جوجه‌اردک زشت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تصویرگری از ویلهم پدرسن، نخستین تصویرگر کارهای اندرسن

جوجه‌اردک زشت (به دانمارکی: Den grimme ælling؛ به انگلیسی: The Ugly Duckling) یکی از داستان‌های شاه پریانی شاعر و نویسندهٔ به نام دانمارکی، هانس کریستین اندرسن است. جوجه اردکی در مزرعه‌ای سر از تخم بیرون می‌آورد و به واسطهٔ زشتی اش مورد ریشخند و تمسخر هرروزهٔ دیگر حیوانات مزرعه قرار می‌گیرد، تا اینکه با رسیدن به سن بلوغ به قوی سپید زیبایی تبدیل می‌شود و شگفتی و شرمساری دیگر حیوانات را برمی‌انگیزد.

جوجه اردک زشت که کاملاً برخاسته از ذهن اندرسن بوده و وابستگی‌ای به هیچ داستان عامیانه قدیمی ندارد، نخستین بار در ۱۱ نوامبر ۱۸۴۳ به همراه سه داستان دیگر از اندرسن در کپنهاگ دانمارک انتشار یافت و تحسین منتقدان را برانگیخت. همچنین اقتباس‌هایی در قالب اپرا، موزیکال، و فیلم‌های پویانمایی از این داستان صورت گرفته‌است.

دکتر کلاریسا پینکو لا استس در کتاب زنانی که با گرگ ها دویده اند در تحلیل این قصه می گوید: جوجه اردک قصه، نماد طبیعت وحش است که هرگاه در وضعیت اجباری محدود و محروم قرار می گیرد، به طور غریزی برای بقای خود تلاش می کند. طبیعت وحش به طور غریزی مقاومت می کند و تاب می آورد، گاهی با ظرافت تمام و گاهی بی ظرافت تمام اما به هر حال تاب می آورد.

ترجمه فارسی[ویرایش]

نخستین ترجمۀ فارسی این داستان را، علینقی وزیری در سال ۱۳۱۷ انجام داده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. پارسی، لادن (۵ آوریل ۲۰۰۵). «کتابهای اندرسن در ايران از آغاز تا امروز». بی‌بی‌سی. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰.