دهستان خاوه شمالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دهستان خاوه شمالی
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانلرستان
شهرستاندلفان
بخشبخش مرکزی شهرستان دلفان
جمعیت۸٬۱۴۹ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)

خاوه شمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران.

جمعیت[ویرایش]

این دهستان جزیی از بخش مرکزی شهرستان دلفان است. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۱۴۹ نفر (۱٬۸۳۸ خانوار) بوده‌است. مردمان این دهستان از ایل کرمعلی هستند.[۱]

جمعیت بعضی روستاهای پر جمعیت:

  • سراب غضنفر ۱۸۷۱ نفر
  • کفراج ۱۵۸۴ نفر
  • ایرانشاه ۲۳۴۱ نفر

که مهمترین آنها ایرانشاه می‌باشد که با مرکز شهرستان ۱۰ کیلومتر فاصله دارد.

این دهستان از ایل کولیوند می‌باشند که در مهمان نوازی زبانزد منطقه می‌باشد.

این روستا سرسبزترین و حاصلخیزترین روستاهای دلفان می‌باشد.

مردمان این دهستان شیعه مذهب هستند و گاوبازه به عنوان مذهبی‌ترین روستای شهرستان دلفان در این دهستان می‌باشد

روستاها[ویرایش]

  • ایرانشاهی
  • زلیوار
  • سراب غضنفر
  • عزیزاباد
  • دهنوکرمعلی
  • نورمحمدی زمانه
  • کفراج
  • کله جوب
  • اسداباد
  • سالیانه
  • سرابداود
  • سرخانجوب اسدبیگی
  • سرخانجوب سفلی
  • سرخانجوب علیا
  • شترخفت
  • شریف
  • حسین طلایی
  • کرم الهی
  • گاوبازه

تاریخی[ویرایش]

دشت خاوه از پیشینه تاریخی کهنی برخوردار است کما این که خاستگاه کاسی‌ها ی جنگجو و اسب سوار بوده‌است. همچنین وجود قلعه سه طبقه ساسانی به نام کفراج (درحال حاضر تپه‌ای بیش نیست) در روستای کفراج حاکی از اهمیت ای جلگه سرسبز در گذشته‌است. فریا استارک فرانسوی در سفرنامه خود از این منطقه یاد کرده‌است که: (از گردنه ورازانه که عبور کردیم به دشت خاوه رسیدیم. فصل تابستان بود و مردم گندمها را درو می‌کردند. مردم این منطقه هیکلهای بلند با صورتهای استخوانی و جوش جوشی داشتند…).

اقتصادی[ویرایش]

مردم این منطقه به کشاورزی و دامداری مشغول هستند. کشاورزی این منطقه در کذشته زبانزد بوده‌است ولی در حال حاضر به دلیل کم توجهی مسولین از رونق کشاورزی آن کاسته شده‌است.

طبیعت[ویرایش]

ااین منطقه جلگه‌ای بسیار خوش آب و هوا است و از طرف شرق و شمال به رشته کوه بلند گرین برخورد می‌کند. رود خاوه از وسط این جلگه عبور می‌کند و و آب آشامیدنی شهر نورآباد از چاهایی که در این منطقه حفر شده‌است تأمین می‌شود.

منابع[ویرایش]