سیستم هدایت الکتریکی قلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سیستم هدایت الکتریکی قلب
Electrical conduction system of the heart.svg
سیستم ایزوله هدایت الکتریکی قلب
RLS 12blauLeg.png
سیستم رسانایی قلب؛ ۱- گرهSA سینوآتریال. ۲- گرهAVآتری‌ونتریکولار. ۳. گرهٔ هیس. ۸. سپتوم یا دیواره
جزئیات
لاتین systema conducente cordis
شناسه‌ها
واژگان آناتومی A12.1.06.002
اف‌ام‌اِی 9476
واژگان کالبدشناسی

رسانش الکتریکی در قلب٬ سامانه‌ای است که در آن٬ تکانه و پالس‌های ایجاد شده در گره سینوسی-دهلیزی (گرهSA) برای تحریک میوکارد یا ماهیچه قلب گذر می‌کنند. میوکارد پس‌از دریافت هر پالس٬ تنجیده یا منقبض می‌گردد. این تحریک متناوب عضله قلب باعث انقباض‌های دقیق قلب و در نتیجه پمپ نمودن خون به سراسر بدن را ممکن می‌سازد.

ساختار[ویرایش]

جرقه و جریان الکتریکی هر تپش قلب در نقطه‌ای از دهلیز راست قلب به نام گره سینوسی- دهلیزی (sinoatrial node) ایجاد می‌گردد. جریان الکتریکی تولید شده٬ از راه مسیرهای هدایتی در قلب از گره دهلیزی-بطنی(AV node) گذشته و پس از یک تأخیر بسیار کوتاه، از طریق دسته هیس به دو مسیر شاخه دسته‌ای راست و چپ تقسیم و از راه فیبرهای پورکینژ به یاخته‌های اندوکاردیوم در آپکس یا نوک قلب، رسیده و در پایان به اپیکارد بطنی پایان می‌یابد که در مجموع سبب دپولاریزاسیون یاخته‌های قلب و انقباض آن‌ها می‌گردد.[۱][۲]

عملکرد[ویرایش]

تمامی مسیر رسانش و هدایتی، افزون بر توانایی رسانایی جریان الکتریکی ایجاد شده، خود نیز بتنهایی می‌توانند یک ایمپالس یا جریان تپشی ایجاد نمایند اما بسامد و تندی این تپش در هر بخش با بخش دیگر تفاوت دارد.[۳] در زیر سرعت و فرکانس تولید جریان الکتریکی در قلب نمایش داده شده‌است.

گره سینوسی ۶۰ تا ۱۰۰
سلول‌های دهلیزی ۶۰ تا ۸۰
پیوندگاه ۴۰ تا ۶۰
سلول‌های بطنی ۲۰ تا ۴۰

بر پایه ویژگی اووردرایو سارپرشن (overdrive suppression) در فیزیولوژی، هر بخش که با فرکانس بیشتری پالس تولید می‌کند، دیگر کانون‌ها را تحت تأثیر قرار داده و بنابراین دیگر ایمپالس‌ها سرکوب می‌شوند. در حالت عادی گره سینوسی ضربان‌ساز یا پیس میکر قلب بوده و در صورت ایراد در این گره، به‌ترتیب یاخته‌های دهلیزی، پیوندگاه و سلول‌های بطنی٬ ایجاد پالس و تپش را بعهده می‌گیرند.[۴]

تنظیم ضربان قلب[ویرایش]

تنظیم کاهش یا افزایش تعداد ضربان قلب بر عهده سیستم عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک (سیستم عصبی خودکار) می‌باشد. سیستم عصبی خودکار بخشی از دستگاه عصبی است که اعمال خودکار بدن مانند ضربان قلب، فشارخون و تنفس را کنترل می‌کند. فعالیت سیستم عصبی خودکار سبب آزادسازی هورمونهای اپینفرین و نوراپینفرین می‌شود که به هنگام ورزش و استرس تعداد ضربان قلب را افزایش می‌دهند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Anatomy and Function of the Heart's Electrical System". Retrieved 2015-01-29. 
  2. "Your Heart's Electrical System". National Heart, Lung, and Blood Institute. National Institutes of Health. November 17, 2011. Retrieved January 1, 2015. 
  3. "Cardiac Muscle and Electrical Activity". OpenStax CNX: Anatomy & Physiology. OpenStax CNX. November 7, 2014. Retrieved January 29, 2015. 
  4. «Automaticity & Overdrive Suppression». EKGenius. بازبینی‌شده در ۲۰۱۵.