بخش کاکاوند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بخش کاکاوند به بخش شمالی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران اطلاق می‌شود که دارای حدود ۳۰۰ روستا می باشد. بخش کاکاوند به علت وجود ایل کاکاوند به این منطقه نامگذاری شده‌است. این بخش دارای دهستانهای زیر است:


مردم[ویرایش]

مردم کاکاوند به زبان لکی صحبت می کنند.شباهت لهجه کاکاوندها با زبان هورامی رایج در اورامانات مشهود و نزدیک می باشد.کاکاوند ها شعیه دوازده امامی هستند. مردم کاکاوند نفوذ زیادی درمیان طوایف لک ایران کرمانشاه و لرستان دارند.

موقعیت ارتباطی[ویرایش]

بخش کاکاوند در مسیر جاده سراسری کرمانشاه به خرم آباد واقع شده ،در حال حاضر به استثنای برخی مناطق دور دست جنوب غربی این بخش تقریباً تمامی روستاهای این بخش به جاده آسفالته دسترسی دارند .این بخش از شمال شرقی با بخش مرکزی کنگاور و بخش مرکزی صحنه هم مرز می‌باشد که از طریق جاده چمن جعفر بیگ دستری به شهر صحنه میسر است .از غرب و جنوب غربی با شهرستان هرسین و بخش سر فیروز آباد کرمانشاه و از جنوب با دلفان هم مرز می‌باشد. امامزاده ابراهیم در دهستان ایتوند جنوبی کاکاوند واقع شده به علاوه چشمه آب گرم کاکاوند جزوی از کاکاوند است اما به علت نبود راه دسترسی مناسب سفر به این چشمه از طریق جاده چهر_پاسار در ابتدای محور بیستون به هرسین انجام میگیرد.حوزه اداری این بخش از کیلومتر 9 جاده نورآباد به کرمانشاه شروع و در ایست بازرسی گردنه گشور پایان میابد همچنین آخرین روستای این بخش از شمالشرقی کاهریز کلان و جنوب روستاهای گرمابه و کله هو همجوار با کرمانشاه است

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کاکاوند در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۳۶۱۲ نفر بوده‌است که از این میان ۱۲۲۱۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۴۵۷۹ خانوار دارد. تنها شهر این بخش شهر هفت چشمه (هفت کانی)است.[۱]<بر اساس آخرین اطلاعات فرمانداری نورآباد(دلفان ) بخش کاکاوند شامل چهار (۴) دهستان می‌شد.

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد». مرکز آمار ایران. ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.