. اتمام نعمةالکبری علی العالم بمولد سید ولد آدم
  2. الاعلام بقواطع الاسلام
  3. تحفة المحتاج فی شرح المنهاج
  4. الجواهر المنظم فی زیارة القبر المکرم
  5. الصواعق المحرقة فی الرد علی اهل البدع و الزندقة[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فکرت، محمدآصف (۱۳۶۹). «ابن حجر هیتمی». در سید محمدکاظم موسوی بجنوردی. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. سوم. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۲۳-۸.