اپث

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اپث
Opeth - Kavarna Rock Fest 2011.jpg
اپث در حال اجرا در سال ۲۰۱۱
از راست به چپ:مارتین مندز، مارتین اکسنروت، میکائیل اکرفلت، یواکیم اسوالبرگ، فردریک اکسن
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی اپث
ملیت سوئدسوئد
سبک‌(ها) پراگرسیو دث متال، پراگرسیو متال، پراگرسیو راک
سال‌های فعالیت ۱۹۹۰ تا به امروز
ناشرین کَندل‌لایت، سنچری بلک، پیس‌ویل، میوزیک فور نیشنز، کوچ، رودرانر
همکاری(‌های) مشترک کاتاتونیا، بلادبث
اعضای کنونی میکائیل اکرفلت
مارتین مندز
مارتین اکسنروت
فردریک اکسن
یواکیم اسوالبرگ
اعضای پیشین فهرست اعضای گروه
بنیانگذار دیوید ایزبرگ، میکائیل اکرفلت
وب‌گاه opeth.com
جایزه(ها) جایزه گرمی کشور سوئد

اُپِث (به انگلیسی: Opeth) یک گروه پراگرسیو متال سوئدی از استکهلم است. در حالی‌که گروه تا به امروز تغییرهای متعددی را در ترکیب نفرات‌اش تجربه کرده‌است، میکائیل اکرفلت خواننده، لید گیتاریست و ترانه‌سرا تنها عضو گروه است که از زمان تأسیس تابه‌حال در آن حضور داشته است.

اپث در طی فعالیت خود سبک‌هایی همچون فولک، بلوز، پراگرسیو، جز و کلاسیک را در موسیقی خود که بیشتر در دث متال و بلک متال ریشه دارد آمیخت و سبک مختص به خود را بوجود آورد. استفاده از گیتار آکوستیک در فواصل مشخص و تغییر مودهای پراحساس و پویا بعلاوهٔ استفاده از شیوهٔ اجرای آواز خوانندگان دث و آواز معمولی در کنار هم، از مشخصه‌های آثار اپت هستند. آن‌ها که در زمان انتشار ۴ آلبوم اول‌شان تورهایی محدود به‌راه انداختند، در سال ۲۰۰۱ و درپی انتشار آلبوم پنجم‌شان پارک بلک‌واتر اولین تور جهانی‌شان را برگزار کردند.

از اپث تابه‌امروز ده آلبوم استودیویی، دو آلبوم زنده، دو مجموعه جعبه‌ای و سه دی‌وی‌دی منتشر شده‌است. آن‌ها اولین آلبوم‌شان به‌نام ارکیده را در سال ۱۹۹۵ منتشر کردند. گرچه آلبوم هشتم اپت با نام اوهام روح در زمان انتشارش در ایالات متحده آمریکا بسیار محبوب شد، آن‌ها پیش از انتشار آلبوم نهمشان، واترشد، در آن کشور موفقیت بزرگ تجاری به‌دست نیاورده بودند. واترشد در زمان انتشارش در آمریکا تا رتبهٔ ۲۳ بیلبورد ۲۰۰ صعود کرد و در اولین هفتهٔ انتشارش در فنلاند پرفروش‌ترین آلبوم بود.

اپث تا به امروز بیش از یک و نیم میلیون آلبوم و دی‌وی‌دی در سراسر دنیا به فروش رسانده که ۳۰۰٬۰۰۰ نسخه تنها در ایالات متحده می‌باشد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

شکل‌گیری (۹۳–۱۹۹۰)[ویرایش]

میکائیل اکرفلت ترانه‌سرا و آهنگساز اصلی گروه

اپث در پاییز ۱۹۹۰ به عنوان یک گروه دث متال توسط دیوید ایزبرگ،[پ ۱] خواننده، در استکهلم سوئد شکل گرفت.[۲] ایزبرگ از میکائیل اکرفلت که در آن زمان ۱۶ سال سن داشت و سابقه عضویت در گروه اِراپشن[پ ۲] را نیز دارا بود درخواست کرد که به عنوان نوازندهٔ گیتار بیس به او بپیوندد. فردای آن روز مشخص شد که ایزبرگ با سایر اعضای گروه دربارهٔ حضور اکرفلت صحبتی نکرده و متعاقب آن بحثی انجام شد که ایزبرگ و اکرفلت از سایر اعضا جدا شدند و به سمت یک پروژه جدید با نام اپث رفتند.[۲] نام گروه برگرفته از واژهٔ «Opet» از رمان ویلبر اسمیت با نام سانبرد[پ ۳] است[۳] که در این رمان نام یک شهر ساخته‌شده توسط مصریان باستان است که به عنوان «شهر ماه» ترجمه می‌شود.[۳][۴]

ایزبرگ و اکرفلت یک نوازندهٔ درام با نام آندرس نردین،[پ ۴] یک نوازنده بیس با نام نیک دورین[پ ۵] و یک نوازندهٔ گیتار با نام آندرس دیمئو[پ ۶] را به به گروه ملحق کردند. به دلیل ناراضی بودن از پیشرفت اندک گروه، نردین و دیمئو پس از نخستین اجرایشان از گروه جدا شدند.[۴]

گروه کیم پترسن[پ ۷] را به عنوان گیتارنواز و یوهان دی‌فارفلا را به عنوان نوازندهٔ گیتاربیس جایگزین آن دو کرد. پس از مدتی دی‌فارفلا گروه را برای گذراندن اوقات فراغت با دوست‌دختر خود در آلمان ترک کرد، در ابتدا متیوس آندر[پ ۸] جایگزین او شده بود اما پس از مدتی او نیز جای خود را به دوست اکرفلت، پیتر لیندگرن، داد و لیندگرن به عنوان بیس نواز به عضویت گروه درآمد. پترسن، گیتاریست گروه، نیز پس از اجرای بعدی گروه را ترک کرد و لیندگرن که بیس‌نواز گروه بود به عنوان گیتار نواز جای وی را گرفت و از آن پس از آن نیز استفان گوتکلینت[پ ۹] جای او بیس نواخت. دیوید ایزبرگ متعاقباً در سال بعد گروه را به دلیل تفاوت‌های خلاقیتی ترک کرد.[۴]

میکائیل اکرفلت پیش از انتشار آلبوم نخست اپث می‌گوید:

بیشتر افراد، دست‌کم در موج دث متال سوئد، در استودیوی یونیساوند ضبط می‌کردند و اپث پیش از این که آلبومش رو پخش کنه به عنوان یک گروه جُک درنظر گرفته می‌شد. کسی از ما انتظار چیزی رو نداشت و هیاهوی بزرگی دربارهٔ ما نبود. در برخی از نمایش‌های نخست خیلی بد بودیم و دیوید [ایزبرگ]، خواننده و بنیانگذار گروه، زیاد مورد پسند نبود. ما هیچ دوستی در موج دث متال سوئدی نداشتیم و کسی رو به یاد نمی‌آرم. روی هم رفته غریبه بودیم.

«
»
[۵]

با جداشدن ایزبرگ از گروه، اکرفلت تمام قسمت‌های مربوط به خواندن را عهده‌دار شد و به همراه لیندگرن و نردین به ساخت و تمرین قطعات پرداخت. گروه با تکیهٔ کمتر بر ضرب‌آهنگ‌های سبک دث متال و استفاده از گیتار آکوستیک و هارمونی‌های گیتار در موسیقی خود؛ هستهٔ اصلی صدای اپث را شکل داد. پس از مدتی در سال ۱۹۹۴ گروه با کندل‌لایت رکوردز قرارداد همکاری به امضا رسانید و گوتکلینت بیس‌نواز نیز در این مدت از گروه کنار گذاشته شد. گروه برای جایگزینی وی دوباره از عضو سابق خود یوهان دی‌فارفلا استفاده کرد، دی فارفلا ابتدا به عنوان موسیقی‌دان فصلی در مراحل ضبط ارکیده، نخستین آلبوم اپث، به همکاری پرداخت اما پس از انتشار آلبوم به عنوان عضو اصلی گروه فعالیت کرد.[۴]

ارکیده، طلوع صبح و آغوش من، نعش‌کش تو (۹۸–۱۹۹۴)[ویرایش]

اپث نخستین آلبوم خود را با نام [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۵ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> آلبوم اُرکیده؛ دث متال مرسوم در آن زمان را با به کارگیری سازهایی همچون [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۵ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

پس از چند اجرا در [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۵ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> گروه در پشتیبانی از این آلبوم در پادشاهی متحده تور برگزار کرد و متعاقب آن به همراه گروه کریدل آو فیلث به تور اسکاندیناوی رفت.[۶] زمانی که اپث در تورهای این آلبوم بود مورد توجه سنچری مدیا رکوردز قرار گرفت و موجب شد که گروه با این کمپانی قرارداد امضا کند، این کمپانی دو آلبوم نخست اپث را در ۱۹۹۷ در ایالات متحده آمریکا عرضه کرد.[۷][۸]

پس از تور، اکرفلت و لیندگرن، دی‌فارفلا را به دلایل شخصی و بدون موافقت نردین از گروه کنار گذاشتند، هنگامی که اکرفلت؛ نردین را که در مرخصی برزیل به سر می‌برد از این موضوع آگاه ساخت، او نیز گروه را ترک کرد و در برزیل به دلایل شخصی ماند.[۹]

[[�]]|تاریخ بازبینی=۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

گروه با بودجهٔ زیادی که از سنچری مدیا برای ضبط آلبوم گرفته بودند کار بر روی سومین آلبوم خود را در اوت ۱۹۹۷ آغاز کرد. در این دوره فردریک نورداستروم[پ ۱۰] تهیه‌کنندگی آلبوم را عهده دار بود و مراحل آلبوم نیز در استودیو فریدمن[پ ۱۱] انجام می‌گرفت. مدتی پیش از ضبط سومین آلبوم، گروه؛ مارتین مندز، نوازندهٔ بیس، را به گروه ملحق کرد، گرچه به دلیل محدودیت زمانی خود اکرفلت در این آلبوم نواختن گیتاربیس را بر عهده گرفت.[۱۰]

آلبوم آغوش من، نعش‌کش تو در ۱۸ اوت ۱۹۹۸ عرضه شد[۱۱] و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. با این آلبوم اپث گسترهٔ هواداران خود را در نقاط مختلف دنیا پهنا داد و هواداران بیشتری بدست آورد. همچنین بااین آلبوم، گروه یک شیفت و تغییر در صدای خود آغاز کرد.

طبیعت بی‌جان و پارک بلک‌واتر (۲۰۰۱–۱۹۹۹)[ویرایش]

اپث در سال ۱۹۹۹ به دلیل تغییر در مالکیت کمپانی کندل‌لایت رکوردز، با [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> به نقل از میکائیل اکرفلت، این آلبوم یک آلبوم مفهومی است و شخصیت اصلی آن کسی است که از شهر خودش رانده شده؛ به این دلیل که او به اندازهٔ سایر ساکنان آن شهر ایمان و اعتقاد ندارد.[۱۰]

پس از برگزاری چند اجرا در اروپا گروه به استودیو فریدمن برگشت تا کار بر روی پنجمین آلبوم خود را شروع کند، در این دوره استیون ویلسون، خواننده و آهنگساز گروه پورکیوپاین تری، به عنوان تهیه‌کننده در کنار گروه بود. گروه با تکیه و کار بر روی قطعاتی که از فصول ضبط آلبوم قبلشان داشتند و کمترین تمرین؛ وارد استودیوی ضبط شدند و در آن زمان هیچ شعری هم برای آهنگ‌ها ننوشته بودند. اکرفلت این دوره را دشوار یاد می‌کند هرچند احساس خوبی به آن دارد و آن را در حقیقت حاصل تلاش می‌داند.[۱۲]

در این دوره ویلسون گروه را تحت فشار قرار داده بود تا از صداها و تکنیک‌های صوتی جدید در کارشان استفاده کنند، آکلفردت می‌گوید: «ویلسون ما را راهنمایی کرد که به سمت نویزهای عجیب و غریب برای صدا و گیتار گام برداریم».[۱۲]

اپث پنجمین آلبوم خود را با نام [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

رهایی و نفرین‌شدگی (۲۰۰۴–۲۰۰۲)[ویرایش]

پس از برگزاری تور برای آلبوم پارک بلک واتر، اپث به استودیو برگشت تا کار بر روی ششمین آلبوم خود را آغاز کند. در آن زمان اکرفلت برای گنجاندن و آمیختن قطعات جدید در کنار هم دچار مشکل بود، خود او اینچنین می‌گوید: «من مایل به ساختن چیزی بودم که از آنچه که تاکنون ساخته بودیم هوی‌تر باشه، هنوز هم من بخش‌ها و تنظیمات جااُفتاده و دلپذیری را داشتم که نمی‌خواستم به هدر بدمشان».[۱۳]

یوناس رنکسه، یکی از دوستان صمیمی اکرفلت و عضو گروه موسیقی کاتاتونیا، به او پیشنهاد داد که برای دو آلبوم به صورت جداگانه موسیقی بسازد، یکی در ژانر هوی‌متال و دیگری کمی سافت‌تر.[۲]

اکرفلت و هم‌گروهی‌هایش این را پذیرفتند، اکرفلت برای این کار ناشر گروه را نیز متقاعد کرد: «من مجبور بودم تا حدودی دروغ بگویم، گفتم که ما می‌توانیم این ضبط را خیلی زود به سرانجام برسانیم، و هزینه‌اش هم بیشتر از یک آلبوم معمولی نمی‌شود».[۱۳]

در سال ۲۰۰۲ پس از اینکه کار ساخت بیشتر قطعات آلبوم انجام شد، گروه برای ضبط آن به استودیوی نکسوینگ[پ ۱۲] رفت، این در حالی بود که تنها یک بار پیش از ورود به استودیو آهنگ‌ها را تمرین کرده بودند. مراحلی از ضبط به همراه استیون ویلسون در استودیو فریدمن نیز انجام گرفت. گروه مجبور بود دو آلبوم را به صورت همزمان به اتمام برساند و این امر گروه را زیر فشار قرار می‌داد. آکلفردت این دوره را مشکل‌ترین آزمون زندگی‌شان در تاریخ می‌داند.[۱۴]

پس از تکمیل آهنگ‌های اولیه گروه برای تولید آن به انگلستان نقل مکان کرد و در آنجا به همراه اندی اسنیپ در استودیوهای بک استیج[پ ۱۳] مراحل میکس آلبوم هوی‌متال، رهایی، را از سر گرفت. اکرفلت دربارهٔ این آلبوم می‌گوید: «رهایی خیلی ضعیف ضبط شد، بدون هرگونه سازماندهی»، او همچنین وجود اسنیپ را در این ضبط با ارزش می‌داند و معتقد بود که در این ضبط او مانند یک ناجی عمل کرد و به همین دلیل در روی بسته‌بندی آلبوم در قسمت دست‌اندرکاران با نام «ناجی» از او یاد شد.[۱۴]

آلبوم رهایی در چهارم نوامبر ۲۰۰۲ منتشر شد و برای نخستین بار توانست در یکی از چارت‌های ایالات متحدهٔ آمریکا قرار گیرد.[۱۵][۱۶] وبگاه آل‌میوزیک آلبوم را روی هم رفته نسبت به کارهای پیشین اپث؛ زیرکانه‌تر درنظر گرفت.[۱۷]

اپث پس از عرضهٔ این آلبوم تنها یک کنسرت در استکهلم برگزار کرد و سپس به بریتانیا رفت تا کار بر روی بخش‌های خواندن در آن یک آلبوم دیگر، [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۷ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> هرچند که اکرفلت بر این باور بود که گروه نمی‌تواند دو آلبوم رهایی و نفرین‌شدگی را با هم تمام کند، اما گروه ساخت این دو آلبوم را در مدت زمان هفت هفته به اتمام رساند و این در حالی بود که قبلاً این مدت زمان را به تنهایی برای آلبوم پارک بلک‌واتر صرف کرده بود.[۱۳] آلبوم نفرین‌شدگی در آوریل ۲۰۰۳ منتشر شد و برای نخستین بار یکی از آلبوم‌های گروه در [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۷ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

پر ویبرگ از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ با گروه همکاری کرد

پس از انتشار این دو آلبوم گروه بزرگترین تور خود را تا آن زمان انجام داد، توری با بیش از ۲۰۰ اجرا در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴.[۱۴] اپث سه اجرای ویژه را نیز در اروپا برگزار کرد که در آن از دو فهرست ترانه استفاده می‌کرد، یک فهرست شامل ترانه‌های آکوستیک‌تر و فهرست دیگر هم دربرگیرندهٔ ترانه‌های هوی متال بود.

در این دوره گروه نخستین دی‌وی‌دی خود را نیز با نام مراثی ضبط و منتشر کرد که در محل شپردز بوش امپایر لندن ضبط شده بود و بیشتر شامل ترانه‌های سه آلبوم آخر اپث می‌شد و در آن مستندهایی نیز گنجانده شده بود. این دی‌وی‌دی توانست در کانادا گواهی طلایی را دریافت کند.[۱۸]

در این دوره اپث برای یک اجرا در کشور اردن نیز زمان‌بندی کرده بود، مدیر تورهای اپث برای این اجرا ۶٬۰۰۰ بلیت درنظرگرفته بود، اما به دلیل [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۷ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

در اوایل ۲۰۰۴ گروه به دلیل وحشت‌زدگی‌های بیشتر لوپز، مجبور شد که دو اجرایش را به تعویق بیندازد، اما این دو کنسرت را به همراه تکنیسین درام لوپز اجرا کرد. لوپز در آخرین قسمت از تورهای این دو آلبوم آخر؛ در اجرای سیاتل به گروه پیوست.[۱۹] پر ویبرگ نیز در این تورها به عنوان نوازندهٔ کیبورد و همخوان با گروه همکاری می‌کرد.[۲۰]

پس از یک سال برگزاری تورها، اپث به استودیو برشت تا کار روی قطعات آلبوم جدید را شروع کند، این امر در اوایل ۲۰۰۴ محقق شد[۱۴] و گروه در اواخر سال ۲۰۰۴ کار بروی ساخت قطعات هشتمین آلبوم خود را به اتمام رساند.

اوهام روح (۲۰۰۷–۲۰۰۵)[ویرایش]

پیتر لیندگرن در سال ۲۰۰۷ پس از شانزده سال از گروه جدا شد.
نوشتار اصلی: اوهام روح

میوزیک فور نیشنز، ناشر گروه در اروپا، در سال ۲۰۰۵ فعالیت خود را تعطیل کرد و گروه برای قرارداد با ناشرهای دیگر وارد مذاکره شد و درنهایت با [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

اکرفلت عمده دلیلی که موجب شد تا گروه با این ناشر قرارداد ببندد را گسترهٔ پخش آن ناشر و همچنین اطمینان از اینکه آلبوم در خرده فروشی‌ها به اندازه کافی موجود است؛ عنوان کرد.[۲۱] از آنجا که این ناشر با گروه‌های راک و متال عامه‌پسندتر و باب روز همکاری می‌کرد؛ پس از اینکه خبر انتشار قرارداد بارودرانر درز کرد؛ برخی هواداران از این موضوع ناراضی بودند که اکرفلت در واکنش به این هواداران گفت: «نمی‌توانم باور کنم که پس از این همه سال ما اعتبار هریک از هواداران خودمان را بدست نیاورده باشیم، منظورم این است که ترانه‌های ما بالای ده دقیقه است!».[۲۱]

گروه برای نخستین بار پس از آلبوم آغوش من، نعش‌کش تو؛ پیش از ورود به استودیوی ضبط به مدت سه هفته به تمرین قطعات پرداخت.[۲۱] در این دوره پر ویبرگ که در تورها به عنوان نوازنده کیبورد حضور داشت؛ به عنوان عضو اصلی به گروه پیوست.[۲۲]

مراحل ضبط آهنگ‌ها در استودیوهای فسینیشن استریت[پ ۱۴] مابین مارس تا ژوئن ۲۰۰۵ در [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳|صفحه=۱|زبان=en}}</ref>

در ۲۱ می ۲۰۰۶ مارتین لوپز اعلام کرد که به دلیل مشکلات سلامتی؛ راهش را از اپث جدا کرده است. گروه مارتین اکسنروت، که به همراه اکرفلت در پروژهٔ بلودبث به عنوان درامر همکاری می‌کرد، را جایگزین وی کرد.[۲۳]

اپث در سال ۲۰۰۶ در جایگاه اصلی گیگان‌تور به همراه گروه مگادث به تور رفت. آلبوم اوهام روح در اکتبر سال ۲۰۰۶ به همراه یک بازخوانی از آهنگ دیپ پرپل با نام «سرباز مزدور»[پ ۱۵]، یک دی‌وی‌دی شامل نسخهٔ ساراند آلبوم و به همراه مستندی از مراحل ساخت آلبوم بازنشر پیدا کرد. یکی از اجراهای اپث در لندن در سالن موسیقی کمدن‌راندهاوس ضبط شد و در قالب یک آلبوم دودیسکه زنده منتشر شد.

در ۱۷ مه ۲۰۰۷ لیندگرن گیتارنواز گروه اعلام کرد که قصد دارد پس از ۱۶ سال از گروه جدا شود، او علت جداشدنش را از دست‌دادن شور و شوق و الهام‌بخشی لازم به عنوان یکی از اعضای گروه ذکر کرد. جدایی او با گروه به صورت دوستانه بود[۲۴]

گروه با رفتن لیندگرن، فردریک اکسن، گیتارنواز پیشین آرچ انمی، را جایگزین وی کرد. اکرفلت می‌گوید: «فردریک تنها نامی بود که به ذهنمان رسید تا بتوانیم جایگزین پیتر بکنیم، بنظرم او یکی از سه گیتاریست برتر در بیرون سوئد است».[۲۴]
پس از برگزاری بیش از ۲۰۰ اجرا در پشتیبانی از آلبوم اوهام روح، گروه در نوامبر ۲۰۰۷ به استودیو برگشت تا کار بر روی نهمین آلبوم را از سر بگیرد.

نقطه عطف و در کنسرت رویال آلبرت هال (۲۰۱۰–۲۰۰۸)[ویرایش]

گروه عنوان آلبوم بعدی خود را [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> اکرفلت دربارهٔ این آلبوم می‌گوید «آهنگ‌های این آلبوم کمی پرانرژی‌تر هستند و برای من یادآور [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>[۲۵]

نقطه عطف بهترین جایگاه‌ها را برای اپث در چارت‌ها نسبت به آلبوم‌های پیشین بدست آورد، به طوری که در چارت استرالیا تا جایگاه هفتم، در چارت فنلاند تا جایگاه نخست و در چارت [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

اپث در پشتیبانی از آلبوم جدید خودبه تور رفت، از جملهٔ این تورها اجرایش به همراه گروه آرچ انمی در تور مدافعان ایمان[پ ۱۶] بود که دو گروه به صورت مشترک هدلاین کردند.[۲۶] همچنین حضور در تور پراگرسیو نیشن[پ ۱۷] به همراه گروه [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> پس از آن گروه دوباره به اروپا برگشت و باقی سال را با گروه‌های سینیک[پ ۱۸] و د اوشن[پ ۱۹] به تور رفت.[۲۷]

در این دوره اپث یک آهنگ جدید[پ ۲۰] هم ساخت و ضبط کرد که در موسیقی بازی خدای جنگ ۳ از آن استفاده شد. اکرفلت آن آهنگ را نزدیک به سبک متال نمی‌داند.[۲۸]

گروه در بیستمین سال شکل گیری، تور جهانی شامل شش نمایش را برگزار کرد[پ ۲۱] که از مارس تا آوریل ۲۰۱۰ به درازا کشید. در این تور آلبوم پارک بلک واتر کاملاً اجرا می‌شد، همراه با آن چند آهنگی که هرگز اجرا نشده بودند توسط گروه به اجرا درآمد. اکرفلت در این باره گفت: «باورنکردنیست، ما بیستمین سال شکل‌گیریمان را جشن گرفته‌ایم، من از شانزده سالگی در این گروه بوده‌ام، این دیوانگی است». همزمان با تور یک نسخه ویژه از آلبوم پارک بلک‌واتر نیز در ۲۹ مارس ۲۰۱۰ منتشر شد.[۲۹]

کنسرتی که گروه در پنجم آوریل ۲۰۱۰ در [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

اکرفلت در سپتامبر ۲۰۱۰ که او سرگرم ساختن آلبوم جدید اپث است.[۳۰] گروه در وبسایت خود اعلام کرد که مراحل ضبط آلبوم جدیدشان از ۳۱ ژانویه در استودیوهای آتلانتیس/مترونوم[پ ۲۲] استکهلم شروع می‌شود و استیون ویلسون و ینس بوگرن[پ ۲۳] به عنوان تهیه‌کننده با گروه فعالیت می‌کند.[۳۱]

میراث (۲۰۱۱–۲۰۱۳)[ویرایش]

نوشتار اصلی: میراث (آلبوم)

در آوریل ۲۰۱۱ مدتی پس اینکه مراحل میکس آلبوم به پایان رسید،[۳۲] اپث اعلام کرد که در یک تصمیم دو طرفه مابین گروه و پر ویبرگ؛ او این پس با گروه همکاری نخواهد کرد و با پایان یافتن مراحل ضبط آلبوم به دنبال جایگزین برای وی خواهند بود.[۳۳]

میراث، دهمین آلبوم اپث، در سپتامبر ۲۰۱۱ منتشر شد[۳۴] و نقدهای نسبتاً مطلوبی را دریافت کرد؛ هرچند از این لحاظ نسبت به آلبوم پیشین خود نقدهای ضعیف‌تری را دریافت کرده بود.[۳۵][۳۶]

در این آلبوم گروه نوع موسیقی متفاوتتری را نسبت به آلبوم‌های پیشین خود در پیش گرفت، همچنین در آن از نوع خوانندگی دث متال استفاده نشد.[۳۷]

اپث در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ و در پشتیبانی از آلبوم جدید خود، به همراه یواکیم اسوالبرگ، نوازندهٔ کیبورد جدید خود، در آمریکای شمالی و اروپا به تور رفت. در سپتامبر و اکتبر به همراه گروه کاتاتونیا[۳۸] و در نوامبر نیز با گروه پراگرسیو متال پین آو سلویشن به اجرا پرداختند.[۳۹] تورها در سال ۲۰۱۲ در ترکیه، اسراسیل، آمریکای جنوبی، سوئد، هند، ژاپن و یونان ادامه پیدا کرد.[۴۰]

در فوریه ۲۰۱۲ گروه برای نخستین بار در جشنواره سامر استورم[پ ۲۴] در [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> گروه فان هرتزن برادرز[پ ۲۵] به عنوان پشتیبان گروه در چهارمین تور اسکاندیناوی گروه انتخاب شد؛ و در باقی تورها نیز گروه آناتما اپث را پشتیبانی کرد.[۴۱]

در اوت ۲۰۱۲ اکرفلت عنوان کرد که کار بر روی نوشتن قطعات جدید برای ساخت یازدهمین آلبوم را آغاز کرده[۴۲] و گفت که یک آهنگ آن صدایی مانند کارهای گروه گابلین را دارد که همین نام را هم برایش در هنگام کار در استودیو درنظرگرفته‌اند.[۴۳]

در دسامبر ۲۰۱۲ رودرانر، ناشر گروه، یک ویدئو از اپث در [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> در ژانویه ۲۰۱۳ اپث یک تور در استرالیا برای ماه مارس را اعلام کرد.[۴۴] در پایان ماه مه ۲۰۱۳، گروه تورهای آلبوم دهم خود را با بیش از ۲۰۰ اجرا خاتمه داد.

۲۰۱۴ تاکنون[ویرایش]

در ۲۰ مارس ۲۰۱۴ اپث اعلام کرد که کار بر روی آلبوم یازدهمشان به اتمام رسیده است.[۴۵] در ۷ آوریل ۲۰۱۴ رودرانر، ناشر گروه، عنوان کرد که عنوان آلبوم یازدهم اپث Pale Communion است[۴۶] و در ۲۶ اوت ۲۰۱۴ پخش می‌شود.[۴۷]

تاثیرپذیری، صدا و موسیقی[ویرایش]

ترانه‌های اپث عمدتاً به وسیلهٔ گیتارنواز، خواننده و ترانه‌سرای اصلی‌اش،میکائیل اکرفلت سروده و نوشته می‌شود. او در دوران جوانی تحت تأثیر گروه‌هایی مانند [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref>

سبک و صدا[ویرایش]

سبک گروه در نخستین آلبوم‌ها بیشتر ریشه در دث متال و بلک متال داشت، اما اکرفلت در آلبوم‌های بعدی عناصری از سبک‌های پراگرسیو راک و [[�]]|تاریخ بازبینی=۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳|زبان=en}}</ref> اکرفلت دربارهٔ تنوع موسیقی اپث اینچنین می‌گوید:

من نمی‌تونم اینطور ببینم که در یک گروه تنها یک شیوه رو به کار بگیریم درحالکیه میشه هرکار دیگه‌ای رو انجام داد. این که ما در گروه خودمون فقط دث متال کار کنیم غیرممکن هست؛ دث متال ریشهٔ سبکی ما هست، اما ما الان قاراش میش هستیم و سبک‌های مختلفی رو اجرا می‌کنیم و من معتقدم خسته‌کننده هست که یک گروه فقط هوی متال کار کنه.

— اکرفلت، [۴۸]

نوع خوانندگی[ویرایش]

نوع خواندن اکرفلت در اپث همواره بین خوانندگی معمولی و خوانندگی سبک دث متال برای بخش‌های سافت و هوی جابه‌جا می‌شود، او در برخی قسمت‌های آهنگ‌ها نجواگونه می‌خواند. در حالیکه در آلبوم‌های نخست گروه کاملاً از نوع خواندن دث متال استفاده می‌شد؛ اما بعدها گروه از نوع خواندن معمولی نیز استفاده کرد، به طوری که در دو آلبوم نفرین‌شدگی و میراث کل آلبوم از نوع خوانندگی معمولی استفاده شده است.[۴۹][۵۰]

اعضای گروه[ویرایش]

آلبوم‌ها[ویرایش]

نوشتار اصلی: ترانه‌شناسی اپث

یادداشت[ویرایش]

  1. David Isberg
  2. Eruption
  3. The Sunbird
  4. Anders Nordin
  5. Nick Döring
  6. Andreas Dimeo
  7. Kim Pettersson
  8. Mattias Ander
  9. Stefan Guteklint
  10. Fredrik Nordström
  11. Studio Fredman
  12. Nacksving Studios
  13. Backstage Studios
  14. Fascination Street Studio
  15. Soldier of Fortune
  16. Defenders of the Faith
  17. Progressive Nation
  18. Cynic
  19. The Ocean
  20. «The Throat of Winter»
  21. Evolution XX: An Opeth Anthology
  22. Atlantis/Metronome
  23. Jens Bogren
  24. Summer Storm
  25. Von Hertzen Brothers

منابع[ویرایش]

  1. Opeth Release Four Album Reissues and Continue Tour With Mastodon. purerocknews.com. Retrieved 19 July 2013. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ McIver, Joel (January 2008). "Pressing the Red Button". Metal Hammer.  (ارجاع دسته دوم)
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Interview Mikael Åkerfeldt. fourteeng.net. Retrieved 6 July 2013. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ Chapter 2. Opeth.com. Retrieved 6 July 2013. 
  5. Mudrian, Albert. Precious metal. Original edition ed. Da Capo Press, 2009. 247. ISBN ‎978-0306818066. 
  6. Opeth - No rehearsals. metal-observer.com. Retrieved 19 July 2013. 
  7. "Orchid Opeth". Amazon. Retrieved 15 July 2013
  8. "Morningrise Opeth". Amazon. Retrieved 15 July 2013.
  9. Chapter 4. Opeth.com. 1. Retrieved 16 July 2013. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Interview with Mikael Åkerfeldt. metalupdate.com. Retrieved 16 July 2013. 
  11. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام AMG_Bio وارد نشده‌است.
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ Chapter 5. opeth.com. 1. Retrieved 16 July 2013. 
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ Chapter 7. opeth.com. 1. Retrieved 16 July 2013. 
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ ۱۴٫۳ Chapter 8. opeth.com. Retrieved 16 July 2013. 
  15. Breaking & Entering:RJD2, Opeth, Craig Morgan, and Forty Foot Echo. [[�]]. Retrieved 17 July 2013. 
  16. Artist Chart History. [[�]]. Retrieved 17 July 2013. 
  17. Rivadavia, Eduardo. Deliverance Review. [[�]]. Retrieved 17 July 2013. 
  18. Gold Platinum Database. musiccanada.com. Retrieved 17 July 2013. 
  19. Mikael Åkerfeldt of Opeth. metalreview.com. Retrieved 17 July 2013. 
  20. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Chapter_9 وارد نشده‌است.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ ۲۱٫۲ Chapter 10. opeth.com. 1. Retrieved 18 July 2013. 
  22. Keyboardist PER WIBERG Officially Joins The Band. [[�]]. Retrieved 18 July 2013. 
  23. Interview With Peter Lindgren. The Moor. Retrieved 18 July 2013. 
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ Guitarist PETER LINDGREN Quits OPETH; Replacement Announced. [[�]]. Retrieved 18 July 2013. 
  25. Opeth Owe A Church A Favor. [[�]]. Retrieved 18 July 2013. 
  26. Metal Hammer Defenders Of The Faith tour. [[�]]. Retrieved 18 July 2013. 
  27. OPETH To Tour Europe With THE OCEAN, CYNIC. [[�]]. Retrieved 19 July 2013. 
  28. Mikael Akerfeldt Comments On Recording God Of War 3 Song. metalunderground.com. Retrieved 19 July 2013. 
  29. Opeth To Celebrate 20th Anniversary in 2010. [[�]]. Retrieved 19 July 2013. 
  30. Opeth Exclusive: See Special Live Video Clip. classicrockmagazine.com. Retrieved 19 July 2013. 
  31. OPETH to enter studio in January 2011. opeth.com. Retrieved 19 July 2013. 
  32. Timeline Photos. Steven Wilson Official Facebook Page, 24 March 2011. Retrieved 19 July 2013. 
  33. Opeth Part Ways With Keyboardist Per Wiberg. [[�]]. Retrieved 19 July 2013. 
  34. Heritage. cdjapan.co.jp. Retrieved 19 JUly 2013. 
  35. Heritage - Opeth. metacritic.com. Retrieved 19 July 2013. 
  36. Watershed - Opeth. metacritic.com. Retrieved 19 July 2013. 
  37. Jurek, Thom. Opeth - Heritage. [[�]]. Retrieved 21 July 2013. 
  38. OPETH Working With Keyboardist JOAKIM SVALBERG; U.S. Dates With KATATONIA Announced. [[�]]. Retrieved 19 July 2013. 
  39. Opeth - European Tour Dates With Pain Of Salvation. metalstorm.net. Retrieved 19 July 2013. 
  40. Official website – Tour dates. opeth.com. Retrieved 19 July 2013. 
  41. Von Hertzen Brothers to support Opeth in Scandinavia. opeth.com. Retrieved 19 July 2013. 
  42. Opeth - Mikael Åkerfeldt Writing New Material".. metalstorm.net. Retrieved 19 July 2013. 
  43. Brutalitopia Exclusive - Mikael Akerfeldt Audio. Retrieved 19 July 2013. 
  44. Opeth Announces 2013 Australian Tour Dates. musicfeeds.com.au. Retrieved 19 July 2013. 
  45. Opeth Hopes To Release New Studio Album In June. blabbermouth. Retrieved 9 April 2014. 
  46. Opeth's "Pale Communion" Coming June 17. Roadrunner Records. Retrieved 9 April 2014. 
  47. OPETH's 'Pale Communion' Pushed Back To August. Blabbermouth.net, May 8, 2014. Retrieved May 8, 2014. 
  48. Opeth frontman on being ‘different’. [[�]]. Retrieved 19 July 2013. 
  49. Rivadavia, Eduardo. Damnation Review. [[�]]. Retrieved 21 July 2013. 
  50. Stosuy, Brandon. Opeth - Heritage. [[�]]. Retrieved 19 July 2013. 

پیوند به بیرون[ویرایش]