حسین طاهرزاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از حسین طاهر زاده)
پرش به: ناوبری، جستجو
حسین طاهرزاده
Taherzadeh.jpg
اطلاعات
تولد ۱۲۶۱
اصفهان
ملیت ایرانی
مرگ ۱۲ شهریور ۱۳۳۴
تهران
سبک‌(ها) موسیقی سنتی ایرانی

سید حسین طاهرزاده (۱۲۶۱ اصفهان - ۱۲ شهریور ۱۳۳۴ تهران) خواننده موسیقی ایرانی بود.

زندگینامه[ویرایش]

سیدحسین طاهرزاده در سال ۱۲۶۱ خورشیدی متولد شد. پدرش سید طاهر تویسرکانی از تویسرکان همدان برای تحصیل فقه به حوزه علمیه اصفهان عزیمت کرد از این رو سیدحسین دوران کودکی و جوانی خود را در اصفهان سپری کرد.[۱]

حسین در سال ۱۲۷۸ خورشیدی به تهران آمد و با جهانگیرمیرزا آشنا شد. جهانگیرمیرزا نوه حسام‌السلطنه و جوان خوش ذوقی بود که ویولن می‌نواخت و در منزلش یک دستگاه حافظ الاصوات (فونوگراف) داشت. سیدحسین طاهرزاده با همراهی ویولن حسام‌السلطنه برای اولین بار آثار آوازی خود را با این دستگاه ضبط کرد.

طاهرزاده در منزل حسام‌السلطنه با هنرمندان مشهوری چون میرزاحبیب سماع حضور (نوازنده بزرگ سنتور) و میرزا عبدالله (نوازنده برجسته تار) آشنا شد. همچنین در منزل علی صفا ظهیرالدوله با درویش خان نوازنده مشهور تار آشنا شد و پس از آن سال‌ها دوست و همکار بودند. طاهرزاده در کنسرت‌های انجمن اخوت که به تشویق ظهیرالدوله تشکیل می‌شد شرکت کرد و غالباً عواید اینگونه کنسرت‌ها به امور خیریه و کمک به مستمندان اختصاص می‌یافت.

در سال ۱۲۸۹ خورشیدی برای ضبط صفحه به همراه درویش خان (تار) و باقرخان رامشگر (کمانچه) و اسدالله خان (تار و سنتور)، حسین هنگ آفرین (ویولن) و رضا قلی خان (آواز) و حبیب‌الله شهردار (پیانو) به لندن رفت. این سفر از راه روسیه انجام گرفت و در بین راه گروه در شهر رشت توقف داشته و به تقاضای مجاهدان مشروطه سه شب به اجرای کنسرت پرداختند.

طاهرزاده یک بار هم به همراه درویش خان و باقرخان رامشگر و اقبال السلطان (آواز) و عبدالله دوامی (تصنیف و ضرب) برای ضبط صفحه گرامافون عازم تفلیس شد و آنها علاوه بر ضبط صفحه دو شب نیز در سالن تئاتر گرجستان کنسرت برگزار کردند. با فروش صفحات مذکور در ایران شهرت سیدحسین طاهرزاده افزایش یافت و به چهره‌ای شناخته شده در میان خوانندگان آن دوره تبدیل گشت.

طاهرزاده خوانندگی را شغل و پیشه خود نمی‌دانست، از این رو در دوران میانسالی و کهولت فقط در جمع دوستان به آواز خواندن می‌پرداخت. در سال‌های پایانی عمر چاپخانه‌ای به نام سپهر تأسیس کرد و به کار فرهنگی چاپ مشغول شد. سیدحسین طاهرزاده در همان سال‌ها عضو شورای عالی موسیقی رادیو بود.

سیدحسین طاهرزاده خواننده‌ای صاحب سبک بود که هم در اجرای قطعات آوازی و هم تصنیف‌ها و قطعات ضربی تبحر داشت. قمرالملوک وزیری، ادیب خوانساری و محمدرضا شجریان از سبک حسین طاهرزاده پیروی کرده‌اند.

از ویژگی های آوازی او می توان به: دستیابی به اصول زیبا شناختی ثابت در شعر و تحریر، روانی و سیالی آواز، تحریرهای متنوع، ابداع در ملودی پردازی، مناسب خوانی، تلفیق متعادل شعر و موسیقی، حال آواز، صدایی گرم و رسا و دارای انعطاف بالا، لحن ویژه، تسلط بر پروراندن گوشه ها و اجرای عمیق و درونی تحریرها اشاره کرد.[۲]

وی در سال ۱۳۳۴ وفات یافت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.[۳]

بازسازی آوازهای طاهرزاده[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. سید علی رضا میرعلینقی. مجله مقام موسیقایی شماره ۲۳، شهریور و مهر و آبان ۱۳۸۲. نور و غبار: درباره اثری نایاب و بازیافته از استاد بزرگ آواز ایران سید حسین طاهرزاده. بازبینی‌شده در ۱۲ شهریور ۱۳۹۴. 
  2. محسنی، محسن. هزاردستان؛ انگاره موسیقی ایران. تهران: سوره مهر، 1395. 122. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۰۳-۰۶۴۵-۸. 
  3. «فهرست گورستان ظهیرالدوله». بازبینی‌شده در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • چهره‌های موسیقی ایران (شاپور بهروزی)
  • چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران