دانتون (فیلم ۱۹۸۳)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دانتون
DantonPoster.jpg
کارگردانآندری وایدا
تهیه‌کنندهمارگارت منه‌گز
نویسندهژان-کلود کریر
با همکاریِ
آندری وایدا
آگنیشکا هولاند
استانیسواف گونشوروفسکی
بورسلاو میخاوک
فیلم‌نامه‌نویسژان-کلود کریر
آندری وایدا
آگنیشکا هولاند
استانیسواف گونشوروفسکی
بورسلاو میخاوک
بازیگرانژرار دوپاردیو
وویچخ پشونیاک
آنا آلوارو
پاتریس شرو
آنگلا وینکلر
سرژ مرلان
رولان بلانش
آلن ماسی
بوگوسلاو لیندا
روژه پلانشون
کشیشتف گلوبیش
ماریان کوچینیاک
ژوزفین ژوبر
ژاک ویره
رونالد گوتمن
آندژی سورین
یژی ترلا
مارک کندرات
ولادیمیر یوردانف
لئونارد پیتراشاک
چسواف وویکو
موسیقیژان پرودرومیدس
فیلم‌برداریایگور لوتر
تدوینهاینا پروگار-کتلینگ
توزیع‌کنندهگومون
تاریخ (های) انتشار
  • ۱۲ ژانویه ۱۹۸۳ (۱۹۸۳-01-۱۲) (فرانسه)
  • ۳۱ ژانویه ۱۹۸۳ (۱۹۸۳-01-۳۱) (لهستان)
مدت
۱۳۶ دقیقه
کشورفرانسه
لهستان
آلمان غربی
زبانفرانسوی

دانتون (انگلیسی: Danton) فیلمی در ژانر زندگینامه‌ای و درام به کارگردانی آندری وایدا است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ژرار دوپاردیو، آنا آلوارو، پاتریس شرو و ژاک ویره اشاره کرد.

فیلم نامه[ویرایش]

فیلم با این جملات اغاز میشود:

«از 10 اکتبر 1793 حکومتی در فرانسه برقرار شد که از سلطنت سلاطینِ متمرکز، استبدادی تر و مطلق العنان تر به شمار می آمد. "آلبر ماله

«عموماً درباره ناکام ماندن انقلاب فرانسه کمتر به ریشه و اصل آن توجه می شود تا مردم از اعمال فراماسون ها که بنابر اصل کتمان اسرار، محرمانه مانده است آگاه شوند. آنها نمی گذارند فاش شود که چگونه در انقلاب فرانسه دست پرورده ها در تدارک مصیبت های عظیم و جانسوز بودند. "موریس پالیمر

«آنچه افراد را تشنه ورود به انجمن فراماسونری می کرد، بی خبری از اسرار درونی و استفاده های سیاسی و اقتصادی بود. نویسندگانی مانند مونتسکیو، روسو، و ولتر، همچنین سران انقلاب فرانسه مانند میرابو، دانتون، دمولن، و روبسپیر همگی فراماسون بودند. "پل نراس

فیلم با این جملات به پایان می رسد:

«مردان انقلاب فرانسه اکثراً از انتقام جمعیت در امان نمانده، جان باختند. چهار ماه پس از اعدام دانتون و یارانش، روبسپیر نیز به دستور هواداران خود در یک شب بارانی به گیوتین سپرده شد (یعنی در دومین سال جمهوری). یکسال بعد قانون اساسی سال اول تغییر یافته، قانون اساسی سال سوم وضع گردید، کنوانسیون منحل شد و حکومت پنج نفره هیئت مدیره بر سر کار آمد، و سر انجام جمهوری که با خون ریزی و وحشت و ترور اداره می شد پس از عمر کوتاهش بوسیله کودتایی از بین رفت و امپراتوری مستبد ناپلئون بر سر کار آمد. در طی یک قرن چهار انقلاب صورت گرفت، لیکن هرگز آمال مردم به دلیل روابط و جو ناسالمی که دست اندر کاران حکومت فرانسه گرفتار آن بودند تحقق نیافت.»

منابع[ویرایش]