اندوکاردیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اندوکاردیت

باسیل بارتونللا هنسلا در دریچه قلب. در تصویر٬ باسیل بصورت گرانول‌های سیاه دیده می‌شوند.
آی‌سی‌دی-۱۰ I33
آی‌سی‌دی-۹ 421
دادگان بیماری‌ها 4224
مدلاین پلاس 001098
ای‌مدیسین emerg/164 med/671 ped/2511
سمپ D004696

آندوکاردیت (به انگلیسی: Endocarditis) یا التهاب درون‌شامه قلب به معنی استقرار و تکثیر عامل عفونی در سطح داخلی قلب (آندوکارد ) و دریچه‌ها می‌باشد. اندوکاردیت باکتریایی بیماری خطرناک و گاه کشنده‌ای است .

علایم بیماری[ویرایش]

خستگی و ضعف، تب، لرز و تعریق زیاد خصوصاً در شب، کاهش وزن، وجود صدای غیر طبیعی در قلب، تنگی نفس، تند یا نامنظم شدن ضربان قلب است. بیمارانی که بیماری دریچه‌ای قلب یا دریچه مصنوعی و یا بیماری مادرزادی قلب دارند در صورت وجود باکتری در خون (باکتریمی) در معرض ابتلا به آندوکاردیت هستند. لذا باید آنتی بیوتیک پیشگیری کننده ( پروفیلاکتیک ) دریافت کنند، به خصوص هنگام بیماری و دندانپزشکی . به ندرت افراد با قلب طبیعی نیز دچار اندوکاردیت می‌شوند . قارچها نیز می توانند عامل اندوکاردیت باشند. درمان آندوکاردیت عفونی آنتی بیوتیک طولانی مدت و اغلب وریدی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴