پرش به محتوا

سایروس ونس

سایروس ونس
۵۷مین وزیر امور خارجه آمریکا
دوره مسئولیت
۲۰ ژانویهٔ ۱۹۷۷  ۲۸ آوریل ۱۹۸۰
رئیس‌جمهورجیمی کارتر
قائم‌مقاموارن کریستوفر
پس ازهنری کیسینجر
پیش ازادموند موسکی
۷مین وزیر جنگ آمریکا
دوره مسئولیت
۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۲  ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۶۴
رئیس‌جمهورجان اف کندی
لیندون بی. جانسون
پس ازالویس جیکاب استار
۱۱مین معاون وزیر دفاع آمریکا
دوره مسئولیت
۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۴  ۳۰ ژوئن ۱۹۶۷
رئیس‌جمهورلیندون بی. جانسون
اطلاعات شخصی
زاده
سایرس رابرت ونس

۲۷ مارس ۱۹۱۷
کلارکسبرگ، ویرجینیای غربی
درگذشته۱۲ ژانویهٔ ۲۰۰۲ (۸۴ سال)
نیویورک سیتی
آرامگاهگورستان ملی آرلینگتون، شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا
۳۸°۵۲′۳۷″شمالی ۷۷°۰۴′۱۵″غربی / ۳۸٫۸۷۶۸۰۶°شمالی ۷۷٫۰۷۰۷۹۵°غربی / 38.876806; -77.070795
حزب سیاسیدمکرات
همسر(ان)گرِیس الزی (گِی) اسلون
(Grace Elsie "Gay" Sloane)
فرزنداناِلزی، اِمی، کامیلا، گرِیس، سایرس ونس (دوم)
محل تحصیلدانشگاه ییل
مدرسهٔ حقوق ییل
تخصصوکیل
امضا
خدمات نظامی
خدمت/شاخهنیروی دریایی آمریکا
سال‌های خدمت۱۹۴۲–۱۹۴۶
درجهستوان
یگانUSS Hale (DD-642)

سایرس رابرت ونس (به انگلیسی: Cyrus Vance) (زاده ۲۷ مارس ۱۹۱۷ – درگذشته ۱۲ ژانویه ۲۰۰۲) وکیل آمریکایی و وزیر امور خارجهٔ آمریکا در دورهٔ رئیس‌جمهور جیمی کارتر از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ بود. پیش از آن، وی وزیر جنگ و معاون وزیر دفاع این کشور بود..[۱] [۲]

آنطور که در صفحه 195 کتاب خاطرات سالیوان (آخرین سفیر آمریکا در ایران) آمده سایروس ونس جزء آن دسته از سیاستمداران آمریکا بود که پس از انقلاب اسلامی با تقاضای شاه برای مسافرت به آمریکا و دادن پناهندگی به او مخالف بود زیرا به اعتقاد ونس پذیرفتن شاه در خاک آمریکا باعث به گروگان گرفته شدن اعضای سفارت آمریکا در ایران می‌شد.[۳]

ونس، مهم‌ترین مخالف حمله نظامی به ایران برای آزادی گروگان‌های آمریکایی در ایران در ماجرای تسخیر سفارت این کشور در ایران در سال 1358 بود. او که در آن مقطع وزیر امور خارجه آمریکا بود، پیش از عملیات پنجه عقاب در دیداری با کارتر، مخالفت اصولی خود با این اقدام را اعلام کرد. پس از مذاکرات طولانی، نهایتا ونس ضمن تاکید بر استعفا تحت هر شرایطی و بدون توجه به نتیجه عملیات، تنها این توصیه کارتر را پذیرفت که استعفایش بعد از عملیات اعلام شود تا تاثیر منفی بر موضوع نگذارد. نهایتا بعد از شکست عملیات پنجه عقاب در صحرای طبس، استعفای او از جانب کارتر پذیرفته شد.[۴]

  1. Bell, William Gardner (1992). ""Cyrus Roberts Vance"". Secretaries of War and Secretaries of the Army: Portraits and Biographical Sketches. United States Army Center of Military History. Archived from the original on December 14, 2007. Retrieved September 22, 2007. {{cite book}}: از پارامتر ناشناخته |chapterurl= صرف نظر شد (|chapter-url= پیشنهاد می‌شود) (کمک); پیوند خارجی در |chapterurl= وجود دارد (کمک)
  2. Marilyn Berger (13 January 2002). "Cyrus R. Vance, a Confidant Of Presidents, Is Dead at 84". The New York Times. p. A1. Retrieved 3 May 2017.
  3. Behnegarsoft.com (۲۰۲۳-۰۸-۲۳). «روایتی از تضاد دیدگاهها در دستگاه سیاست خارجی آمریکا | تاریخ معاصر». تاریخ معاصر | پژوهشکده تاريخ معاصر. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. «تسخیر سفارت آمریکا در اسناد آرشیو ملی بریتانیا-مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی». www.psri.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۶-۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)