اسکی (استاندارد)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو



ASCII ( ‎/ˈæsk/‎ پیوند=| درباره این صدا ‎/ˈæsk/‎ ASS-kee ) ، [۱] به طور ASS-kee از کد استاندارد آمریکایی برای تبادل اطلاعات ، یک استاندارد رمزگذاری شخصیت برای ارتباطات الکترونیکی است. کدهای ASCII بیانگر متن در رایانه ها ، تجهیزات ارتباط از راه دور و سایر دستگاه ها است. بیشتر طرح های رمزگذاری شخصیت های مدرن بر اساس ASCII ساخته شده اند ، اگرچه از بسیاری از شخصیت های اضافی پشتیبانی می کنند.

اداره اعداد اختصاص داده شده به اینترنت (IANA) نام US-ASCII را برای رمزگذاری این شخصیت ترجیح می دهد. [۲]

نمودار ASCII از کتابچه راهنمای چاپگر اولیه از 1972 (b1 کمترین میزان قابل توجهی است). )

ASCII از کد تلگراف تهیه شده است . اولین استفاده تجاری آن به عنوان یک کد تله پرینتر هفت بیتی بود که توسط خدمات داده بل عرضه شد. کار بر روی استاندارد ASCII از 6 اکتبر 1960 با اولین جلسه انجمن استاندارد های آمریکایی (اکنون موسسه استاندارد ملی آمریکا یا ANSI) فرعی X3.2 آغاز شد. چاپ اول این استاندارد در سال 1963 منتشر شد ، [۳] [۴] تحت تجدید نظر در طول سال 1967 ، [۵] [۶] و جدیدترین بروزرسانی خود را در سال 1986 تجربه کرد. [۷] در مقایسه با کدهای تلگراف قبلی ، کد پیشنهادی Bell و ASCII برای مرتب سازی راحت تر لیست ها (به عنوان مثال ، الفبا کردن) لیست ها سفارش داده شده اند ، و ویژگی های دیگری به غیر از تله پرینتر اضافه شده است.

در اصل مبتنی بر الفبای انگلیسی ، ASCII 128 کاراکتر مشخص شده را به صورت عدد صحیح هفت بیتی ، همانطور که در نمودار ASCII نشان داده شده است ، رمزگذاری می کند. [۸] نود و پنج از شخصیت های رمزگذاری شده قابل چاپ هستند: اینها شامل رقم های 0 تا 9 ، حروف کوچک a تا z ، حروف بزرگ A تا Z و نمادهای نقطه گذاری است . علاوه بر این ، مشخصات اصلی ASCII شامل 33 كد كنترل غیر چاپی بود كه از دستگاههای Teletype سرچشمه می گرفتند. بسیاری از این موارد اکنون منسوخ شده اند ، [۹] اگرچه تعداد معدودی از آنها هنوز هم به طور معمول مورد استفاده قرار می گیرند ، مانند بازگشت کالسکه ، کدهای خوراک خط و برگه ها .

به عنوان مثال، حروف کوچک من خواهد بود در را پشتیبانی می کند ASCII توسط نمایندگی های باینری 1101001 = هگزادسیمال 69 (من نامه نهم است) = دهدهی 105.

ASCII (1963). تصاویر کنترل از کنترل های معادل در جایی که وجود دارد نشان داده می شوند ، یا در غیر این صورت یک نقطه خاکستری هستند.

كد استاندارد آمريكا براي تبادل اطلاعات تحت نظارت كميته انجمن استاندارد هاي آمريكا با نام كميته اکس 3 توسط كميته فرعي اکس 3.2) و بعداً توسط آن كميته فرعي اکس 3 تدوين شد. 2.4 کارگروه به موسسه استاندارد ایالات متحده آمریکا تبدیل شد [۱] :۲۱۱ و نهایتا انستیتوی استاندارد ملی آمریکا (ANSI).

ASCII با وجود سایر شخصیت های خاص و کدهای کنترل پر شده ، به عنوان اکس 3.4-1963 منتشر شد ، [۴] [۱۰] 28 موقعیت کد را بدون هیچ معنای مشخصی اختصاص داده ، برای استاندارد سازی آینده و یک کد کنترل نشده واگذار کرد. [۱] :۶۶٬ ۲۴۵ در آن زمان بحث هایی مطرح شد که آیا باید شخصیت های کنترل بیشتری وجود داشته باشد تا الفبای کوچک. :۴۳۵ این بی احتیاط چندان دوام نیاورد: در ماه مه 1963 ، کارگروه CCITT بر روی الفبای جدید تلگراف پیشنهاد کرد که حروف کوچک را به چوب بکشید [الف] 6 و 7 ، [۱۲] و سازمان بین المللی استانداردسازی TC 97 SC 2 در ماه اکتبر رای دادند که تغییر را در پیش نویس استاندارد خود بگنجاند. [۱۳] کارگروه اکس 4-2-3 در جلسه مه 1963 موافقت خود را برای تغییر ASCII اعلام کرد. [۱۴] قرار دادن حروف کوچک در میله های [الف] 6 و 7 باعث شد شخصیت ها با یک بیت واحد در الگوی بیت از پرونده بزرگ تفاوت داشته باشند که این امر تطبیق کاراکتر بی حساس و ساخت صفحه کلید و چاپگر را ساده می کند.

در استاندارد اکس3.15 ، کمیته اکس 3 همچنین به نحوه انتقال اسکی ( حداقل بیت قابل توجهی در ابتدا) ، [۱] :۲۴۹–۲۵۳ [۱۵] و چگونگی ثبت آن در نوار سوراخ شده پرداخته است. آنها برای نوار مغناطیسی استاندارد 9 ردیابی را پیشنهاد کردند و تلاش کردند تا با برخی از قالب های کارت پانچ شده مقابله کنند.

عرض بیت[ویرایش]

فرعی ASCII اکس 3.2 را بر اساس سیستم های رمزگذاری قبلی تلپرینتر طراحی کرده است. مانند سایر سیستم های کد گذاری شخصیت ، مکاتبات بین الگوهای دیجیتال بیتی و ASCII مشخص شخصیت علامت (یعنی تک‌نگاره و شخصیت های کنترل ). این امر به دستگاههای دیجیتال اجازه می دهد تا با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و اطلاعات شخصیت گرا مانند زبان نوشتاری را پردازش ، ذخیره و ارتباط برقرار کنند. قبل از توسعه اسکی ، کدگذاری های مورد استفاده شامل 26 کاراکتر الفبایی ، 10 رقم عددی و 11 تا 25 نماد گرافیکی ویژه بود. شامل همه اینها ، و شخصیتهای کنترل سازگار با الفبای بین المللی تلگراف شماره 2 استاندارد 1924 ، بیش از 64 کد برای اسکی لازم بود.

ITA2 به نوبه خود بر اساس كد تلگراف 5 بیتی - امیل باودوت اختراع شده در سال 1870 و در سال 1874 ثبت اختراع شد. [۱۶]

این کمیته در مورد امکان عملکرد تغییر بحث کرد ، که اجازه می دهد بیش از 64 کد توسط یک کد شش بیتی ارائه شود . در یک کد تغییر یافته ، برخی از کدهای کاراکتر گزینه های بین گزینه های مربوط به کد شخصیت های زیر را تعیین می کنند. این برنامه نویسی را به صورت کامپکت امکان پذیر می کند ، اما برای انتقال داده از اعتبار کمتری برخوردار است ، زیرا خطایی در انتقال کد تغییر به طور معمول باعث می شود قسمت طولانی انتقال قابل خواندن نباشد. کمیته استاندارد تصمیم به مخالفت با تغییر داد ، بنابراین اسکی حداقل به یک کد هفت بیتی نیاز داشت. [۱] :۲۱۵٬ ۲۳۶ § ۴

این کمیته یک کد هشت بیتی را در نظر گرفت ، زیرا هشت بیت ( اکتت ) به دو الگوی چهار بیتی اجازه می دهد تا به طور موثر دو رقم را با اعشاری کد باینری رمزگذاری کنند . با این حال ، نیاز به همه انتقال داده ها برای ارسال هشت بیت در صورت کافی بودن هفت مورد است. کمیته رای داد که از یک کد هفت بیتی استفاده شود تا هزینه های مرتبط با انتقال داده ها به حداقل برسد. از آنجا که نوار سوراخ در آن زمان می تواند هشت بیت در یک وضعیت ضبط، آن را نیز برای اجازه بیت توازن برای چک کردن خطا در صورت دلخواه. [۱] :۲۱۷٬ ۲۳۶ § ۵ ماشینهای هشت بیتی (با هشت پا به عنوان نوع داده بومی) که از بررسی برابری استفاده نمی کردند ، بطور معمول بیت هشتم را روی 0 قرار می دهند. [۱۷] در بعضی از چاپگرها از بیت بالا برای فعال کردن چاپ ایتالیا استفاده شده است [نیازمند منبع] [ نیاز به استناد ] کد به خودی خود به گونه ای الگوبرداری شده بود که بیشتر کدهای کنترل در کنار هم قرار داشتند و همه کد های گرافیکی برای سهولت در شناسایی با هم بودند. دو چوب اول به اصطلاح ASCII [الف] (32 موقعیت) برای شخصیت های کنترل محفوظ بودند. [۱] :۲۲۰٬ ۲۳۶ § ۸٬۹) "فضا" شخصیت به حال به قبل گرافیک می آیند را به مرتب سازی آسان تر، پس از آن موقعیت شد 20 سحر و جادو ؛ :۲۳۷ § ۱۰ به همین دلیل ، بسیاری از علائم ویژه که معمولاً به عنوان جداکننده استفاده می شوند قبل از رقم ها قرار داده شده اند. کمیته تصمیم گرفت پشتیبانی از حروف بزرگ 64 کاراکتر مهم باشد ، و الگوی ASCII را انتخاب کرد ، بنابراین می تواند به راحتی به یک مجموعه 64 کاراکتری از کدهای گرافیکی کاهش یابد ، :۲۲۸٬ ۲۳۷ § ۱۴ همانطور که در کد (1963) انجام شد. بنابراین حروف کوچک با حروف بزرگ در هم تنیده نبودند. برای در دسترس نگه داشتن گزینه ها برای حروف کوچک و سایر گرافیک ها ، کدهای مخصوص و عددی قبل از حروف ترتیب داده شدند ، و نامه A در موقعیت 41 ضرب قرار داده شد تا با پیش نویس استاندارد انگلیسی مربوطه مطابقت داشته باشد. :۲۳۸ § ۱۸ ارقام 0-9 با 011 پیشوند است ، اما 4 بیت باقی مانده با مقادیر مربوط به آنها به صورت باینری مطابقت دارد ، و تبدیل آن را با اعشاری رمزگذاری شده دودویی ساده می کند.

بسیاری از شخصیت های غیر الفبایی برای مطابقت با موقعیت تغییر یافته خود در ماشین تحریرها قرار گرفتند. ظرایف مهم این است که اینها بر اساس ماشین تحریرهای مکانیکی بوده نه ماشین تحریر برقی . [۱۸] ماشین تحریرهای مکانیکی از استاندارد تعیین شده توسط رمینگتون شماره 2 (1878) ، اولین ماشین تحریر با کلید تغییر ، و مقادیر تغییر یافته 23456789- "#$%_&'() ماشین تحریرهای اولیه 0 و 1 را حذف کردند و در عوض از O (حرف بزرگ O ) و l (نامه کوچک L ) استفاده کردند ، اما 1! و 0) جفت یک بار 0 و 1 عادی شد. بنابراین ، در ASCII !"#$% در چوب دوم قرار گرفت ، [الف] موقعیت 1-5 ، مربوط به رقم 1-5 در چوب مجاور. [الف] این حال پرانتز نمی تواند مطابق با 9 و 0 باشد ، زیرا مکان مربوط به 0 توسط شخصیت فضایی گرفته شده است. این با حذف _ (تأکید) از 6 و تغییر شخصیت های باقی مانده ، تنظیم شده است ، که مربوط به بسیاری از ماشین های نویس اروپایی است که پرانتز را با 8 و 9 قرار داده اند . این اختلاف از ماشین تحریرها منجر به صفحه کلیدهای زوج کمی ، به ویژه مدل Teletype 33 شد که از طرح چپ تغییر یافته مطابق ASCII استفاده می کرد ، نه به ماشین تحریرهای مکانیکی سنتی. ماشین تحریر برقی ، به ویژه IBM (1961) ، از یک طرح متفاوت متفاوت استفاده کرده است که در رایانه ها استاندارد شده است. پیروی از IBM PC (1981) ، به خصوص مدلM (1984) و بنابراین مقادیر تغییر نمادها در صفحه کلیدهای مدرن مطابق جدولهای اسکی با صفحه کلیدهای قبلی مطابقت ندارد. /? جفت همچنین به شماره شماره 2 ، و , < . > در بعضی از صفحه کلیدها از جفت استفاده شده است (بعضی دیگر ، از جمله شماره 2 ، تغییر نکرده اند , (کاما) یا . (توقف کامل) بنابراین می توان آنها را در حروف بزرگ و بدون تغییر استفاده کرد)). با این حال ، ASCII تقسیم ;: جفت (قدمت شماره 2) ، و نمادهای ریاضی دوباره ترتیب داده شده (قراردادهای متنوع ، معمولاً -* =+ ) را به :* ;+ -= .

برخی از شخصیت های معمولی ، به ویژه ½¼¢ ، در حالی که ^`~ as به عنوان دیاکریتیک برای استفاده های بین المللی و < > برای استفاده ریاضی ، همراه با شخصیت های خط ساده \| (علاوه بر رایج / ). از @ نماد در قاره اروپا مورد استفاده قرار گرفت و کمیته انتظار می رود این امر می تواند توسط یک À لهجه در تنوع فرانسه جایگزین، به طوری که در موقعیت @ 40 قرار داده شد سحر و جادو درست قبل از A. نامه، [۱] :۲۴۳

کدهای کنترل که برای انتقال داده ضروری هستند عبارتند از: شروع پیام ، انتهای آدرس ، انتهای پیام ، انتهای انتقال ، "شما کی هستید؟" ، "تو هستی؟" ، یک کنترل دستگاه رزرو شده ، بیکار همزمان و تأیید . اینها برای به حداکثر رساندن فاصله Hamming بین الگوهای بیت خود قرار گرفتند. [۱] :۲۴۳–۲۴۵

ترتیب کاراکتر[ویرایش]

سفارش کد ASCII به ترتیب اکسی بتیکال نیز گفته می شود. [۱۹] جمع بندی داده ها گاه به جای ترتیب حروف الفبا "استاندارد" ( دنباله جمع آوری ) در این ترتیب انجام می شود. انحرافات اصلی در سفارش اسکی عبارتند از:

  • همه حروف بزرگ قبل از حروف کوچک آمده اند. به عنوان مثال ، "Z" قبل از "a"
  • ارقام و بسیاری از علائم نگارشی قبل از حروف آمده است

قبل از مقایسه مقادیر ASCII ، یک دستور واسطه حروف بزرگ را به حروف کوچک تبدیل می کند.

گروه های شخصیت[ویرایش]

کاراکترهای کنترل[ویرایش]

ASCII 32 کد اول (اعداد 0-31 اعشار) را برای کاراکترهای کنترلی ذخیره می کند : کدهایی که در ابتدا به منظور نمایش اطلاعات قابل چاپ نبودند بلکه برای کنترل دستگاههایی (مانند چاپگرها ) که از اسکی استفاده می کنند ، یا اطلاعات متا درباره داده ها ارائه می دهد ، ذخیره شده است. جریانی مانند موارد ذخیره شده در نوار مغناطیسی.

به عنوان مثال ، کاراکتر 10 عملکرد "خط خط" (که باعث می شود چاپگر کاغذ خود را پیش ببرد) نشان می دهد ، و شخصیت 8 نمایانگر "فضای پشتی" است. RFC&nbsp;2822 به کاراکترهای کنترلی اشاره دارد که شامل بازگشت کالسکه ، خوراک خط یا فضای سفید به عنوان شخصیت های کنترل فضای غیر فضایی نیست. [۲۰] به جز کاراکترهای کنترل که قالب بندی خطی ابتدایی را تعریف می کنند ، ASCII هیچ مکانیسمی برای توصیف ساختار یا ظاهر متن درون یک سند تعریف نمی کند. طرح های دیگر ، مانند زبان های نشانه گذاری ، صفحه آدرس و طرح اسناد و قالب بندی.

استاندارد ASCII اصلی فقط از عبارات توصیفی کوتاه برای هر شخصیت کنترل استفاده می شود. ابهام ایجاد شده در بعضی اوقات عمدی بود ، برای مثال در جایی که یک کاراکتر با استفاده از پیوند پایانه کمی متفاوت از جریان داده و گاهی اوقات تصادفی به عنوان مثال با معنی "حذف" استفاده می شود.

احتمالاً تأثیرگذارترین دستگاه منفرد در تفسیر این شخصیت ها ، Teletype Model 33 ASR بود که یک ترمینال چاپ با گزینه خواننده / پانچ نوار در دسترس بود. نوار كاغذی وسیله ای بسیار پرطرفدار برای ذخیره برنامه طولانی مدت تا دهه 1980 بود ، كم هزینه تر و از بعضی جهات شكننده تر از نوار مغناطیسی. به طور خاص ، تعیین تکلیف دستگاه Teletype Model 33 برای کدهای 17 (Control-Q ، DC1 ، همچنین با نام XON) ، 19 (Control-S ، DC3 ، همچنین با عنوان XOFF شناخته می شود) و 127 ( Delete ) به استاندارد های واقعی تبدیل شدند. مدل 33 همچنین به دلیل توصیف Control-G (کد 7 ، BEL ، به معنای قابل شنیدن صدای هشدار از طرف اپراتور) به معنای واقعی کلمه قابل توجه بود ، زیرا این واحد دارای یک زنگ واقعی بود که هنگام دریافت یک شخصیت BEL به آن زنگ زد. از آنجا که کلید اصلی کلید O همچنین نمادی از فلش سمت چپ را نشان می دهد (از ASCII-1963 که این شخصیت را به جای زیرکاره داشت ) ، استفاده نامتناسب از کد 15 (Control-O ، Shift In) به عنوان "حذف کاراکتر قبلی" تعبیر شده است. همچنین توسط بسیاری از سیستم های زمان بندی اولیه به تصویب رسید اما در نهایت مورد بی توجهی قرار گرفت.

Teletype نمی تواند سر را به عقب منتقل کند ، بنابراین برای ارسال یک BS (فضای پشتی) یک کلید روی صفحه کلید قرار نمی دهد. در عوض ، یک کلید مشخص شده با صدای RUB OUT که کد 127 (DEL) را ارسال می کرد. هدف از این کلید پاک کردن اشتباهات در یک نوار کاغذی با دست بود: اپراتور برای پشتیبان گیری از آن باید یک دکمه را روی پانچ نوار فشار دهد ، سپس روبوت را تایپ کند ، که همه سوراخ ها را سوراخ کرده و خطا را با کاراکتر جایگزین کرد. قرار بود نادیده گرفته شود [۲۱] Teletypes معمولاً برای رایانه های کم هزینه از شرکت تجهیزات دیجیتال استفاده می شد ، بنابراین این سیستم ها مجبور بودند از کلید موجود و در نتیجه کد DEL برای پاک کردن شخصیت قبلی استفاده کنند. [۲۲] [۲۳] به همین دلیل ، پایانه های ویدیویی DEC (بصورت پیش فرض) کد DEL را برای کلید مشخص شده "Backspace" ارسال می کردند در حالی که کلید مشخص شده "Delete" دنباله فرار را ارسال می کرد ، در حالی که بسیاری از ترمینال های دیگر BS را برای کلید Backspace ارسال می کردند. درایور ترمینال یونیکس تنها می تواند از یک کد برای پاک کردن شخصیت قبلی استفاده کند ، این می تواند روی BS یا DEL تنظیم شود ، اما نه هر دو ، منجر به یک دوره طولانی دلخوری شد که کاربران مجبور بودند بسته به نوع ترمینال مورد استفاده خود ، آن را تصحیح کنند. که امکان ویرایش خط ، مانند ksh ، پوسته Bash و زی شل را دارند ، هر دو را درک می کنند). این فرض که هیچ کلید BS را ارسال نکرد ، باعث شد از Control + H برای اهداف دیگری مانند دستور پیشوند "help" در گنو ایمکس استفاده شود . [۲۴]

بسیاری از کدهای کنترل به معانی کاملاً متفاوت از کدهای اصلی داده شده است. برای مثال کاراکتر "فرار" (ESC ، کد 27) در ابتدا این امکان را داشت که به جای استفاده از معنای آنها ، به ارسال شخصیتهای کنترل دیگر به عنوان لفظ بپردازید. این همان معنای "فرار" است که در رمزگذاری های URL ، رشته های زبان C و سایر سیستمهایی که در آن کاراکترهای خاصی معنای محفوظ دارند وجود دارد. با گذشت زمان این معنی با هم همکار بوده و سرانجام تغییر یافته است. در استفاده مدرن ، یک ESC که به ترمینال فرستاده می شود ، معمولاً نشانگر شروع یک دنباله فرمان است که معمولاً به شکل اصطلاح " کد فرار ANSI " (یا به عبارت دقیق تر " معرفی كننده توالی كنترل كننده ") از ECMA-48 ( 1972) و جانشینان آن ، با ESC آغاز شد و پس از آن شخصیتی " [ " (براکت چپ) ارائه شد. ESC ارسال شده از ترمینال اغلب به عنوان شخصیت خارج از باند استفاده می شود که برای خاتمه یک عمل استفاده می شود ، همانطور که در ویرایشگرهای متن TECO و vi . در رابط کاربری گرافیکی کاربر (GUI) و سیستم های بادگیر ، ESC به طور کلی باعث می شود یک برنامه کاربردی عملکرد فعلی خود را متوقف کند یا به طور کلی خارج شود (خاتمه یابد).

ابهام ذاتی بسیاری از شخصیتهای کنترلی ، همراه با کاربرد تاریخی آنها ، هنگام انتقال پرونده های "متن ساده" بین سیستم ها ، مشکلاتی را ایجاد می کند. بهترین نمونه این مشکل نوخط در سیستم عامل های مختلف است. دستگاههای Teletype مستلزم خاتمه یک خط با هر دو "بازگشت حمل" (که هدست چاپ را به ابتدای خط می دهد) و "خط تغذیه" (که کاغذ را به یک خط و بدون حرکت دادن چاپخانه پیش می برد) خاتمه دادند. نام "بازگشت کالسکه" از این واقعیت ناشی می شود که روی ماشین تحریر دستی کالسکه نگهدارنده کاغذ حرکت می کرد در حالی که موقعیتی که نوارها روی نوار اصابت کرده بودند ثابت مانده است. برای قرار دادن حاشیه سمت چپ کاغذ برای خط بعدی ، باید کل کالسکه را به سمت راست هل داد.

ویرایش شده توسط دانشجو دانشگاه شهید بهشتی

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ ۱٫۸ Mackenzie, Charles E. (1980). Coded Character Sets, History and Development (PDF). The Systems Programming Series (1 ed.). Addison-Wesley Publishing Company, Inc. pp. 6, 66, 211, 215, 217, 220, 223, 228, 236–238, 243–245, 247–253, 423, 425–428, 435–439. ISBN 978-0-201-14460-4. LCCN 77-90165. Archived from the original (PDF) on May 26, 2016. Retrieved 2019-08-25.
  2. "Character Sets". Internet Assigned Numbers Authority (IANA). May 14, 2007. Retrieved 2019-08-25.
  3. "1963: The Debut of ASCII". CNN. July 6, 1999. Archived from the original on June 17, 2013. Retrieved 2008-04-14.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "American Standard Code for Information Interchange, ASA X3.4-1963". American Standards Association (ASA). 1963-06-17. Archived from the original on September 28, 2018. Retrieved 2018-09-28.
  5. "USA Standard Code for Information Interchange, USAS X3.4-1967". United States of America Standards Institute (USASI). July 7, 1967.
  6. Jennings, Thomas Daniel (2016-04-20) [1999]. "An annotated history of some character codes or ASCII: American Standard Code for Information Infiltration". World Power Systems (WPS). Archived from the original on September 28, 2018. Retrieved 2018-09-28.
  7. "American National Standard for Information Systems — Coded Character Sets — 7-Bit American National Standard Code for Information Interchange (7-Bit ASCII), ANSI X3.4-1986". American National Standards Institute (ANSI). March 26, 1986.
  8. Internet Security Glossary, Version 2, August 2007, RFC 4949, archived from the original on 2016-06-13, retrieved 2016-06-13
  9. Maini, Anil Kumar (2007). Digital Electronics: Principles, Devices and Applications. John Wiley and Sons. p. 28. ISBN 978-0-470-03214-5. In addition, it defines codes for 33 nonprinting, mostly obsolete control characters that affect how the text is processed.
  10. "Binary Computer Codes and ASCII". Electronics World. 72: 28–29. July 1964. Archived from the original on March 3, 2016. Retrieved 2016-05-22.
  11. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Bemer_1980_Inside وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  12. Brief Report: Meeting of CCITT Working Party on the New Telegraph Alphabet, May 13–15, 1963.
  13. Report of ISO/TC/97/SC 2 – Meeting of October 29–31, 1963.
  14. Report on Task Group X3.2.4, June 11, 1963, Pentagon Building, Washington, DC.
  15. Bit Sequencing of the American National Standard Code for Information Interchange in Serial-by-Bit Data Transmission, American National Standards Institute (ANSI), 1966, X3.15-1966
  16. Smith, Gil (2001). "Teletype Communication Codes" (PDF). Baudot.net. Archived from the original (PDF) on August 20, 2008. Retrieved 2008-07-11.
  17. Sawyer, Stanley A.; Krantz, Steven George (1995). A TeX Primer for Scientists. CRC Press, LLC. p. 13. Bibcode:1995tps..book.....S. ISBN 978-0-8493-7159-2. Archived from the original on December 22, 2016. Retrieved October 29, 2016.
  18. Savard, John J. G. "Computer Keyboards". Archived from the original on September 24, 2014. Retrieved 2014-08-24.
  19. "ASCIIbetical definition". PC Magazine. Archived from the original on March 9, 2013. Retrieved 2008-04-14.
  20. Internet Message Format, April 2001, RFC 2822, archived from the original on 2016-06-13, retrieved 2016-06-13 (NB. NO-WS-CTL.)
  21. "Re: editor and word processor history (was: Re: RTF for emacs)". May 29, 2014. http://lists.gnu.org/archive/html/help-gnu-emacs/2014-05/msg00448.html.
  22. "PDP-6 Multiprogramming System Manual" (PDF). Digital Equipment Corporation (DEC). 1965. p. 43. Archived from the original (PDF) on July 14, 2014. Retrieved July 10, 2014.
  23. "PDP-10 Reference Handbook, Book 3, Communicating with the Monitor" (PDF). Digital Equipment Corporation (DEC). 1969. p. 5-5. Archived from the original (PDF) on November 15, 2011. Retrieved July 10, 2014.
  24. "Help - GNU Emacs Manual". Archived from the original on July 11, 2018. Retrieved July 11, 2018.


خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().