رنو ۱۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رنو ۱۲
R12TL.JPG
دید کلی
شرکترنو
نام‌های دیگرRenault 1.4 Litre (Australia)
Renault Virage (Australia)
Renault Toros (Turkey)
Dacia 1300
تولید۱۹۶۹–۲۰۰۰
مونتاژبولونی-بیانکور، فرانسه
گوآردا، پرتغال
کوردوبا، آرژانتین، آرژانتین (IKA)
Heidelberg، استرالیا
سن-برونو-دو-مونتارویل، استان کبک، کانادا
Los Andes, Chile
دویتاما و انویگادو، کلمبیا
Ciudad Sahagun، مکزیک
میوه (رومانی)، رومانی
وایادولید، اسپانیا (FASA-Renault)
بورسا، ترکیه (اویاک-رنو)
Mariara، ونزوئلا
Haren-ویلوورد، بلژیک (RIB)
Thames, New Zealand
بدنه و شاسی
کلاسخودروی اندازه متوسط (D)
شکل بدنه4-door سدان
5-door استیشن واگن
3-door car derived van
طرح‌بندیخودروهای موتور جلو-محور جلو
مرتبطDacia 1310/1410
Ford Corcel
Ford Del Rey
ابعاد
فاصله
بین محورها
۲٬۴۴۰ میلیمتر (۹۶٫۱ اینچ)
طول۴٬۳۴۵ میلیمتر (۱۷۱٫۱ اینچ) (سدان)
۴٬۴۱۰ میلیمتر (۱۷۳٫۶ اینچ) (استیشن واگن)
عرض۱٬۶۱۶ میلیمتر (۶۳٫۶ اینچ)
ارتفاع۱٬۴۳۵ میلیمتر (۵۶٫۵ اینچ) (empty)
گاه‌شمار
پیشینرنو ۸ & ۱۰
جانشینRenault 18

رنو ۱۲ (Renault ۱۲) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۹—۱۹۸۰در فرانسه، رومانی، بورسا، ترکیه، والادولید، اسپانیا، آرژانتین، کلمبیا، برزیل، هایدلبرگ، استرالیا، ونزوئلا و مکزیک تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۳۴۵ میلیمتر (۱۷۱٫۱ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۶۱۶ میلیمتر (۶۳٫۶ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۴۳۵ میلیمتر (۵۶٫۵ اینچ) است.

این خودرو اولین خودروی سایز متوسط رنو بود، که در اواسط سال ۱۹۶۹ وارد بازار شذ. این خودرو در کشور رومانی، تحت نام داچیا ۱۳۰۰/۱۴۰۰ تحت لیسانس رنو تولید می‌شد. گرچه تولید این مدل از رنو در سال ۱۹۸۰ متوقف شد ولی تنها در رومانی، تا سال ۲۰۰۶ تولید آن ادامه داشت. از مدل رنو ۱۲ شمار ۴٫۲ میلیون دستگاه به‌فروش رسید.

منابع[ویرایش]