بلک متال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بلک متال
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
موج اول: سال‌های آغازین و میانی دههٔ ۸۰ میلادی در اروپا
موج دوم: سال‌های آغازین دههٔ ۹۰ میلادی در کشورهای اسکاندیناوی
سازهای موسیقی
محبوبیت عمومی آندرگراوند
زیرسبک‌ها
سیمفونیک بلک متال، وایکینگ بلک متال، امبینت بلک متال، دپرسیو سوئسایدال بلک متال(DSBM)
سبک‌های درهم‌آمیخته
بلکند دث متال، بلک دوم، گاثیک بلک متال، اینداستریال بلک متال، بلکند کراست، نئو-نازیسم بلک متال
حلقه‌های منطقه‌ای
اروپا (به‌خصوص کشورهای اسکاندیناوی)، آسیا و ایالات متحده[۱][۲]
پنتاگرام، یا پنج پر منتظم، از کلیشه ای‌ترین نماد‌های موسیقی متال.

بلک متال (به انگلیسی: Black metal) یکی از زیرشاخه‌های نهایی موسیقی هوی متال است. ضرب‌آهنگ بالا و سریع، اشعار بیمار گونه، کلام هارش، همراه با جیغ‌های گوش‌خراش، صدای کمپرس نشدهٔ دیستورشن مازاد بر ساز و استفادهٔ زیاد از تکنیک‌های غیر مسترینگ، مانند ترمولوپیکینگ، فیدبک گیتار الکتریک، دابل کیک دربارهٔ این پرونده پخش درامینگ، ریتم‌های زوج بلاست دربارهٔ این پرونده پخش ، گام‌های کمتر استفاده شده و بکر، فواصل رعب آور و ساختار کلی غیر متعارف آهنگ‌ها از مشخصه‌های این سبک هستند.

بلك متال داراي سبك هارو زير شاخه هاي مختلفي مي باشد كه در ادامه تعدادي از سبكهاي مشتق شده از بلك متال بهمراه گروه هاي مربوط به اين سبك ها را براي شما نام مي بريم.

امبينت بلك متال (Ambient Black Metal)

Ekove Efrits- Deep-pression- Abruptum- Gris- Forrest silence- Sun of the sleepless- Coldworld


اتمسفريك بلك متال (Atmospheric Black Metal)

Ajattara- Azuth- Dantalion- Evilfeast- Na'eblis- Skogen [Swe]- Summoning- Tyhjyys- Wolves in the throne room


اوينتگريديس بلك متال (Avantgradise Black Metal)

Amesoeurs- Arcturus [Nor] - Celtic Frost- Deathspell Omega- Lantlos- Life Lover- Notre Dame- *Shining*_ Sigh


بلك متال (Black Metal)

Burzum- Immortal- Darktrone- Carpathian forest- Dark funeral- Gorgoroth- Mayhem- Satyricon- Taake- Watain- 1349- Peste Noire- Nargaroth- Satanic Warmaster- Horna


بلك اند دث متال (Blacken Death Metal)

Belphegor (Aut)- Behemoth- Hate Forest- Arkhon Infaustus- Svart crown- Dunkelnacht- Old Funeral- Diabolic


دپرسيو بلك متال (Depressive Black Metal)

Acedi- Acid Enema- Ah ciliz- Anti- Apati- Beatrik- Black hate- Defuntos- Depressive years- Wedard- Zakhm- Xasthur- Triste- Thy Light- Thranenkind- Silencer- Nazhand- P.H.T.O


دووم بلك متال (Doom Black Metal)

Nortt- Gris- Forgothen Tomb- Nocturnal Depression- Gallhammer- Make a change...kill yourself- Streband- Trist- Funeral mourning


فولك بلك متال (Folk Black Metal)

Adorned brood- Drudkh- Equilibrium- Fintroll- Moonsorrow


فانرال دووم بلك متال (Funeral Doom Black Metal)

Abyssmal sorrow- Atreus- Blood of the black owl- Chaos moon- Deinos masterma- Senthil


گاثيك بلك متال (Gothic Black Metal)

Cadaveria- Celestial Crown- Cradle Of Filth- Enslavement of beauty- Graveworm- Moonspell- Rotting christ


اينداستريال بلك متال (Industrial Black Metal)

Ad hominem- the cosa nostra klub- Aborym- thorns- Mysticun- Blacklodge- Reverence [FRA]- Diabolicum


ملوديك بلك متال (Melodic Black Metal)

Dark fortress- Agathodaimon- catamenia- Illnath- Keep of kalessin- Melechesh- Naglfar- Old man's child- Woods of ypres


پاگان بلك متال (Pagan Black Metal)

Nokturnal Mortum- Drudkh- Kampfar- Belenos Graveland- Arckanum- Wolfchant- Kroda- Wyrd- Black Messiah- Menhir [GER]- Hellveto


پست بلك متال (Post Black Metal)

Alcest- Deafheaven- Amesoeurs- Ulver- Ghost bath- Caina- Fen- Les discrets- Liam [GER]


راو بلك متال (Raw Black Metal)

Abime- Akrethion- Beherit- Gorduw- World funeral- Misanthropic [BRA]


سمفونيك بلك متال (Sypmhonic Black Metal)

Dimmu Borgir- Emperor- Gloomy grim- Limbonic art- Nokturnal mortum- Tvangest- Bal-sagoth- Anorexia nervosa- Abigial williams- 13 winters- Alghazanth


ترش بلك متال (Trash Black Metal)

Absu- Ancient Sorrow- Aura noir- Bathory- Destroyer- Divinity- I- Hellhammer- Venom- Sarke- Occult- Ofermod- Inquisition


وايكينگ بلك متال (Viking Black Metal)

Enslaved- Moonsorrow- Windir- Falkenbach- Manegram- Thyrfing- Varg [GER]- Einherjer- Ancient rites- Helheim [NOR]- Himinbjorg- King of asgard

منبع (Voidcold)

تاریخچه[ویرایش]

در طول دهه ۸۰ میلادی برخی گروه‌های ترش متال نمونه‌های اولیه بلک متال را خلق کردند.[نیازمند منبع] این گروه‌ها که اصطلاحاً به آن‌ها «موج اول» هم گفته می‌شود ونوم، بَثِری، هِل‌هَمِر و سلتیک فراست بودند. «موج دوم» که در اوائل دههٔ ۹۰ میلادی پدیدار شد عمدتاً شامل گروه‌های نروژی میهم، بورزوم، دارک‌ثرون، ایمورتال و ایمپرر بود.[۳] در واقع این گروه‌های موج دوم بودند که بلک متال را به عنوان یک سبک مشخص و متمایز توسعه دادند و به‌زودی بلک متال از اروپا به آمریکای شمالی راه یافت.[۴]

بلک متال همواره در تضاد با جریان‌های روتین فرهنگی بوده‌است. به‌خصوص دو خصیصهٔ انسان‌گریزی و مسیح ستیزی که در میان بیشتر هنرمندان این سبک به چشم می‌خورد. برخی از هنرمندان بلک متال در به آتش کشیدن کلیساها، حمل آلات قتاله سرد و عجیب و غریب، قتل و برخی «جریان‌های ملی/اجتماعی‌گرایانهٔ افراطی» نقش داشته‌اند یا محکوم شده‌اند.[نیازمند منبع] غالب هنرمندان این سبک با پوشیدن لباس‌های سیاه رنگ، استفاده از نقوش و سمبل‌های مربوط به مرگ و گریم‌های ترسناک، چهره‌ای شیطانی و تهدیدآمیز از خود ارائه می‌کنند.

ریشه و مصدر[ویرایش]

در دهه ۸۰ میلادی، اروپای شمالی و حوضهٔ دریای شمال، کشورهای اسکاندیناوی با موجی که ابتدا توسط آنتوان لاوی در سالهای گذشته اش در ایالات متحده به راه افتاد بود، مواجه شد و بیشتر وارونه کردن دین مسیحی بود تا هر چیز دیگر، حالا تبدیل به دین ستیزی گشته بود. جوانان منطقهٔ اسکاندیناوی در حالی خواهان بازگشت به تاریخ کهن اسکاندیناوی بودند که تمام پرده‌های موجود توسط انحرافات بعد از مرگ لاوی دریده شده بود. دیگر اهانت به مسیح و کلیسا چیز جدیدی نبود. در آن سالها بهترین شیوهٔ بیان عقاید ناهنجار و اعتراضی استفاده از موسیقی بود. بندهای متعددی، طرفدار پیگنیزم به وجود آمدند. آن جوانان احساساتی همگی به سبک نو ظهور بلک متال رو آوردند. سبکی بسیار عمیق و کاملاً غیر تجاری و زیرزمینی. موسیقی قدرمندی که مخالفان و متعصبان را می هراساند.[۵][۶]

محوریت فعالیت در بلک متال، لزوماً پرستش شیطان نیست (ابهام زدایی).

به دلیل آنچه که شرح داده شد و برخی دلایل دیگر[نیازمند منبع]، این گونهٔ موسیقی (و سررده‌های مرتبط) اغلب «موسیقی زیرزمینی» به شمار می‌آیند. (با موج موسیقی زیرزمینی در ایران اشتباه نشود)

بلک متال در ایران[ویرایش]

در ایران عملاً بلک متال به صورت جنبش وجود ندارد اما در طول سالهای ۲۰۰۰ به بعد در ایران نیز همچون سایر کشورهای خاورمیانه بندهایی تشکیل شدند که اغلب خصوصیات نیهیلیستی داشتند با موسیقی دپرسیو، فضاسازی‌های دارک امبینت و مینیمال[نیازمند منبع]. از گروه‌های اولیه این سبک در ایران می‌توان به ارس، اوینار، اکوه افریتز، سورگ اینکللس و نژند اشاره کرد که بعضی از آنها هنوز فعالیت می‌کنند.[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Black metal»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ دسامبر ۲۰۱۵).