سمیرا اسکندرفر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سمیرا اسکندرفر
نام سمیرا اسکندرفر
زادهٔ ۴ آذر ۱۳۵۹
۲۴ نوامبر ۱۹۸۰ ‏(۳۹ سال)
تهران،
ملّیت ایران
جایگاه زندگی تهران
رشته نقاشی، نویسندگی، فیلمسازی و ویدئو آرت
مدرک تحصیلی کارشناسی
وبگاه www.samiraeskandarfar.com

سمیرا اسکندرفر (زاده آذر ۱۳۵۹ در تهران) نقاش، نویسنده و فیلمساز است.[۱] او تا کنون بیست و چهار نمایشگاه انفرادی نقاشی، عکس و ویدئو آرت برگزار کرده‌است. آثار او در بیش از هشتاد نمایشگاه گروهی در موزه‌ها و گالری‌های داخل و خارج از ایران حضور داشته‌اند. او همچنین دو فیلم بلند، هجده فیلم کوتاه و ویدئو آرت ساخته‌است.[۲]

زندگی و فعالیت حرفه‌ای[ویرایش]

سمیرا اسکندرفر سال ۱۳۵۹ در تهران به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی خود در رشته مهندسی در رشتهٔ مواد را در سن بیست سالگی دریافت کرد و در سال ۱۳۸۶پس از ۲ سال تحصیل در رشتهٔ کارگردانی انیمیشن دانشگاه هنر تهران، دانشگاه را رها کرد.[۳]

تعدادی از آثار سمیرا اسکندرفر در موزه تیت لندن (بریتانیا) و موزه ان.بی. کی برلین (آلمان) نگهداری می‌شود.[۴]

در مورد آثار[ویرایش]

سمیرا اسکندرفر بر این نکته تأکید می‌کند که «زندگی» تأثیر ویژه ای بر آثار او داشته‌است. او می‌گوید:

من فکر می‌کنم هر هنرمندی پیش از آن‌که بخواهد روی هنر خود کار کند باید روی زندگی خود کار کند. کاری که من در تمام این سال‌ها انجام داده‌ام این است که زندگی کرده‌ام به شدیدترین و عمیق‌ترین شکلی که می‌توانستم و از پس آن برمی‌آمدم و اجازه دادم که تجربهٔ زندگی روی من اثر بگذارد و همواره تولیداتی که داشته‌ام نتیجهٔ همین شیوهٔ زندگی بوده‌است.[۳]

او حتی شیوه‌های بیانی و کانسپت آثارش را نیز متأثر از زندگی و نیازهای برآمده از آن انتخاب می‌کند. آثار او همواره نسبتی با خودش و نگاهش به پیرامون دارد. بیشتر آثار او به نوعی یک خودنگاره محسوب می‌شوند؛ یک خودبیانگری ویژه که نقش مهمی در آثار او دارد. خود او هم در مصاحبه‌های مختلف بر این موضوع صحه می‌گذارد و اعتقاد دارد حتی وقتی پرتره یک مرد را به تصویر می‌کشد، باز هم در حال خلق و ارائه تصویری از خود است.[۳]

قبل تر فکر می‌کردم به اینکه خودم را نقاشی کنم، ولی به این نتیجه رسیدم که دوست ندارم خودم را نقاشی کنم، یک حس خودشیفتگی در آن است که اذیتم می‌کند. دوست دارم خودم در کار باشم، ولی از مرز خودشیفتگی عبور کرده و وارد لایه‌های عمیق‌تری از بودن شده باشم.[۵]

کارها[ویرایش]

نمایشگاه‌های انفرادی[ویرایش]

  • زخم، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۹۷
  • دوتایی‌ها، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۹۶
  • چی تو سرته؟، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۹۶
  • نمایش باید ادامه پیدا کند، گالری زیرزمین دستان، تهران ۱۳۹۵
  • عصب کشی، گالری شماره ۶، تهران ۱۳۹۵
  • هرگز فراموشم نکن، گالری شماره ۶، تهران ۱۳۹۴
  • گالری گدوک، مونیخ، آلمان ۱۳۹۳
  • من خودم نیستم، گالری آران، تهران ۱۳۹۲[۶]
  • من اینجا هستم، من اینجا نیستم، سازماناب، تهران ۱۳۹۱
  • میکی ماسک، گالری محسن، تهران ۱۳۹۰
  • کمپوت لحظه‌ها، گالری محسن، تهران ۱۳۹۰
  • تو منو به گریه می‌اندازی، گالری محسن، تهران ۱۳۸۹
  • دلقک‌ها بچه دار نمی‌شوند، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۸۸
  • آرامش خیلی بزرگ، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۸۷
  • زیرزمین، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۸۷[۷]
  • پراکندگی، گالری ماه، تهران ۱۳۸۶
  • من، شلی، مری، تو، گالری دی، تهران ۱۳۸۵
  • صورت‌های دیگر، گالری لاله، تهران ۱۳۸۵
  • عکس‌های خانوادگی، گالری دی، تهران ۱۳۸۴
  • چیزی از دست رفته، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۸۳
  • بانوی زیبای من، گالری لاله، تهران ۱۳۸۳
  • ته‌مانده‌های روز، گالری لاله، تهران ۱۳۸۲
  • بهت، گالری طراحان آزاد، تهران ۱۳۸۲

فیلم‌های بلند[ویرایش]

  • ۱۳۹۶ تردمیل
  • ۱۳۹۲ روت کانال[۸]

فیلم‌های کوتاه[ویرایش]

  • ۱۳۹۵ نایس اند ایزی
  • ۱۳۹۳ من برگشتم خونه
  • ۱۳۹۱ من اینجا هستم
  • ۱۳۹۰ من اینجا نیستم
  • ۱۳۹۰ نفس کشیدن زیر آب
  • ۱۳۸۹ تولدت مبارک
  • ۱۳۸۸ زیتون
  • ۱۳۸۷ کمد دیواری
  • ۱۳۸۶ توی یک اتاق[۹]
  • ۱۳۸۵ فرش‌ها و آدم‌ها
  • ۱۳۸۵ مسیر
  • ۱۳۸۵ چشم‌انداز قدیمی
  • ۱۳۸۵ جهیزیه ای برای ماهرو
  • ۱۳۸۴ تک گویی زیر نور سفید
  • ۱۳۸۳ من عمودی ام
  • ۱۳۸۲ بهت

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • ۱۳۹۷ زخم (مجموعه ای تصویری نوشتاری)[۵][۱۰]

پانویس[ویرایش]

  1. ««عصب کشی» به نمایش در می‌آید». خبرگزاری مهر. ۲۰۱۶-۰۵-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۰۲.
  2. زهرا باقری شاد (۱۴ آبان ۱۳۹۱). «نقاشی‌های سمیرا اسکندرفر؛ کمپوت لحظه‌ها». BBC فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۰۲.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «گفتگو با سمیرا اسکندرفر - هنرمندِ نماهای نزدیک». ۶ آذر ۱۳۹۵. رخداد هنر. دریافت‌شده در 1397/10/12. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
  4. رزیتا شرف‌جهان (۱۳۹۶). «دوتایی‌ها؛ نمایشگاه نقاشی‌های سمیرا اسکندرفر». galleryinfo.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «زخم می‌زنیم و می‌خوریم، تا زندگی پیش برود - گفتگو با سمیرا اسکندرفر به بهانه نمایشگاه و رونمایی از کتاب زخم». روزنامه اعتماد. ۲۴ تیر ۱۳۹۷.
  6. «ماسک‌های سمیرا اسکندرفر در گالری آران». ایسنا. ۲۰۱۳-۱۱-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۰۲.
  7. «سمیرا اسکندرفر». گالری طراحان آزاد. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۰۲.
  8. «تمرکز جشنوارهٔ لهستانی بر سینمای ایران». پایگاه خبری تحلیلی سینما سینما. ۲۹ تیر ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۰۲.
  9. "Inside a room". Vimeo. Retrieved 2019-01-02.
  10. «رونمایی از کتاب زخم سمیرا اسکندرفر و نمایش آثار». مجله اینترنتی هنرهای تجسمی آوام. ۲۰۱۸-۰۶-۲۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۰۲.

پیوند به بیرون[ویرایش]