جردن باروز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جردن باروز
Jordan Burroughs at 2017 Men's freestyle Wrestling World Cup, Kermanshah.jpg
جردن باروز در جام جهانی ۲۰۱۷ در کرمانشاه
اطلاعات شخصی
نام کاملجردن ارنست باروز
ملیتآمریکایی
زاده۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۲ سال)
نیوجرسی، آمریکا
پیشهورزشکار
ورزشی
کشور ایالات متحده آمریکا
ورزشکشتی
رویداد(ها)آزاد

جردن ارنست باروز (به انگلیسی: Jordan Ernest Burroughs) (زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۸۸، نیوجرسی) کشتی‌گیر آزادکار اهل آمریکا است. وی صاحب مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن و چهار مدال طلا و سه برنز مسابقات قهرمانی جهان است.[۱] او دارندهٔ دو عنوان قهرمانی کشور در مسابقات NCAA Division I در سبک کشتی فولک و همچنین جایزهٔ Dan Hodge Trophy به عنوان برجسته‌ترین کشتی‌گیر کالج است.

ابتدای زندگی[ویرایش]

جردن باروز از بخش سیکلرویل، نیوجرسی در وینزلوو، نیوجرسی است.[۲] وی هنگامی که در مدرسه ابتدایی بود یک آگهی کشتی به خانه آورد و در سن ۵ سالگی نخستین عضو خانواده‌اش شد که کشتی گرفت.[۳] او برای ادامهٔ تحصیل به دبیرستان رفت، و در آن‌جا او در سه ورزش کشتی، فوتبال آمریکایی و دو و میدانی فعالیت داشت. او آرزو داشت که به عنوان یک دریافت کنندهٔ گسترده در ان اف ال بازی کند، اما به خاطر تمرکز بر روی کشتی، با وزن ۱۳۰ پوند به عنوان یک دانش‌آموز تازه‌کار در دوران دبیرستان، از ادامهٔ فعالیت در ورزش فوتبال منصرف شد.[۴]

او به عنوان کشتی‌گیر سه قهرمانی حوزه، دو قهرمانی منطقه، قهرمانی ایالت (NJSIAA) و قهرمان ملی NHSCA در سال آخر دبیرستان به دست آورد.[۵][۶] وی با به دست آوردن ۱۱۵ برد و ۲۰ باخت فارغ‌التحصیل شد.[۷]

فعالیت ورزشی[ویرایش]

سال ۲۰۱۱[ویرایش]

قهرمانی جهان ۲۰۱۱[ویرایش]

جردن باروز در نخستین تجربهٔ خود در مسابقات قهرمانی جهان در استانبول ۲۰۱۱ موفق شد با شکست دادن تمام رقبای خود نشان طلای وزن ۷۴ کیلوگرم را به‌دست بیاورد. وی ابتدا دیمیتری روچیناک اوکراینی را در دو وقت و با نتایج ۳–۱ و ۴–۲ شکست داد. سپس در برابر دنیس چارگوش از روسیه در حالی که در وقت نخست ۱–۳ باخته بود توانست با پیروزی ۱–۰ و ۲–۱ در دو وقت بعدی پیروز شود و ریکاردو روبرتی ونزوئلایی را دو بر صفر و با نتایج ۲–۱ و ۱–۰ برد. این کشتی‌گیر آمریکایی در نیمه‌نهایی اشرف علی‌اف از آذربایجان را در سه راند مبارزه و با نتایج ۰–۲، ۵–۴ و ۳–۰ از پیش رو برداشت و در مسابقهٔ پایانی صادق گودرزی از ایران را دو بر صفر و با نتایج ۳–۲ و ۴–۱ شکست داد.[۸]

بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۱[ویرایش]

جردن باروز در بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۱ در گوادالاخارا، مکزیک توانست در دیدار نخست در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی خوزه مارکادو از اکوادور را در دو وقت و با نتایج ۷–۰ و ۶–۰ از پیش رو بردارد و در نیمه‌نهایی ریکردو روبرتی ونزوئلایی را ۲–۱ و ۱–۱ شکست داد و در دیدار نهایی یونیرکی بلانکو از کوبا را با نتایج مشابه ۳–۲ در دو وقت شکست داد و قهرمان مسابقات در وزن ۷۴ کیلوگرم آزاد مردان شد.

سال ۲۰۱۲[ویرایش]

المپیک ۲۰۱۲[ویرایش]

باروز با پیروزی برابر آندرو هو در رقابت‌های انتخابی تیم المپیک ایالات متحده توانست جواز حضور در المپیک را به دست بیاورد. باروز در المپیک لندن ۲۰۱۲ در وزن ۷۴ کیلوگرم به میدان رفت. وی ابتدا فرانسیسکو سولر از پورتوریکو را دو بر صفر (۴–۰، ۶–۰) شکست داد و پس از آن در دور یک‌چهارم پایانی مت گنتری از کانادا را هم دو بر صفر (۲–۱، ۱–۱) از پیش رو برداشت. وی در نیمه‌پایانی دنیس چارگوش از روسیه را دو بر یک (۳–۱، ۰–۲، ۲–۱) برد و در دیدار نهایی صادق گودرزی ملی‌پوش ایران را همانند مسابقات جهانی ۲۰۱۱ دو بر صفر و با نتایج ۱–۰ و ۱–۰ مغلوب کرد و مدال طلای مسابقات را به گردن آویخت.[۹][۱۰]

سال ۲۰۱۳[ویرایش]

قهرمانی جهان ۲۰۱۳[ویرایش]

در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۳ جردن باروز دومین حضور خود در مسابقات جهانی را تجربه کرد. وی در این رویداد و در وزن ۷۴ کیلوگرم توانست با شکست دادن تمام رقبای خود قهرمان شود. وی برای کسب این عنوان، ابتدا جامید جلیلوف تاجیکستانی را ۹–۲ و سپس نارسینگ پانچام یاداو هندی و جبرئیل حسنف آذربایجانی را با نتایج مشابه ۷–۰ از پیش رو برداشت. او در نیمه‌نهایی علی شعبان‌اف بلاروسی را ۷–۱ شکست داد و در نهایت چهار بر صفر برابر عزت‌الله اکبری از ایران پیروز شد. این سومین پیروزی او در دیدار پایانی رقابت‌های قهرمانی جهان و المپیک برابر حریفان ایرانی‌اش بود.[۱۱]

سال ۲۰۱۴[ویرایش]

قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۴[ویرایش]

باروز در قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۴ در مکزیکو سیتی با شکست دادن الیو زنتنو از بولیوی، خوزه سانتوس آمبروسیو از پرو و آدونیس آرویو از ونزوئلا با نتیجه‌های مشابه ۱۰–۰ به مسابقهٔ نهایی راه یافت و در این مسابقه لیوان لوپز از کوبا را ۱۳–۲ شکست داد و قهرمان شد.

قهرمانی جهان ۲۰۱۴[ویرایش]

جردن در سومین حضور خود در مسابقات جهانی و این‌بار در تاشکند ۲۰۱۴ به مدال برنز وزن ۷۴ کیلوگرم دست یافت. او ابتدا آگوستو میدانا از کشور گینه بیسائو را ۴–۳ برد و سپس لی یون‌سئوک از کره جنوبی را ۱۳–۲ و رشید قربانف ازبکستانی را ۵–۰ شکست داد اما در نیمه‌نهایی از دنیس چارگوش از روسیه برخلاف دو مرتبهٔ پیشین شکست خورد و نتوانست سومین فینال جهانی خود را تجربه کند. باروز در دیدار برای کسب نشان برنز توانست رستم دودائف از اوکراین را ۸–۲ ببرد و سوم بشود. در این وزن دنیس چارگوش و سوساکه تاکاتانی از ژاپن قهرمان و نایب قهرمان شدند. لیوان لوپز کوبایی هم به همراه باروز در جایگاه سوم قرار گرفت.[۱۲]

سال ۲۰۱۵[ویرایش]

قهرمانی جهان ۲۰۱۵[ویرایش]

جردن باروز در رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۱۵ در ۷۴ کیلوگرم ابتدا کریستیان برزوزووسکی لهستانی را پنج بر دو برد. سپس اولگ زلخارویچ اوکراینی را ۱۰–۰ شکست داد و در دور بعد میهایل ناگی از مجارستان را ۱۱–۰ برد و در یک‌چهارم نهایی علیرضا قاسمی از کشور ایران را پنج بر صفر از پیش رو برداشت و به نیمه‌نهایی رسید. در این مرحله به‌سختی توانست انور گدویف روسیه‌ای را ۴–۳ ببرد و به دیدار پایانی برسد اما در دیدار پایانی کار سختی پیش رو نداشت و اونوربات پروجاو مغولستانی را ده بر صفر برد و در لاس وگاس برای سومین بار قهرمان جهان شد.[۱۳]

بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۵[ویرایش]

جردن باروز در بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۵ در تورنتو، کانادا سه مسابقه انجام داد و با پیروزی بر تمام رقیبان‌اش قهرمان شد. او در این مسابقات و در وزن ۷۴ کیلوگرم، نخست لیوان لوپز کوبایی را ۱۳–۳ برد سپس یوون بالفور از کشور میزبان و یوآن بلانکو از اکوادور را با نتایج ۱۱ بر صفر شکست داد و نشان طلا را از آن خودش کرد.

سال ۲۰۱۶[ویرایش]

قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۶[ویرایش]

باروز در قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۶ در فریسکو، تگزاس توانست پدرو اورلاندو مارتینز چن از گواتمالا را ده بر صفر ببرد. او در مرحلهٔ بعد فرانسیسکو دانیل سولر تانکو از پورتوریکو را ضربهٔ فنی کرد و در نیمه‌پایانی ایلیا آبلف از کانادا را ۱۴–۲ شکست داد. آخرین رقیب باروز در این مسابقات کارلوس مندز از کلمبیا بود که با نتیجهٔ ۱۲–۲ به جردن باخت و به نایب قهرمانی وزن ۷۴ کیلوگرم اکتفا کرد.

المپیک ۲۰۱۶[ویرایش]

باروز در المپیک ریو ۲۰۱۶ یکی از شانس‌های اصلی کاروان آمریکا برای کسب مدال طلای بود. او در وزن ۷۴ کیلوگرم مسابقات آگوستو میدانا از گینه بیسائو را هشت بر سه از پیش رو برداشت اما در دیدار دوم نتیجه کشتی را سه بر دو به انور گدویف باخت و با راه یافتن گدویف به دیدار پایانی، جردن مجوز حضور در مسابقات شانس مجدد برای کسب مدال برنز را به‌دست‌آورد و در دیدار نخست این دور به مصاف بکزاد عبدالرحمانوف از ازبکستان رفت و با شکست ۰–۱۱ به رقیب ازبکستانی نتوانست به مدال برنز رقابت‌ها دست بیابد. در پایان مسابقات این وزن در المپیک، حسن یزدانی از ایران و انور گدویف از روسیه به ترتیب نشان طلا و نقره را به‌دست آوردند. جبرئیل حسنف آذربایجانی و سونر دمیرتاش ترکیه‌ای هم سوم مشترک شدند.[۱۴]

سال ۲۰۱۷[ویرایش]

قهرمانی جهان ۲۰۱۷[ویرایش]

باروز در رقابت‌های قهرمانی جهان پاریس ۲۰۱۷ حاضر بود که علی شعبان‌اف کشتی‌گیر بلاروسی را ۷–۵، سوساکه تاکاتانی کشتی‌گیر ژاپنی را ۱۲–۲، زلیمخان حاجیف کشتی‌گیر فرانسوی را ۱۳–۲ شکست داد و به دیدار نیمه‌نهایی رسید، او در این مرحله بکزاد عبدالرحمانوف کشتی‌گیر ازبکی را شش بر پنج شکست داد تا علاوه بر گرفتن انتقام المپیک ریو از این کشتی‌گیر به رقابت پایانی این مسابقات برسد. وی در دیدار نهایی ختاگ تسابولوف کشتی‌گیر روسی را در دیداری تماشایی با نتیجهٔ ۹–۶ شکست داد و مدال طلا وزن ۷۴ کیلوگرم مسابقات جهانی را برای چهارمین بار به‌دست‌آورد.[۱۵]

سال ۲۰۱۸[ویرایش]

قهرمانی جهان ۲۰۱۸[ویرایش]

باروز در رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۱۸ که در بوداپست برگزار شد در رقابت نخست خودش باید به مصاف ونکیوس جاح از لیبریا می‌رفت اما او با توجه به حضور نداشتن رقیب لیبریایی، بدون انجام مسابقه به دور بعد راه یافت و در این دور مصطفی حسین‌خانی از ایران را ۴–۳ شکست داد. وی در رقابت سوم به زائوربک سیداکوف از روسیه با نتیجهٔ نزدیک شش بر پنج باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در رقابت نهایی، به دور شانس دوباره رفت. باروز برای کسب مدال برنز ابتدا میروسلاو کیروف از بلغارستان را ۹–۰ شکست داد و سپس فرانک چامیزو از ایتالیا را چهار بر چهار شکست داد و بدین ترتیب مدال برنز وزن ۷۴ کیلوگرم مسابقات قهرمانی جهان را به‌دست‌آورد.[۱۶]

سال ۲۰۱۹[ویرایش]

بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۹[ویرایش]

جردن باروز در بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۹ در لیما، پرو آبل هررا از پرو را ۱۰–۰ برد. سپس گاندری گارزون از پورتوریکو را ۱۵–۴ شکست داد. در نهایت فرانکلین گومز از کوبا را چهار بر یک مغلوب کرد و برای سومین بار نشان طلای این بازی‌ها را به گردن آویخت.

قهرمانی جهان ۲۰۱۹[ویرایش]

باروز همانند سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ که در مسابقات انتخابی تیم‌ملی ایالات متحده بر رقیبان خودش پیروز شده بود، این بار هم بر رقیب خودش در انتخابی تیم‌ملی پیروز شد و عضو تیم آمریکا در مسابقات جهانی شد و در وزن ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد نورسلطان ۲۰۱۹ شرکت کرد. او در رقابت نخست عظمت نوریکائو از بلاروس را ۱۱–۱۰، و در رقابت‌های دوم و سوم به ترتیب مراد کوراماگومدوف از مجارستان را ۶–۴ و حاجی‌مراد حاجی‌اف از آذربایجان را ۸–۱ شکست داد اما در نیمه‌نهایی به زائوربک سیداکوف از روسیه با نتیجهٔ ۳–۴ باخت و به دیدار رده‌بندی برای کسب جایگاه سوم رفت. وی مائو اوکوئی از ژاپن را درحالی که ده بر صفر پیش بود با ضربه‌فنی شکست داد و نشان برنز وزن ۷۴ کیلوگرم رقابت‌ها را برای سومین مرتبه به‌دست‌آورد.[۱۷]

زندگی شخصی[ویرایش]

خانواده[ویرایش]

در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۳، جردن باروز با لورن ماریاچر ازدواج کرد و آن‌ها یک پسر به نام بیاکون (Beacon) و دو دختر با نام‌های اُرا (Ora) و ریسه (Rise) دارند.[۱۸]

مذهب[ویرایش]

جردن باروز یک مسیحی است.[۱۸]

ورزش‌های دیگر[ویرایش]

جردن دوستدار ورزش فوتبال آمریکایی و از طرفداران تیم بوفالو بیلز در NFL است.[۱۸] ورزشکاران محبوب فعلی جردن راجر فدرر، لبران جیمز و سرنا ویلیامز هستند.[۱۸]

نتایج رقابت‌ها[ویرایش]

رقابت‌های کشتی آزاد
نتیجه رکورد رقیب امتیاز تاریخ رویداد مکان
قهرمانی پان آمریکن ۲۰۲۰ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۷۷–۷ پورتوریکو فرانکلین گومز ۸–۱ ۶ مارس ۲۰۲۰ قهرمانی پان آمریکن ۲۰۲۰ کانادا اتاوا، کانادا
برد ۷۶–۷ کوبا گیاندری گارزون ۳–۰
برد ۷۵–۷ آرژانتین Jorge Llano امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
قهرمانی جهان ۲۰۱۹ 3 در ۷۴ ک‌گ
برد ۷۴–۷ ژاپن Mao Okui امتیاز فنی عالی ۱۰–۰ ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹ قهرمانی جهان ۲۰۱۹ قزاقستان نورسلطان
باخت ۷۳–۷ روسیه زائوربک سیداکوف ۳–۴ ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹
برد ۷۳–۶ جمهوری آذربایجان Khadzhimurad Gadzhiyev ۸–۱
برد ۷۲–۶ مجارستان Murad Kuramagomedov ۶–۴
برد ۷۱–۶ بلاروس Azamat Nurykau ۱۱–۱۰
بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۹ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۷۰–۶ پورتوریکو فرانکلین گومز ۴–۱ ۱۰ اوت ۲۰۱۹ بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۹ پرو لیما
برد ۶۹–۶ کوبا گیاندری گارزون امتیاز فنی عالی ۱۵–۴
برد ۶۸–۶ پرو Abel Herrera امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۹ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۶۷–۶ ایالات متحده آمریکا Isaiah Martinez ۷–۱ ۱۵ ژوئن ۲۰۱۹ Final X ۲۰۱۹: لینکلن ایالات متحده آمریکا لینکلن، نبراسکا
باخت ۶۶–۶ ایالات متحده آمریکا Isaiah Martinez ۵–۵
برد ۶۶–۵ ایالات متحده آمریکا Isaiah Martinez ۵–۴
قهرمانی جهان ۲۰۱۸ 3 در ۷۴ ک‌گ
برد ۶۵–۵ ایتالیا فرانک چامیزو ۴–۴ ۲۱ اکتبر ۲۰۱۸ قهرمانی جهان ۲۰۱۸ مجارستان بوداپست
برد ۶۴–۵ بلاروس Miroslav Kirov ۹–۰
باخت ۶۳–۵ روسیه زائوربک سیداکوف ۵–۶ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۸
برد ۶۳–۴ ایران مصطفی حسین‌خانی ۴–۳
انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۸ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۶۲–۴ ایالات متحده آمریکا Isaiah Martinez امتیاز فنی عالی
۱۱–۱
۹ ژوئن ۲۰۱۸ انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۸ ایالات متحده آمریکا لینکلن، نبراسکا
برد ۶۱–۴ ایالات متحده آمریکا Isaiah Martinez ۴–۱
قهرمانی جهان ۲۰۱۷ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۶۰–۴ روسیه ختاگ تسابولوف ۹–۶ ۲۶ اوت ۲۰۱۷ قهرمانی جهان ۲۰۱۷ فرانسه پاریس
برد ۵۹–۴ ازبکستان بکزاد عبدالرحمانوف ۶–۵
برد ۵۸–۴ فرانسه زلیمخان حاجیف امتیاز فنی عالی ۱۳–۲
برد ۵۷–۴ ژاپن سوساکه تاکاتانی امتیاز فنی عالی ۱۲–۲
برد ۵۶–۴ بلاروس علی شعبان‌اف ۷–۵
انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۷ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۵۵–۴ ایالات متحده آمریکا کایل داک ۶–۲ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۷ ایالات متحده آمریکا لینکلن، نبراسکا
برد ۵۴–۴ ایالات متحده آمریکا کایل داک ۸–۴
باخت ۵۳–۴ ایالات متحده آمریکا کایل داک ۶–۶
المپیک تابستانی ۲۰۱۶ نهم در ۷۴ ک‌گ
باخت ۵۱–۳ ازبکستان بکزاد عبدالرحمانوف امتیاز فنی عالی
۱–۱۱
۱۹ اوت ۲۰۱۶ بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ برزیل ریو دو ژانیرو
باخت ۵۱–۲ روسیه انور گدویف ۲–۳
برد ۵۱–۱ گینه بیسائو آگوستو میدانا ۸–۳
انتخابی تیم المپیک ایالات متحده ۲۰۱۶ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۵۰–۱ ایالات متحده آمریکا Andrew Howe امتیاز فنی عالی ۱۰–۰ ۱۰ آوریل ۲۰۱۶ انتخابی تیم المپیک ایالات متحده ۲۰۱۶ ایالات متحده آمریکا آیووا سیتی، آیووا
برد ۴۹–۱ ایالات متحده آمریکا Andrew Howe ۹–۳
قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۶ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۴۸–۱ کلمبیا Carlos Izquierdo امتیاز فنی عالی ۱۲–۲ ۲۷ فوریه ۲۰۱۶ قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۶ ایالات متحده آمریکا فریسکو، تگزاس
برد ۴۷–۱ کانادا Ilya Abelev امتیاز فنی عالی ۱۴–۲
برد ۴۶–۱ پورتوریکو Francisco Soler امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
برد ۴۵–۱ گواتمالا Pedro Martinez امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
قهرمانی جهان ۲۰۱۵ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۴۴–۱ مغولستان اونوربات پروجاو امتیاز فنی عالی ۱۰–۰ ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ قهرمانی جهان ۲۰۱۵ ایالات متحده آمریکا لاس وگاس، نوادا
برد ۴۳–۱ روسیه انور گدویف ۴–۳
برد ۴۲–۱ ایران Alireza Ghasemi ۵–۰
برد ۴۱–۱ مجارستان Mihály Nagy امتیاز فنی عالی
۱۱–۰
برد ۴۰–۱ اوکراین Oleg Zakharevych امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
برد ۳۹–۱ لهستان Krystian Brzozowski ۶–۲
بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۵ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۳۸–۱ اکوادور Yoan Blanco امتیاز فنی عالی
۱۱–۰
۱۸ ژوئیه ۲۰۱۵ بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۵ کانادا تورنتو، انتاریو
برد ۳۷–۱ کانادا Jevon Balfour امتیاز فنی عالی
۱۱–۰
برد ۳۶–۱ کوبا لیوان لوپز امتیاز فنی عالی ۱۳–۳
انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۵ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۳۵–۱ ایالات متحده آمریکا کایل داک امتیاز فنی عالی ۱۴–۴ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵ انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۵ ایالات متحده آمریکا مدیسن، ویسکانسین
برد ۳۴–۱ ایالات متحده آمریکا کایل داک ۶–۳
قهرمانی جهان ۲۰۱۴ 3 در ۷۴ ک‌گ
برد ۳۳–۱ اوکراین Rustam Dudaiev ۸–۲ ۹ سپتامبر ۲۰۱۴ قهرمانی جهان ۲۰۱۴ ازبکستان تاشکند
باخت ۳۲–۱ روسیه دنیس چارگوش ۲–۹
برد ۳۲–۰ ازبکستان رشید قربانف ۵–۰
برد ۳۱–۰ کره جنوبی Lee Yun-seok امتیاز فنی عالی ۱۳–۲
برد ۳۰–۰ گینه بیسائو آگوستو میدانا ۴–۳
قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۴ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۲۹–۰ کوبا لیوان لوپز امتیاز فنی عالی ۱۳–۲ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴ قهرمانی پان آمریکن ۲۰۱۴ مکزیک مکزیکو سیتی، مکزیک
برد ۲۸–۰ ونزوئلا Adonis Arroyo امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
برد ۲۷–۰ پرو Jose Santos Ambrocio امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
برد ۲۶–۰ بولیوی Elio Zenteno امتیاز فنی عالی ۱۰–۰
انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۴ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۲۵–۰ ایالات متحده آمریکا دیوید تیلور ۶–۵ ۱ ژوئن ۲۰۱۴ انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۴ ایالات متحده آمریکا مدیسن، ویسکانسین
برد ۲۴–۰ ایالات متحده آمریکا دیوید تیلور ۶–۲
قهرمانی جهان ۲۰۱۳ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۲۳–۰ ایران عزت‌الله اکبری ۴–۰ ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳ قهرمانی جهان ۲۰۱۳ مجارستان بوداپست
برد ۲۲–۰ بلاروس علی شعبان‌اف ۷–۱
برد ۲۱–۰ جمهوری آذربایجان جبرئیل حسنف ۷–۰
برد ۲۰–۰ هند نارسینگ پانچام یاداو ۷–۰
برد ۱۹–۰ تاجیکستان Gamid Dzhalilov ۹–۲
انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۳ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۱۸–۰ ایالات متحده آمریکا کایل داک ۹–۶ (وقت اضافه) ۲۱ ژوئن ۲۰۱۳ انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۳ ایالات متحده آمریکا استیلواتر، اکلاهما
برد ۱۷–۰ ایالات متحده آمریکا کایل داک ۷–۰
المپیک تابستانی ۲۰۱۲ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۱۶–۰ ایران صادق گودرزی ۱–۰, ۱–۰ ۱۰ اوت ۲۰۱۲ بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ بریتانیای کبیر لندن، بریتانیا
برد ۱۵–۰ روسیه دنیس چارگوش ۳–۱, ۰–۲, ۲–۱
برد ۱۴–۰ کانادا مت جنتری ۲–۱, ۱–۱
برد ۱۳–۰ پورتوریکو Francisco Soler ۴–۰, ۶–۰
انتخابی تیم المپیک ایالات متحده ۲۰۱۲ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۱۲–۰ ایالات متحده آمریکا Andrew Howe Forfeit ۲۱ آوریل ۲۰۱۲ انتخابی تیم المپیک ایالات متحده ۲۰۱۲ ایالات متحده آمریکا آیووا سیتی، آیووا، آیووا
برد ۱۱–۰ ایالات متحده آمریکا Andrew Howe ۴–۲, ۱–۲, ۱–۰
بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۱ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۱۰–۰ کوبا Yunierki Blanco ۳–۲, ۳–۲ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۱ بازی‌های پان آمریکن ۲۰۱۱ مکزیک گوادالاخارا، خالیسکو، مکزیک
برد ۹–۰ ونزوئلا Ricardo Roberty ۲–۱, ۱–۱
برد ۸–۰ اکوادور Jose Mercado ۷–۰, ۶–۰
قهرمانی جهان ۲۰۱۱ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۷–۰ ایران صادق گودرزی ۳–۲, ۴–۱ ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۱ قهرمانی جهان ۲۰۱۱ ترکیه استانبول، ترکیه
برد ۶–۰ جمهوری آذربایجان اشرف علی‌اف ۰–۲, ۵–۴, ۳–۰
برد ۵–۰ ونزوئلا Ricardo Roberty ۲–۱, ۱–۰
برد ۴–۰ روسیه دنیس چارگوش ۱–۳, ۱–۰, ۲–۱
برد ۳–۰ اوکراین Dmytro Rochniak ۳–۱, ۴–۲
انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۱ 1 در ۷۴ ک‌گ
برد ۲–۰ ایالات متحده آمریکا Andrew Howe ۳–۱, ۱–۰ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۱ انتخابی تیم جهانی ایالات متحده ۲۰۱۱ ایالات متحده آمریکا اکلاهما سیتی، اکلاهما
برد ۱–۰ ایالات متحده آمریکا Andrew Howe ۱–۰, ۱–۲, ۳–۲


جوایز و افتخارات[ویرایش]

۲۰۲۰
  • 1 قهرمانی پان آمریکن (۷۴ ک‌گ)
۲۰۱۹
۲۰۱۸
۲۰۱۷
۲۰۱۶
  • 1 قهرمانی پان آمریکن (۷۴ ک‌گ)
  • 1 جایزه بزرگ آلمان (۷۴ ک‌گ)
  • 1 یاشار دوغو (۷۴ ک‌گ)
۲۰۱۵
۲۰۱۴
  • 3 قهرمانی جهان (۷۴ ک‌گ)
  • 1 قهرمانی پان آمریکن (۷۴ ک‌گ)
  • 3 یاشار دوغو (۷۴ ک‌گ)
۲۰۱۳
  • 1 قهرمانی جهان (۷۴ ک‌گ)
  • 1 تورنمنت استفان سارگسیان (۷۴ ک‌گ)
  • 1 جایزه بزرگ الکساند مدوید (۷۴ ک‌گ)
۲۰۱۲
۲۰۱۱
۲۰۰۹
۲۰۰۸

منابع[ویرایش]

  1. «دیتا بانک».
  2. "About Jordan". Retrieved 2018-09-27.
  3. "Jordan Burroughs: Gold medalist speaks about Olympic wrestling, NJSIAA state title in 2006". NJ.com.
  4. editor, Dennis Buckley / Star City Sports. "When I Was a Kid: JORDAN BURROUGHS". JournalStar.com. Retrieved 2020-10-30.
  5. "About Jordan | Jordan Burroughs". jordanburroughs.com. Retrieved 2020-09-25.
  6. "Meet Jordan Burroughs at High School Nationals! | WWSport". wwsport.com. 2017-02-15. Retrieved 2020-09-25.
  7. Carp, Daniel. "South Jersey native Jordan Burroughs favored in Olympic wrestling". inquirer.com. Retrieved 2020-09-25.
  8. «Burroughs wins title at World Championships». journalstar.com. ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۰.
  9. «Olympic Wrestling 2012: Jordan Burroughs Captures Gold». Bleacher Report. ۱۱ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  10. «Jordan Burroughs of U.S. claims 74kg». espn.com. ۱۰ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  11. «USA's Jordan Burroughs wins 2nd world wrestling title». usatoday.com. ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  12. «Jordan Burroughs sprains MCL, wins bronze at World Wrestling Championships». NBC sports. ۹ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  13. «Jordan Burroughs wins world wrestling championship in impressive fashion». usatoday.com. ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  14. «The agony of Jordan Burroughs's Olympic defeat». The Washington Post. ۱۹ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  15. «Burroughs starts comeback tour with fourth gold medal». journalstar.com. ۲۶ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  16. «Burroughs rebounds to win bronze at World Wrestling Championships». journalstar.com. ۲۱ اکتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  17. «2019 UWW Senior World Championships». flowrestling.com. ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ «زندگی‌نامه جردن باروز».