شیشه جلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شیشه جلو اتومبیل پانورامایی در سال ۱۹۵۹ محصول ادسل کورسایر.

شیشه جلو یا بادگیر (در امریکای شمالی: windshield و در اتحادیه اروپا و کشورهای مشترک‌المنافع: windscreen) به شیشه جلو در انواع وسایل نقلیه از جمله در هواپیما، خودرو، اتوبوس، موتورسیکلت و یا تراموا گفته می‌شود. شیشه جلو به طور کلی از شیشه ایمنی چند لایه ساخته می‌شوند که در آنها معمولاً دو ورق شیشه‌ای و پلاستیک ل وجود دارد. در موتورسیکلت، بادگیر جلو عمدتاً از جنس اکریلیک است.

کاربرد[ویرایش]

شیشه دو قعطه‌ای در خودروی قدیمی.

شیشه جلو یا بادگیر از سرنشینان وسیله نقلیه در برابر باد و اشیای پرنده مانند غبار، جشرات، سنگ و مانند آن محافظت می‌کند و نیز ممکن است در برابر نور شدید و اشعه ماورای بنفش (UV) هم مقاوم باشد. شیشه‌های ایمنی (لمینت) برای شییشه جلو استفاده می‌شوند. بیشتر اشعه UV-B توسط خود شیشه و باقی مانده UV-B همراه با بیشتر اشعه UV-A توسط طلق اطراف شیشه جذب می‌شوند.[۱]

در موتورسیکلت نقش اصلی بادگیر، محافظت از سرنشین در برابر باد است. در موتورهای ورزشی و مسابقه‌ای با داشتن حالت آیرودینامیک، بادگیر نقش مهمی در افزایش سرعت دارد.

ایمنی[ویرایش]

ترک خوردگی تار عنکبوتی در شیشه جلو خودرو.

شیشه جلوی خودرو در ابتدا از جنس شیشه تنها ساخته می‌شد که بسیار خطرناک و آسیب رسان بود. بعدها استفاده از شیشه ایمنی (سکوریت) و نصب شیشه در قاب با استفاده از لاستیک و چسب نئوپرن رواج یافت. . در سال ۱۹۱۹ هنری فورد مشکل خطر اشیای پرنده را با تکنولوژی جدید فرانسوی یعنی شیشه لمینیت حل کرد. بین سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۹ فورد دستور داد که از شیشه‌های چند لایه در تمام وسایل نقلیه شرکت فورد استفاده شود.[۲][نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Tuchinda, Chanisada; Sabong Srivannaboon; Henry W Lim (2006). "Photoprotection by window glass, automobile glass, and sunglasses". J Am Acad Dermatol 54: 845–854. doi:10.1016/j.jaad.2006.05.014. Retrieved 23 January 2013. 
  2. "Your Windshield is Not Just a "Wind-Shield" Any More". National Glass Association. Archived from the original on 2 August 2009.